| Quito | |||||
|
|||||
Historyczne centrum miasta |
|||||
| Państwo | |||||
| Prowincja | Pichincha | ||||
| Burmistrz | Paco Moncayo | ||||
| Powierzchnia | 290 km² | ||||
| Wysokość | 2850 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2007) • liczba ludności • gęstość • aglomeracja |
1 873 458 6960 os./km² 2 163 565 |
||||
| Na mapach: | |||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Quito (pełna nazwa: San Francisco de Quito) – stolica Ekwadoru, drugie co do wielkości miasto kraju (po Guayaquil). Położone w północnej części Ekwadoru w Andach na wysokości ok. 2700-2850 m n.p.m. (druga najwyżej położona stolica państwowa) na wschodnich stokach czynnego wulkanu Pichincha. Miasto położone jest ok. 40 km na południe od równika. Nazwa Quito pojawiła się w 1533 od wymarłego dzisiaj plemienia Kwitu.
Zachowało się tutaj wiele zabytków architektury kolonialnej, a zabudowa staromiejska została w 1978 wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO
Strategiczne położenie Quito stwarzało znakomite warunki do założenia miasta. W 1534 r. zdał sobie z tego sprawę hiszpański konkwistador Sebastián de Belalcázar. Strome ściany skalne po obu stronach doliny były naturalnymi, potężnymi murami obronnymi, a lodowiec Pichincha gwarantował dostatek wody. Ponadto teren był dobrze nasłoneczniony i osłonięty przed wiatrami. W krótkim czasie Quito stało się jedną z najwspanialszych metropolii hiszpańskich w Ameryce Południowej.
W XIX wieku Quito zaczęło w szybkim tempie rosnąć: od 1780 r. obszar miasta zwiększył się 50-krotnie.
W latach 50. i 60. budowano szerokie ulice łączące nowe dzielnice z zabytkowym centrum. Duże natężenie ruchu kołowego i zanieczyszczenie powietrza są dziś szkodliwe zarówno dla mieszkańców jak i zabytków z czasów kolonialnych.