| Px48 | |
Px48-1919 |
|
| Producent | Fablok |
| Lata budowy | 1948 - 1955 |
| Układ osi | D |
| Masa służbowa | 22 t |
| Masa pustego parowozu | 20 t |
| Długość parowozu | 6 998 mm |
| Długość z tendrem | 12 826 mm |
| Szerokość | 2 240 mm |
| Wysokość | 3 060 mm |
| Moc znamionowa | 180 KM |
| Prędkość maksymalna | do 45 km/h |
| Typ tendra | Pt6x48 |
| Ciśnienie w kotle | 13 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła | 39,0 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza | 15,5 m² |
| Powierzchnia rusztu | 1,47 m² |
| Średnica cylindra | 320 mm |
| Skok tłoka | 360 mm |
| Średnica kół napędnych | 750 mm |
| Średnica kół tocznych | brak |
| Rozstawy toru | 750 mm, 760 mm (eksport), 762 mm (eksport), 785 mm, 1000 mm |
Px48 - parowóz przeznaczony do pracy na liniach wąskotorowych. Został zbudowany na podstawie dokumentacji technicznej parowozu Wp29 (Px29), odnalezionej w 1943 przez pracownika Fabloku inż. K. Sieleckiego. Dla potrzeb PKP wyprodukowano 101 tych maszyn. Na początku lat 50. XX wieku ZNTK w Nowym Sączu przebudowały 17 tych maszyn do jazdy po torze o szerokości 1000 mm. Zapas 4 t węgla i 6 m³ wody umożliwiał prowadzenie składu o masie 300 t na trasie długości 65 km, bez potrzeby uzupełniania paliwa.
Cztery lokomotywy zostały zbudowane na eksport do Chin (na tor 762 mm, z tego dwie następnie przekazane Albanii) i jedna do Albanii (tor 760 mm). Ponadto, na bazie Px48 opracowano zmienione wersje eksportowe na tor 760 mm: Duna dla Rumunii (10 sztuk, z dwuosiowym tendrem) i Sawa dla Jugosławii (10 sztuk, z trzyosiowym tendrem, następnie przejęte przez PKP jako seria Px49)[1].
W chwili obecnej pozostało kilkanaście sprawnych egzemplarzy:
Oczekują naprawy:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||