Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Rachel McAdams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
To jest dobry artykuł
Rachel McAdams
McAdams na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto, wrzesień 2007
McAdams na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto, wrzesień 2007
Prawdziwe imię i nazwisko Rachel Anne McAdams
Data i miejsce urodzenia 17 listopada 1978
London, Ontario, Kanada
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rachel Anne McAdams (ur. 17 listopada 1978 w Londonie) – kanadyjska aktorka filmowa i telewizyjna.

Swoją karierę rozpoczęła po uzyskaniu stopnia licencjata na wydziale teatralnym York University w 2001 roku. Jej pierwszym filmem amerykańskim była wydana w następnym roku komedia Gorąca laska. Rok 2004 okazał się punktem zwrotnym w karierze aktorki, ponieważ ukazały się wtedy dwie przebojowe produkcje z jej udziałem: Wredne dziewczyny i Pamiętnik. W 2005 roku premierę miały jej trzy filmy: komedia romantyczna Polowanie na druhny, thriller Red Eye i komediodramat Rodzinny dom wariatów. Media nadały jej wtedy tytuł „następnej Julii Roberts”.

W 2006 roku wzięła przerwę od aktorstwa, aby skupić się na sobie i swojej rodzinie. Po kilkunastu miesiącach wróciła rolą w niezależnym obrazie Życie małżeńskie (2008). W 2009 roku zagrała w thrillerze politycznym Stan gry, melodramacie Zaklęci w czasie i przygodowym Sherlocku Holmesie w reżyserii Guya Ritchiego.

W 2010 roku wystąpiła w komedii Dzień dobry TV. W 2011 roku pojawiła się w komedii romantycznej O północy w Paryżu w reżyserii Woody'ego Allena i gościnnie w Sherlocku Holmesie: Gra cieni. W 2012 roku na ekrany kin wejdą dwie produkcje z jej udziałem: melodramat I że cię nie opuszczę oraz niezatytułowany film Terrence'a Malicka.

Spis treści

[edytuj] Wczesne lata

Rachel Anne McAdams urodziła się 17 listopada 1978 roku w Londonie leżącym w kanadyjskiej prowincji Ontario[1][2][3], lecz dorastała w pobliskim St. Thomas[4][5]. Jej matka, Sandra (z domu Gale), była pielęgniarką, a ojciec, Lance, pracował jako kierowca ciężarówki i spedytor[3][6]. Ma dwoje młodszego rodzeństwa: brata Daniela i siostrę Kayleen (wizażystka)[7].

Od czwartego roku życia trenowała łyżwiarstwo figurowe i do osiągnięcia wieku osiemnastu lat brała udział w regionalnych zawodach łyżwiarskich[5][8][9][10], niekiedy je wygrywając[4]. Gdy rozpoczęła studia, uznała, iż brakuje jej odpowiedniej samodyscypliny i zrezygnowała z uprawiania tego spotu[8][11].

W St. Thomas ukończyła szkołę podstawową (Myrtle Street Public School) i średnią (Central Elgin Collegiate Institute)[4][12]. Podczas trzech letnich wakacji pracowała w lokalnej restauracji należącej do sieci McDonald's[4][13][6][14].

Od dwunastego roku życia występowała w przedstawieniach teatru dziecięcego z Londonu[5][15]. Za jedną z ról otrzymała nagrodę na przeglądzie teatralnym Sears Ontario Drama Festival[4]. W czasie wyboru dalszej drogi edukacji, początkowo planowała rozpoczęcie studiów kulturoznawczych, ale nauczycielka prowadząca koło teatralne przekonała ją, aby wybrała naukę w szkole teatralnej[4][16]. Zapisała się na wydział teatralny York University w Toronto, który ukończyła ze stopniem licencjata (Bachelor of Fine Arts) w 2001 roku[6][8][15]. Podczas studiów współpracowała z tamtejszym Necessary Angels Theatre Company[17].

[edytuj] Kariera

[edytuj] Lata 2001–2005

McAdams rozdająca autografy, wrzesień 2007

Na dużym ekranie zadebiutowała w kanadyjsko-włoskiej koprodukcji My Name is Tanino z 2002 roku[11]. Za rolę nastoletniej Patsy w następnym filmie, Perfect Pie (2002), otrzymała nominację do nagrody Genie[8]. Jej pierwszym filmem zrealizowanym w Hollywood była komedia Gorąca laska z 2002 roku, w której zagrała postać złośliwej nastolatki, która zamienia się ciałami z drobnym kryminalistą[8]. Jak sam później przyznała, film ten był „ogromnym kamieniem milowym” w jej karierze[6]. Następnie powróciła do Kanady, gdzie wystąpiła w kilku odcinkach serialu telewizyjnego Slings and Arrows[18].

Przełomem w jej karierze okazał się udział w komedii młodzieżowej Wredne dziewczyny (2004)[19]. 25-letnia wówczas McAdams zagrała w niej rolę Reginy George, złośliwej nastolatki będącej przywódczynią grupy licealnych piękności[20]. Film ten osiągnął sukces kasowy w Stanach Zjednoczonych[21], a krytycy komplementowali go i porównywali do Clueless z 1995 roku[22][23][24]. Grę McAdams oceniono przychylnie[25][26], a „USA Today” pochwalił jej „talent komediowy”[27].

Jej drugim filmem z 2004 roku był Pamiętnik, adaptacja popularnej powieści Nicholasa Sparksa. Wraz z Ryanem Goslingiem zagrali parę kochanków z lat 40. XX wieku, rozdzieloną przez koleje losu[8][28]. Pomimo „ckliwej” historii, krytycy byli pod wrażeniem postaci wykreowanych przez McAdams i Goslinga. Recenzent „The New York Times” napisał: „Ich gra jest tak spontaniczna i porywająca, że szybko utożsamiasz się z lekkomyślnymi kochankami, uosabiającymi niewinność, która całkowicie zniknęła z życia amerykańskich nastolatków. Wbrew zdrowemu rozsądkowi, dopingujesz parze w pokonywaniu przeciwności losu”[29]. Film nieoczekiwanie stał się przebojem[30][31][32]. McAdams otrzymała nominacje do kilku nagród, głównie do MTV Movie Awards i Teen Choice Awards. „Jestem bardzo wdzięczna, że mogłam zagrać w filmie, na który ludzie zareagowali w taki sposób”, powiedziała magazynowi „Elle” w 2011 roku. „To była wielka sprawa”[33].

W 2005 roku wystąpiła w trzech filmach. W komedii Polowanie na druhny zagrała drugoplanową rolę Claire Cleary, córki wpływowego polityka i obiekt uczuć postaci granej przez Owena Wilsona[19]. Film osiągnął sukces kasowy, zarabiając ponad 285 mln dolarów na całym świecie[34]. Szefowa krytyków filmowych „The New York Times”, Manohla Dargis, uznała, że „McAdams oddaje większość ze swojej niedopracowanej postaci” oraz „z każdą nową rolą staje się coraz bardziej interesująca”[35].

Następnie wystąpiła u boku Cilliana Murphy'ego w thrillerze Red Eye, w reżyserii Wesa Cravena, opowiadającym o młodej kobiecie zmuszonej do wykonywania poleceń od terrorysty[19]. Film okazał się sukcesem kasowym i otrzymał dosyć dobre opinie od recenzentów[36]. „Variety” określił McAdams jako „coraz bardziej imponującą”[37], a Roger Ebert stwierdził, że „wnosi do roli więcej osobowości i wiarygodności, niż jest to tak naprawdę oczekiwane. Ten występ daje jej przepustkę do bardziej wymagających ról”[30][38].

Jej ostatnim filmem z tego roku był komediodramat Rodzinny dom wariatów u boku m.in. Diane Keaton, Sarah Jessiki Parker, Luke'a Wilsona i Claire Danes. Obraz ten zdobył sporą widownię[39][40] i ogólnie pozytywne opinie. „The New York Times” napisał: „Ujmująca osobowość ekranowa pani McAdams zdobywa twoją uwagę i sympatię, pomimo źle skrojonego charakteru jej postaci”[41], a „Variety” uznał: „zepchnięta w cień, ale wciąż promieniująca McAdams po raz kolejny udowadnia, że jest prawdziwą okazją, dając wspaniale zadziorny występ”[42].

W grudniu 2005 roku zaproszono ją do wzięcia udziału w sesji zdjęciowej dla magazynu „Vanity Fair” wraz z Scarlett Johansson i Keirą Knighthley. Gdy przybyła na plan zdjęciowy i uświadomiła sobie, że sesja ta będzie rozbierana, zdecydowała się z niej zrezygnować. Niedługo później zwolniła swojego asystenta, który nie poinformował jej wcześniej o tym fakcie[43]. Knightley tak opisała tę sytuację: „Jak pamiętam, było to właściwie mało dramatyczne. Już na samym początku Rachel powiedziała po prostu Nie wchodzę w to. Jest uroczą dziewczyną i naprawdę szanuję ją za to, co zrobiła”[44]. Fotograf sesji, Tom Ford, wyjaśnił to tak: „Ona uzmysłowiła sobie, że to nie było w porządku wobec niej... Zaraz potem poprosiła mnie, czy może nie brać udziału w sesji”[45]. Gdy w 2008 roku zapytano McAdams o ten incydent, odpowiedziała: „nie żałuję”[46].

[edytuj] Od 2006

McAdams na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto, wrzesień 2008

Po pracowitym okresie, w 2005 roku zdecydowała wziąć przerwę od pracy oraz skupić się na sobie i swojej rodzinie[40]. „W tym czasie to było najlepsze, co mogłam zrobić”, powiedziała później[47]. Podczas tego okresu odrzuciła główne role kobiece w filmach: Casino Royale, Mission: Impossible III, Diabeł ubiera się u Prady i Dorwać Smarta[3]. Mimo przerwy w aktywności, w 2006 roku nominowano ją do nagrody BAFTA dla wschodzącej gwiazdy[48]. W lutym tego samego roku poprowadziła ceremonię wręczenia Oscarów w kategoriach technicznych[49]. Pod koniec tego roku powróciła do aktorstwa rolą w niezależnym dramacie Życie małżeńskie[8][40]. Na ekrany amerykańskich kin wszedł on w marcu 2008 roku[47], ponad dwa lata po Rodzinnym domie wariatów, poprzednim filmie z udziałem McAdams. Zarówno film, jak i jej interpretacja młodej wdowy, będącej w związku z żonatym mężczyzną planującym morderstwo swej żony, były krytykowane; Peter Howell z „Toronto Star” przyrównał ją i resztę obsady filmu do „drewnianych kukiełek”[50]. Jej następnym obrazem był komediodramat Szczęśliwy powrót, którego światowa premiera miała miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto we wrześniu 2008 roku[51]. Zrealizowany za 14 mln dolarów film okazał się porażką finansową, zarabiając na świecie 287 tys. $[52]. Z amerykańskich kin wycofano go po tygodniu wyświetlania[53]. „[Film] jest tandetny i ignorancki”, napisał Kyle Smith w komentarzu dla „New York Post”[54]. Jej pierwszym obrazem z 2009 roku był dobrze oceniany thriller polityczny Stan gry, na planie którego spotkała się z Benem Affleckiem, Helen Mirren i Russellem Crowe'em[55][56]. Tworząc postać młodej i ambitnej dziennikarki zajmującej się śledztwem związanym z najwyższymi kręgami władzy, wzorowała się na osobie Julie Bykowicz z „The Baltimore Sun”[57].

Jej następnym projektem był melodramat Zaklęci w czasie; adaptacja bestsellerowej powieści Żona podróżnika w czasie autorstwa Audrey Niffenegger. Jednym z producentów obrazu był Brad Pitt[58]. Fabuła filmu koncentruje się wokół bibliotekarza (Eric Bana), który posiada niekontrolowaną zdolność podróży w czasie. McAdams zagrała jego żonę, artystkę Clarę, która stara się utrzymać bliski kontakt ze swoim mężem, pomimo jego choroby[59]. Chociaż Zaklęci w czasie przyniósł ponad 100 mln dolarów przychodu[60], został zmiażdżony przez krytyków[61][62]. Ostatnim filmem z tego roku był Sherlock Holmes w reżyserii Guya Ritchiego z Robertem Downey Jr. w roli tytułowej. McAdams zagrała w nim drugoplanową rolę femme fatale Irene Adler. Przyjęła tę rolę, wierząc że będzie ona odskocznią od jej wcześniejszych ról[63] oraz okazją na zaprezentowanie swojej sprawności fizycznej, gdyż sama wykonywała sceny kaskaderskie[64]. Film zebrał przychylne recenzje i okazał się najbardziej kasowym w jej dorobku, zarabiając 524 mln dolarów[60]. Krytycy nie byli poruszeni grą McAdams[65]. Jej kolejny film, Dzień dobry TV, opowiada o ambitnej producentce (McAdams) próbującej odbudować popularność upadającej telewizji porannej. Jako źródło inspiracji dla niej posłużyła kreacja Rosalind Russell w Dziewczynie Piętaszku (1940)[20] i aby móc lepiej zapoznać się z tematem, gościła w kilku magazynach porannych[66]. Film okazał się artystycznym i finansowym rozczarowaniem[33][67]. Mimo to Kenneth Turan z „Los Angeles Times” stwierdził, iż ze względu na grę McAdams, film jest wart obejrzenia[68].

Następnym obrazem z McAdams była komedia romantyczna O północy w Paryżu w reżyserii i według scenariusza Woody'ego Allena, która otworzyła 64. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes[69]. Zagrała w niej postać Inez, płytkiej i filisterskiej narzeczonej głównego bohatera (Owen Wilson). Allen stworzył tę postać z myślą o McAdams, po usłyszeniu pochlebnych opinii na jej temat ze strony Diane Keaton[20]. McAdams powiedziała później, że współpraca z Allenem była wyjątkowym przeżyciem i niezwykłym w porównaniu z innymi filmami[70]. Krytycy chwalili film Allena, jednakże McAdams zebrała chłodne opinie odnośnie swojej gry; jeden z recenzentów określił jej rolę jako „naprawdę niewdzięczną”[71][72]. W sequelu Sherlocka Holmesa, Sherlock Holmes: Gra cieni, ponownie wcieli się w postać Irene Adler, ale tym razem będzie to rola epizodyczna[73]. Pod koniec 2010 roku w Toronto rozpoczęło się kręcenie zdjęć do melodramatu I że cię nie opuszczę[74]. Jego akcja skupia się na opartej na faktach historii świeżo poślubionego małżeństwa Krickitt i Kima Carpenterów, którzy ulegają wypadkowi samochodowego, w wyniku którego kobieta zapada w śpiączkę. Gdy się z niej budzi, okazuje się, że cierpi na liczne ubytki pamięci. Jej mąż (Channing Tatum) próbuje ponownie zdobyć miłość żony[75]. Premiera filmu zapowiedziana jest na walentynki 2012 roku. Filmowiec Terrence Malick obsadził ją w swoim melodramacie The Burial u boku Olgi Kurylenko, Rachel Weisz, Javiera Bardema i Bena Afflecka[76].

[edytuj] W mediach

Część magazynów, między innymi „W”, stwierdziło, że McAdams posiada wizerunek „grzecznej dziewczyny”[77]. W 2004 roku, Po przełomie w karierze, uważano ją za „wschodzącą gwiazdę” i nową it girl, jednak McAdams nie zaakceptowała tego tytułu[40][78][79][80]. Nazwano ją także jako „następną Julią Roberts”[3][40]. Sukcesy kasowe, jakie osiągnęły jej ówczesne filmy, sprawiły, że niektóre osoby związane z branżą filmową przewidywały, iż McAdams znajdzie się wśród największych gwiazd kina[40]. Po okresie nieobecności w centrum zainteresowania, spowodowanej przerwą w karierze i latami bez filmowego przeboju, w „Entertainmet Weekly” opublikowano artykuł, w którym dopatrywano w Zaklętych w czasie szansę na powrót McAdams do utraconej formy[40].

W 2011 roku McAdams znalazła się na 20. miejscu listy najbardziej sympatycznych celebrytów sporządzonej przez agencję badania rynku E-Poll Research[81]. Przez dwa lata z rzędu umieszczano ją w corocznym zestawieniu stu najseksowniejszych kobiet roku (Maxim Hot 100) według redakcji miesięcznika dla mężczyzn „Maxim”[82]. Zajęła 14. i 17. miejsce, odpowiednio w 2005 i 2006 roku[83][84]. AskMen.com, internetowy portal dla mężczyzn, ulokował ją na 35. miejscu listy 99 najbardziej pożądanych kobiet 2011 roku[85].

[edytuj] Życie prywatne

McAdams na festiwalu w Deauville, 2009

Rachel McAdams nie jest obywatelką Stanów Zjednoczonych, ale posiada tzw. zieloną kartę[5][86]. W okresie wolnym od pracy, mieszka wraz z młodszym bratem w miasteczku pod Toronto[5][11]. Decyzję o nieprzeprowadzeniu się do Los Angeles, co jest sprzeczne z tym, co czynią inni aktorzy w jej wieku, uzasadniła w czerwcu 2005 roku: „Aktorstwo jest moim zawodem. Nie jest moim życiem. Moje życie jest w Toronto”[14]. Chociaż w okresie dorastania często oglądała opery mydlane[6], obecnie nie posiada w swoim domu telewizora, ponieważ obawia się uzależnienia od telewizji[39]. Jako źródła informacji o wydarzeniach na świecie używa radia[87]. Choruje także na aerofobię[11].

Aktorka przywiązuje dużą wagę do ochrony środowiska. M.in. nie używa klimatyzatorów oraz często nosi stare ubrania, niektóre z nich posiada od ponad 10 lat[6]. Od 2007 roku wraz z dwiema przyjaciółkami prowadzi stronę internetową, GreenIsSexy.org, o stylu życia przyjaznym dla środowiska[20]. Przez kilka lat była wegetarianką, ale przestała nią być, gdyż uznała to za zbyt męczące i wymagające. Jak wyjaśniła: „Jestem tylko człowiekiem”[88]. McAdams, wychowana w skromnych warunkach, wyznała, że zamiast powiększać swój majątek, woli wydawać pieniądze na zdobywanie nowych doświadczeń, podróże oraz potrawy[6].

Po skompletowaniu zdjęć do Pamiętnika, zaczęła spotykać się z partnerem z planu filmowego, Kanadyjczykiem Ryanem Goslingiem. W pewnym okresie byli zaręczeni i planowali ślub[6]. Ich związek trwał trzy lata, od 2004 do lutego 2007 roku[89][90]. W 2008 roku powrócili do siebie na krótko, zanim ponownie się rozstali[39]. Jak utrzymuje McAdams, nadal pozostaje w kontakcie z Goslingiem[91]. W 2009 roku miała przelotny romans z Joshem Lucasem[7]. Od 2010 roku jest w związku z walijskim aktorem Michaelem Sheenem, partnerem z filmu O północy w Paryżu, którego poznała na planie tegoż obrazu[92]. „Jest najwspanialszą osobą, jaką znam”, powiedział o niej Sheen w maju 2011 roku[93].

[edytuj] Filmografia

McAdams z Robertem Downey Jr. na konferencji prasowej, lipiec 2009
Rok Tytuł Rola Uwagi
2001 Shotgun Love Dolls Beth Swanson serial telewizyjny (1 odcinek: Pilot)
2001 Sławny Jett Jackson Hannah Grant serial telewizyjny (1 odcinek: Food for Thought)
2002 My Name is Tanino Sally Garfield
2002 Perfect Pie Patsy Grady (15 lat)
2002 Gorąca laska Jessica Spencer / Clive Maxtone
2002 Zła znajomosć Danielle Mason film telewizyjny
2002 Ziemia: Ostatnie starcie Christine Bickwell serial telewizyjny (1 odcinek: Szkoła Atavusów)
2003–2005 Slings and Arrows Kate McNab / Kate McNeil serial telewizyjny (7 odcinków)
2004 Wredne dziewczyny Regina George
2004 Pamiętnik Allison „Allie” Hamilton
2005 Polowanie na druhny Claire Cleary
2005 Red Eye Lisa Reisert
2005 Rodzinny dom wariatów Amy Stone
2008 Życie małżeńskie Kay Nesbitt
2008 Szczęśliwy powrót Colee Dunn
2009 Stan gry Della Frye
2009 Zaklęci w czasie Clare Abshire
2009 Sherlock Holmes Irene Adler
2010 Dzień dobry TV Becky Fuller
2011 O północy w Paryżu Inez
2011 Sherlock Holmes: Gra cieni Irene Adler Cameo
2012 I że cię nie opuszczę Paige
2012 The Burial Jane Film znajduje się w fazie postprodukcji.

[edytuj] Nagrody i nominacje

Rok Nagroda Kategoria Film/-y Wynik
2003 Genie Najlepsza aktorka drugoplanowa Perfect Pie Nominacja [94]
2004 Teen Choice Awards Filmowy przełomowy żeński występ aktorski Wredne dziewczyny i Pamiętnik Nominacja [95]
2004 Teen Choice Awards Najlepszy filmowy wybuch złości Wredne dziewczyny Nominacja [95]
2004 Teen Choice Awards Ulubiona aktorka komedii Wredne dziewczyny Nominacja [95]
2004 Teen Choice Awards Ulubione filmowe zarumienienie się Wredne dziewczyny Nominacja [95]
2004 Teen Choice Awards Ulubiony oślizgły typ Wredne dziewczyny Nominacja [95]
2004 Gemini Awards Best Performance by an Actress in a Featured Supporting Role in a Dramatic Series Slings and Arrows (za odcinek „A Mirror Up To Nature”) Wygrana [96]
2005 MTV Movie Awards Najlepsza żeńska rola przełomowa Wredne dziewczyny Wygrana [97]
2005 MTV Movie Awards Najlepszy filmowy pocałunek (wraz z Ryanem Goslingiem) Pamiętnik Wygrana [98]
2005 MTV Movie Awards Najlepszy ekranowy zespół (wraz z Lindsay Lohan, Lacey Chabert i Amandą Seyfried) Wredne dziewczyny Wygrana [98]
2005 MTV Movie Awards Najlepsza aktorka Pamiętnik Nominacja [97]
2005 MTV Movie Awards Najlepszy czarny charakter Wredne dziewczyny Nominacja [97]
2005 ShoWest Awards Supporting Actress of the Year Wredne dziewczyny i Pamiętnik Wygrana [99]
2005 Teen Choice Awards Ulubiona aktorka dramatu Pamiętnik Wygrana [100]
2005 Teen Choice Awards Ulubiona chemia filmowa (wraz z Ryanem Goslingiem) Pamiętnik Wygrana [100]
2005 Teen Choice Awards Ulubiony pocałunek (wraz z Ryanem Goslingiem) Pamiętnik Wygrana [100]
2005 Teen Choice Awards Najseksowniejsza filmowa scena miłosna (wraz z Ryanem Goslingiem) Pamiętnik Wygrana [100]
2005 Teen Choice Awards Ulubiona scena taneczna (wraz z Ryanem Goslingiem) Pamiętnik Nominacja [101]
2005 Satelita Najlepsza aktorka drugoplanowa w komedii lub musicalu Rodzinny dom wariatów Nominacja [102]
2005 Hollywood Breakthrough Award Breakthrough Actress – Wygrana [103]
2006 BAFTA Wschodząca gwiazda – Nominacja [48]
2006 MTV Movie Awards Najlepsza rola Red Eye Nominacja [104]
2006 Saturn Najlepsza aktorka Red Eye Nominacja [105]
2006 Teen Choice Awards Ulubiona aktorka komedii Polowanie na druhny i Rodzinny dom wariatów Wygrana [106]
2006 Teen Choice Awards Ulubiona filmowa scena krzyku Red Eye Nominacja [107]
2006 Teen Choice Awards Ulubiony pocałunek (wraz z Owenem Wilsonem) Polowanie na druhny Nominacja [107]
2006 Gemini Awards Best Performance by an Actress in a Guest Role Dramatic Series Slings and Arrows (za odcinek „Season's End”) Nominacja [108]
2009 ShoWest Female Star of the Year – Wygrana [109]
2010 Saturn Najlepsza aktorka drugoplanowa Sherlock Holmes Nominacja [110]
2010 Teen Choice Awards Ulubiona aktorka filmu akcji / filmu przygodowego Sherlock Holmes Wygrana [111]
2010 Teen Choice Awards Ulubiona aktorka w filmie science-fiction Zaklęci w czasie Nominacja [112]

Przypisy

  1. ↑ Birth and Death Notices. „The London Free Press”, 1978-12-07 (ang.). 
  2. ↑ Today in history: November 17 (ang.). MSNBC, 2006-11-17. [dostęp 2011-07-27].
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Holly Millea. Next Stop Wonderland. „Elle”. 260, s. 288, kwiecień 2007 (ang.). 
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Rachel McAdams' roots are in smalltown Ontario (ang.). Postmedia News, 2007-06-22. [dostęp 2011-07-28].
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Leah Rozen: An Actress on the Brink of a Blockbuster (ang.). The New York Times, 2010-10-29. [dostęp 2011-07-28]. s. 1.
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 Sally Singer. The Notebook, Part Two. „Vogue”. 8449, s. 90, styczeń 2010 (ang.). 
  7. ↑ 7,0 7,1 Sally Singer. The Notebook, Part Two. „Vogue”. 8449, s. 92, styczeń 2010 (ang.). 
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 8,6 Rachel McAdams: Biography (ang.). People. [dostęp 2011-07-29].
  9. ↑ Rachel McAdams (Canadian film and TV actress) (ang.). Parade. [dostęp 2011-07-29].
  10. ↑ Rachel McAdams (Canadian film and TV actress) (ang.). Parade. [dostęp 2012-02-05].
  11. ↑ 11,0 11,1 11,2 11,3 Vincent Mal: Catch the Red Eye with McAdams (ang.). The Virginian-Pilot, 2005-08-19. [dostęp 2011-07-30].
  12. ↑ A Peek at Rachel's Third Grade "Notebook" (ang.). TMX.com, 2001-03-14. [dostęp 2011-07-29].
  13. ↑ Indiscreet Charm. „The New York Times Style Magazine”, wrzesień 2008 (ang.). 
  14. ↑ 14,0 14,1 Rachel McAdams (ang.). People. [dostęp 2011-07-29].
  15. ↑ 15,0 15,1 Leah Rozen: An Actress on the Brink of a Blockbuster (ang.). 2010-10-29. [dostęp 2011-07-30]. s. 2.
  16. ↑ Rebecca Murray: Interview with Rachel McAdams (ang.). About.com. [dostęp 2011-07-30].
  17. ↑ Rachel McAdams (ang.). Yahoo! Movies. [dostęp 2011-07-30].
  18. ↑ Maureen Ryan. DVD alert: Enjoy the delightful (and moving) backstage antics of 'Slings & Arrows'. „Chicago Tribune”, 2008-02-05 (ang.). 
  19. ↑ 19,0 19,1 19,2 Judy Bachrach. The Girl On Top. „Allure”, s. 189, listopad 2005 (ang.). 
  20. ↑ 20,0 20,1 20,2 20,3 Tom Shone. The Romantic. „Elle”. 310, s. 221, czerwiec 2011 (ang.). 
  21. ↑ Mean Girls (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2011-08-02].
  22. ↑ Caroline Westbrook. Mean Girls. „Empire”, 2004-10-06 (ang.). 
  23. ↑ Kevin N. Laforest. Mean Girls. „Montreal Film Journal”, 2004-04-30 (ang.). 
  24. ↑ Moira Macdonald. 'Mean Girls' follows catty cliques who roam high-school hallways. „The Seattle Times”, 2004-04-30 (ang.). 
  25. ↑ Jeff Otto: Mean Girls (ang.). IGN, 2004-04-29. [dostęp 2011-08-02].
  26. ↑ Mick LaSalle. It's yet another high school comedy, but 'Mean Girls' has a talented cast and a wickedly intelligent script. „San Francisco Chronicle”, 2004-04-30 (ang.). 
  27. ↑ Mike Clark. Scathing 'Mean Girls' does its job nicely. „USA Today”, 2004-04-29 (ang.). 
  28. ↑ Susan Wloszczyna. Hot off 'The Notebook'. „USA Today”, 2004-06-24 (ang.). 
  29. ↑ Stephen Holden. The Notebook (2004): When Love Is Madness And Life a Straitjacket. „The New York Times”, 2004-06-25 (ang.). 
  30. ↑ 30,0 30,1 McAdams Hopes to Take 'Red Eye' to Stardom (ang.). Fox News Channel, 2005-08-20. [dostęp 2011-08-02].
  31. ↑ The Notebook (2004) (ang.). The Rotten Tomatoes. [dostęp 2011-08-02].
  32. ↑ Paul Byrne: Interview with Rachel McAdams - Star of Morning Glory, Sherlock Holmes 2 & The Vow (ang.). movies.ie, 2011-01-17. [dostęp 2011-08-02].
  33. ↑ 33,0 33,1 Tom Shone. The Romantic. „Elle”. 310, s. 222, czerwiec 2011 (ang.). 
  34. ↑ Wedding Crashers (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2011-08-02].
  35. ↑ Manohla Dargis: Dudes Toasting the Newlyweds (and Their Bodacious Guests) (ang.). The New York Times, 2005-06-15. [dostęp 2011-08-02].
  36. ↑ Red Eye (2005) (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2011-08-02].
  37. ↑ Red Eye (ang.). Variety, 2005-08-14. [dostęp 2011-08-02].
  38. ↑ Red Eye (ang.). RobertEbert.com, 2005-08-19. [dostęp 2011-08-02].
  39. ↑ 39,0 39,1 39,2 Judy Bachrach. The Girl On Top. „Allure”. 08429, s. 192, listopad 2005 (ang.). 
  40. ↑ 40,0 40,1 40,2 40,3 40,4 40,5 40,6 Jeremy Medina: Can 'Time Traveler's Wife' reestablish Rachel McAdams as Hollywood's 'it' girl? (ang.). Entertainment Weekly, 2009-06-15. [dostęp 2011-08-02].
  41. ↑ Manohla Dargis: Time to Drop the Cellphone and Pick Up a Casserole (ang.). The New York Times, 2005-12-16. [dostęp 2011-08-02].
  42. ↑ Justin Chang: The Family Stone (ang.). Variety, 2005-12-12. [dostęp 2011-08-02].
  43. ↑ Tom Ford's Indecent Proposal (ang.). Radar, 2008-01-30. [dostęp 2011-08-04].
  44. ↑ Caleb Stink: Keira Knightley Downplays Her Nude Shoot With McAdams (ang.). Cinema Blend, 2006-07-15. [dostęp 2011-08-04].
  45. ↑ The Notebook - Nervous Mcadams Backed Out Of Naked Vanity Fair Shoot (ang.). Contact Music, 2006-02-08. [dostęp 2011-08-04].
  46. ↑ Where Her Heart Is. „The Globe And Mail”, 2008-03-18 (ang.). 
  47. ↑ 47,0 47,1 Frosty: Rachel McAdams Interview – MARRIED LIFE (ang.). Collider, 2008-03-06. [dostęp 2011-08-07].
  48. ↑ 48,0 48,1 Britons up for 'new star' award (ang.). BBC News, 2006-01-10. [dostęp 2011-08-09].
  49. ↑ Rachel McAdams: 2006 (ang.). InStyle. [dostęp 2011-08-07]. s. 6.
  50. ↑ Peter Howell: 'Married Life': Marriage of inconvenience (ang.). Toronto Star, 2008-03-28. [dostęp 2011-08-07].
  51. ↑ 2008 Toronto International Film Festival - "The Lucky One" - Premiere (ang.). Life, 2008-09-10. [dostęp 2011-08-07].
  52. ↑ The Lucky Ones (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2011-08-07].
  53. ↑ Kyle Smith: Taking a Chance (ang.). New York Post, 2009-03-01. [dostęp 2011-08-07].
  54. ↑ Kyle Smith: Comedy Is Casualty In Mockery of Soldiers (ang.). New York Post, 2008-09-26. [dostęp 2011-08-07].
  55. ↑ Sukhdev Sandhu: State of Play: review (ang.). The Daily Telegraph, 2009-04-23. [dostęp 2011-08-07].
  56. ↑ Stephanie Zacharek: "State of Play" (ang.). Salon.com, 2009-04-19. [dostęp 2011-08-07].
  57. ↑ Julie Bykowicz. Fashion in 'State of Play' nabs reporter's style, head to boot. „The Baltimore Sun”, 2009-04-17 (ang.). 
  58. ↑ Michael Fleming, Dave McNary: New Line finds its cast on 'Time (ang.). Variety, 2007-04-17. [dostęp 2011-08-08].
  59. ↑ Larry Carrol: Rachel McAdams Left Bookish By 'The Time Traveler's Wife' (ang.). MTV, 2008-09-29. [dostęp 2011-08-08].
  60. ↑ 60,0 60,1 Rachel McAdams (ang.). The-Numbers.com. [dostęp 2011-08-08].
  61. ↑ Kathleen Murphy: The Time Traveler's Wife : Critics' Reviews (ang.). MSN, 2009-08-21. [dostęp 2011-08-08].
  62. ↑ Shaula Clark: Review: The Time Traveler's Wife (ang.). The Boston Phoenix, 2009-08-19. [dostęp 2011-08-08].
  63. ↑ Jeanne Wolf: Rachel McAdams: Nudity Shouldn't Be A Big Deal (ang.). Parade, 2009-08-11. [dostęp 2011-08-08].
  64. ↑ Sherlock Holmes Interview (ang.). Tribune Canada. [dostęp 2011-08-08].
  65. ↑ Lisa Kennedy: Movie review: Muscular "Sherlock" a Victorian bromance, with fights (ang.). Denver Post, 2009-09-25. [dostęp 2011-08-08].
  66. ↑ Charlotte Duck: Rachel McAdams Interview (ang.). Glamour, 2011-01-20. [dostęp 2011-08-08].
  67. ↑ Morning Glory (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2011-08-08].
  68. ↑ Movie review: 'Morning Glory' (ang.). Los Angeles Times, 2010-11-10. [dostęp 2011-08-08].
  69. ↑ Rebecca Leffler: Woody Allen's 'Midnight in Paris' to Open Cannes Film Festival (ang.). The Hollywood Reporter, 2011-02-02. [dostęp 2011-08-08].
  70. ↑ Christina Radish: "Rachel McAdams Talks Midnight In Paris, Sherlock Holmes 2, and Working for Terrence Malick" (ang.). Collider, 2011-05-16. [dostęp 2011-08-08].
  71. ↑ Roger Moore: Movie Review: Midnight in Paris (ang.). Orlando Sentinel, 2011-06-01. [dostęp 2011-08-08].
  72. ↑ Lou Lumenick: French goodie from Woody (ang.). New York Post, 2011-05-19. [dostęp 2011-08-08].
  73. ↑ Mandi Bierly: Rachel McAdams cameo confirmed for 'Sherlock Holmes' sequel (ang.). Entertainment Weekly, 2011-02-04. [dostęp 2011-08-08].
  74. ↑ Rachel McAdams film The Vow shoots in Toronto (ang.). CBC News, 2010-09-03. [dostęp 2011-08-08].
  75. ↑ Mandi Bierly: Channing Tatum and Rachel McAdams to costar in tearjerker (and hopefully share a kiss in the rain) (ang.). Entertainment Weekly, 2010-06-18. [dostęp 2011-08-08].
  76. ↑ Scott Ross: A First Look at Affleck & McAdams in Terrence Malick's Other Film (ang.). NBC, 2011-02-25. [dostęp 2011-08-08].
  77. ↑ Lynn Hirschberg: Woody’s Women (ang.). W, czerwiec 2011. [dostęp 2011-08-03].
  78. ↑ Tom O'Neil: Oscar buzz for Rachel McAdams -- or just Golden Globes? (ang.). Los Angeles Times, 2010-11-02. [dostęp 2011-08-03].
  79. ↑ Missy Schwartz: 'Time Traveler's Wife': Welcome back, Rachel McAdams? (ang.). Entertainment Weekly, 2009-08-15. [dostęp 2011-08-03].
  80. ↑ Owen Wilson. Rachel McAdams. „Interview”. XXXV, s. 54, lipiec 2005 (ang.). 
  81. ↑ Jim Edwards: Why Advertisers Are Obsessed With Sandra Bullock (ang.). Business Insider, 2011-05-06. [dostęp 2011-08-09].
  82. ↑ Rachel McAdams (ang.). Maxim. [dostęp 2011-08-09].
  83. ↑ 2005 Hot 100 (ang.). Maxim, 2005-05-01. [dostęp 2011-08-09].
  84. ↑ The 2006 Hot 100 List (ang.). Maxim, 2006-05-04. [dostęp 2011-08-09].
  85. ↑ Top 99 Women 2011 Edition (ang.). AskMen. [dostęp 2011-08-09].
  86. ↑ Rachel McAdams ordered to 'stop making stupid movies' by US immigration official (ang.). Daily Mail, 2010-11-01. [dostęp 2012-02-05].
  87. ↑ Liz Berman: Rachel McAdams: I Just Heard About Twitter (ang.). People, 2009-03-30. [dostęp 2011-08-09].
  88. ↑ Holly Millea. Next Stop Wonderland. „Elle”. 260, s. 327, kwiecień 2007 (ang.). 
  89. ↑ Alex Pappademas. The Loner. „GQ”, 2007-10-19 (ang.). 
  90. ↑ Marla Lehner: Ryan Gosling Consoled Fans After Rachel McAdams Split (ang.). People, 2007-10-17. [dostęp 2011-08-09].
  91. ↑ John Hiscock: For Rachel McAdams, acting a bit like time travelling (ang.). Toronto Star, 2009-08-08. [dostęp 2011-08-09].
  92. ↑ Rachel McAdams and Michael Sheen Dating (ang.). The National Ledger, 2010-10-07. [dostęp 2011-08-09].
  93. ↑ Frances Kindon: Rachel McAdams, Michael Sheen Romance Details - Falling in Love in Paris (ang.). The National Ledger, 2011-05-22. [dostęp 2011-08-09].
  94. ↑ Rachel McAdams (ang.). Moviefone. [dostęp 2011-08-09].
  95. ↑ 95,0 95,1 95,2 95,3 95,4 Teen Choice Awards: Awards for 2004 (ang.). The Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  96. ↑ Gemini Awards: Awards for 2004 (ang.). The Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  97. ↑ 97,0 97,1 97,2 Ben Cosgrove: Vicious Teens And Happy Drunk Lead 2005 MTV Movie Awards Nominees (ang.). MTV, 2005-04-05. [dostęp 2011-08-09].
  98. ↑ 98,0 98,1 MTV Movie Awards (ang.). MTV. [dostęp 2011-08-09].
  99. ↑ Jeremy Kay: ShoWest awards watch: Rachel McAdams (ang.). Screen Daily, 2005-03-11. [dostęp 2011-08-09].
  100. ↑ 100,0 100,1 100,2 100,3 Corey Moss: 'Napoleon Dynamite,' Kelly Clarkson Win Big At Teen Choice Awards (ang.). MTV, 2005-08-16. [dostęp 2011-08-09].
  101. ↑ Teen Choice Awards: Awards for 2005 (ang.). The Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  102. ↑ 2005 10th Annual SATELLITE™ Awards (ang.). International Press Academy. [dostęp 2011-08-09].
  103. ↑ Hollywood Film Festival: Awards for 2005 (ang.). The Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  104. ↑ Larry Carroll: Alba, Carell, 'Crashers,' 'Virgin' Big Nominees For MTV Movie Awards (ang.). MTV, 2006-04-24. [dostęp 2011-08-09].
  105. ↑ SITH Leads Nomination List for 32nd Annual Saturn Awards (ang.). Mania.com, 2005-02-15. [dostęp 2011-08-09].
  106. ↑ Corey Ross: Britney Introduces K-Fed, Nick Lachey Scores 'Awkward' Award At Teen Choice 2006 (ang.). MTV, 2006-08-21. [dostęp 2011-08-09].
  107. ↑ 107,0 107,1 Teen Choice Awards: Award for 2006 (ang.). The Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  108. ↑ Gemini Awards: Awards for 2006 (ang.). The Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  109. ↑ Michael Speier: ShoWest honors Rachel McAdams (ang.). Variety, 2009-0324. [dostęp 2011-08-09].
  110. ↑ David Lane: 36th Annual Saturn Awards Nominations – Avatar Lands 10, Sherlock Holmes 8, Watchmen 7 (ang.). Collider, 2010-02-18. [dostęp 2011-08-09].
  111. ↑ 2010 Teen Choice Awards Winners List (ang.). MTV, 2010-08-09. [dostęp 2011-08-10].
  112. ↑ Linday Soll: Teen Choice Awards 2010: First Round Of Nominees Announced (ang.). MTV, 2010-06-14. [dostęp 2011-08-09].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rachel_McAdams&oldid=30730103”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty