Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Quasimodo – postać fikcyjna, bohater powieści Wiktora Hugo Katedra Marii Panny w Paryżu. Dzwonnik z Notre-Dame, król karnawału roku 1482 i zabójca w afekcie swego opiekuna archidiakona jozalskiego Klaudiusza Frollo, uosobienie brzydoty i dobroci serca.
Imię Quasimodo to łacińska nazwa pierwszej niedzieli po Wielkanocy, zwanej przewodnią. Właśnie wtedy Quasimodo został odnaleziony pod bramą Katedry.
Gdy wyrósł, przypominał coś na kształt kwadratowego olbrzyma. Nos miał czworoboczny, lewe oko malutkie, krzaczastą brew, oko prawe przykryte ogromną brodawką, popękane wargi i kieł z nich wystający, zęby krzywe i wyszczerbione, rozdwojony podbródek. Miał olbrzymią głowę ze zjeżonymi rudymi włosami, ogromny garb pomiędzy łopatkami i mniejszy garb na piersi, przedziwnie poskręcane nogi, ogromne stopy i ręce. Wyraz jego twarzy przy tym był mieszaniną złośliwości, zdziwienia i smutku, a mimo pokraczności sprawiał wrażenie niesłychanie silnego, zwinnego i odważnego. Ludność Paryża wierzyła, że utrzymywał konszachty z diabłem, a spotkanie z nim ciężarnej kobiety mogło sprawić, że urodzi potwora.
Postać Quasimodo dzięki licznym adaptacjom (m.in. musical, balet) stała się bardziej popularna niż sama powieść Hugo, a jego miłość do pięknej cyganki Esmeraldy weszła na stałe do kanonu kultury popularnej. Do postaci Quasimoda odnosił się np. Jacek Kaczmarski w utworze Quasimodo.
Adaptacje często odchodzą od oryginału Hugo. Na przykład w popularnej animacji Disneya Dzwonnik z Notre-Dame z 1996 roku Quasimodo nie jest głuchy.
