Rada Narodowa Lwowska

Rada Narodowa Lwowska (Centralna Rada Narodowa) – polska organizacja demokratyczna utworzona we Lwowie w okresie Wiosny Ludów, w kwietniu 1848, z inicjatywy członków Komitetu Narodowego. Dążyła do skoordynowania działalności wszelkich rad w Galicji w celu przejęcia władzy.

Rada Narodowa Lwowska reprezentowała głównie ziemiaństwo, mieszczaństwo oraz inteligencję, o poglądach demokratycznych. Jej konkurencję stanowiła ukraińska Główna Rada Ruska. Przeciwnikiem Rady było również Stowarzyszenie Właścicieli Większych Posiadłości Wiejskich.

Utworzenie Centralnej Rady Narodowej

Zebranie założycielskie odbyło się 14 kwietnia 1848 w redakcji Dziennika Mód Paryskich. Wśród założycieli byli: Franciszek Jan Smolka, Robert Hefern, Tadeusz Wasilewski, Jan Dobrzański, Kasper Boczkowski, Ferdynand Cielecki, Michał Czacki, Mieczysław Darowski, Tytus Dzieduszycki, Aleksander Fredro, dr Piotr Gross, ks. Piotr Korotkiewicz, ks. Onufrij Krynyćkyj, Oswald Menkes, Sebastian Moskwa, Albin Ruebenbauer, Marian Sroczyński, ks. Roman Zubrzycki.

Była ona wielokrotnie bojkotowana przez władze zaborcze, co się przyczyniło do rozwiązania jej w czasie oblężenia Lwowa przez Austriaków w listopadzie 1848.

Literatura

• Marian Stolarczyk - "Działalność lwowskiej Centralnej Rady Narodowej", Rzeszów 1994, ISBN 83-900-933-6-7
• Zbigniew Fras - "Demokraci w życiu politycznym Galicji w latach 1848-1873", Wrocław 1997, ISBN 83-229-1577-2