Rada Ambasadorów

Rada Ambasadorów (Konferencja Ambasadorów) – międzynarodowy organ wykonawczy kończącego I wojnę światową traktatu wersalskiego, działający w latach 1920–1931.

W jej skład wchodzili paryscy ambasadorowie Wielkiej Brytanii, Włoch, Japonii i USA, a po ustąpieniu USA także Belgii, którym przewodniczył przedstawiciel Francji. Wśród zadań Rady znalazły się m.in. sprawy przesunięć terytorialnych, a do jej ważniejszych decyzji należały:

• przyznanie Niemcom (po przeprowadzeniu plebiscytu) spornych terenów Warmii i Mazur (sierpień 1920)
• podział Śląska Cieszyńskiego (bez przeprowadzania plebiscytu) na część polską i czechosłowacką oraz przekazanie Czechosłowacji większej części terenów Spiszu i Orawy (lipiec 1920)
• zatwierdzenie przebiegu wschodniej granicy II Rzeczypospolitej (15 marca 1923), w tym przyznanie jej Wileńszczyzny i uznanie suwerenności nad Galicją Wschodnią.

Zobacz też

• Polsko-czechosłowackie konflikty graniczne
• Zaolzie
• stosunki polsko-litewskie