Równoważność (lub: ekwiwalencja) – twierdzenie, w którym teza jest warunkiem koniecznym jak i dostatecznym przesłanki. To zdanie zapisuje się za pomocą spójnika wtedy i tylko wtedy, gdy.
Przykłady:
tzn. pójdę do kina, jeżeli będzie ładna pogoda oraz jeżeli pójdę do kina, to będzie ładna pogoda.
Równoważność można definiować jako dwuargumentowy funktor zdaniotwórczy (spójnik zdaniowy), którego funkcja prawdziwościowa odpowiada znaczeniu zwrotu …wtedy i tylko wtedy, gdy…. Dla danych zdań
ich równoważność zapisuje się symbolem
. Jednym z praw dotyczących spójnika równoważności jest to, że ma on tę samą wartość logiczną, co zdanie
,czyli zdania
i
są równoważne, jeżeli zdanie: „z
wynika
, a z
wynika
” jest prawdziwe.
![]() |
![]() |
![]() |
|---|---|---|
| 0 | 0 | 1 |
| 0 | 1 | 0 |
| 1 | 0 | 0 |
| 1 | 1 | 1 |
gdzie:
Zdanie
może przyjmować dowolną z dwóch wartości (prawda oraz fałsz). Jednak jeżeli jest ono prawdziwe dla dowolnych wartościowań zdań składających się tak na zdanie
jak i na
, to takie zdanie nazywa się tautologią. Wówczas zdania
i
można uważać za tożsame w sensie logicznym. Fakt ten zapisuje się wtedy symbolem
. Zaznaczone w poprzedniej sekcji prawo, iż równoważność jest tożsama koniunkcji dwóch implikacji (materialnych), prostej i przeciwnej, można zapisać następująco:
.Oczywiście
,gdzie
oznacza implikację logiczną.
|
|||||||||||