Pysznogłówka szkarłatna

Pysznogłówka szkarłatna
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Klad	rośliny naczyniowe
Klad	Euphyllophyta
Klad	rośliny nasienne
Klasa	okrytonasienne
Klad	astrowe
Rząd	jasnotowce
Rodzina	jasnotowate
Rodzaj	pysznogłówka
Nazwa systematyczna
Monarda didyma L. Sp. pl. 1:22. 1753
Mapa zasięgu
Systematyka w Wikispecies
Zdjęcia i grafiki w Commons

Pysznogłówka szkarłatna, p. dwoista (Monarda didyma L.) – gatunek byliny ozdobnej, należący do rodziny jasnotowatych. Pochodzi z północnej i północno-wschodniej Ameryki Północnej, rozprzestrzenił się również w innych rejonach Ameryki Północnej. Jest uprawiany w wielu krajach świata, również w Polsce.

Morfologia

Pokrój

Dość ekspansywna bylina o czworograniastych, kosmato owłosionych, wzniesionych łodygach. Osiąga wysokość 60-100 cm.

Liście

Jajowatolancetowate, brzegi piłkowane lub ząbkowane. Są owłosione jak łodygi.

Kwiaty

Kwiaty dość duże, zebrane w pozorne okółki główkowatego kształtu, purpurowe, w wielopiętrowych kwiatostanach szczytowych. Są otoczone czerwonymi podsadkami.

Zastosowanie i uprawa

Roślina ozdobna. Pysznogłówki sadzimy w grupach na rabatach, w pobliżu oczek wodnych. Sadzonkujemy lub dzielimy całe rośliny wiosną. Z nasion otrzymuje się zbyt zróżnicowany i niepewny materiał. Pysznogłówka nie jest wymagającą byliną. Lubi miejsca słoneczne, ale dobrze czuje się też w półcieniu. Dobrze rośnie na wilgotnych i suchych glebach, jednak muszą to być gleby żyzne.

Ciekawostki

Pysznogłówka nazywana bywa też bergamotką z powodu swojego zapachu przypominającego cierpki cytrynowy aromat ekstrahowany ze skórki owoców pomarańczy bergamoty. Inne jej nazwy to melisa amerykańska, indiański pióropusz (Indian plume), czy pszczeli lub górski balsam (Bee balm, Mountain balm).