| Różana | |||
|
|||
Ruiny pałacu Sapiehów |
|||
| Państwo | |||
| Obwód | brzeski | ||
| Ludność (2010) • liczba ludności |
3100[1] |
||
| Nr kierunkowy | +375 1632 | ||
| Kod pocztowy | 225154 | ||
| Na mapach: | |||
Różana (biał. i ros. Ружаны, Rużany) – osiedle typu miejskiego na Białorusi w obwodzie brzeskim w rejonie prużańskim, 45 km od Prużany, ok. 3,1 tys. mieszkańców (2010).
Gniazdo rodowe linii różańskiej rodu Sapiehów. Od 1921 do agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku w granicach II Rzeczypospolitej.
Spis treści |
Kupiona w 1598 przez Lwa Sapiehę od Bartosza Brzuchańskiego za 30 000 kop groszy stała się jedną z głównych siedzib różańskiej linii rodu Sapiehów. W 1644 Sapiehowie przyjmują w Różanie króla Władysława IV.
Pierwotna rezydencja zbudowana w początkach XVII w. została niemal całkowicie zniszczona podczas Wojny Północnej. Kolejna rezydencja zbudowana jako pałac w latach 1784–1786[potrzebne źródło] była jedną z największych w Rzeczypospolitej, zawierała własną galerię obrazów, teatr i bibliotekę.
Po powstaniu listopadowym w którym udział wziął Eustachy Kajetan Sapieha Różana została skonfiskowana przez władze carskie. Wspaniałe obrazy, bogata biblioteka i obszerne archiwum z pałaców z m.in. Różanej i Dereczna zostały wywiezione przez Rosjan do Petersburga, skąd już, jak większość zrabowanego Polsce dziedzictwa kultury, nigdy nie powróciły do Ojczyzny.
W styczniu 1919 roku Różanę zajęli bolszewicy. 29 stycznia 1919 roku, po zwycięskiej potyczce, miejscowość została zdobyta przez Wileński Oddział Wojska Polskiego pod dowództwem rtm. Władysława Dąbrowskiego[2].
Różana do rąk rodu Sapiehów powróciła na krótko w roku 1933. Za II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Różana. W okresie tym kolejny raz podejmowano próby odrestaurowania pałacu, jednak uniemożliwił to wybuch II wojny światowej. Obecnie pałac pozostaje w ruinie.
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||