Rada narodowa (PRL)

Rada narodowa – terenowy organ władzy państwowej w PRL. Zgodnie z Konstytucją z 1952 roku były wybieralnymi na 3 lata organami w gminach, miastach, dzielnicach większych miast, powiatach i województwach. Rady narodowe poszczególnych szczebli wybierały swoje prezydia i były zależne od rad wyższego szczebla.

Stanowiły fasadowy twór mający stwarzać pozory demokracji. W rzeczywistości ich zadaniem było realizowanie polityki rządu, która była całkowicie zależna od PZPR.

Do zadań RN należało:

• uchwalanie terenowych planów i budżetów gospodarczych
• kontrola uchwał Rad niższego szczebla
• utrzymanie porządku publicznego
• współdziałanie w umacnianiu obronności i bezpieczeństwa państwa

Gromadzka Rada Narodowa

Organem władzy państwowej na terenie gromady była Gromadzka Rada Narodowa. Były to najniższe ogniwa administracji państwowej, łączące po kilka wsi.

Do zadań GRN należało:

• popieranie rozwoju produkcji rolnej
• zaspokajanie potrzeb komunalnych, socjalnych i kulturalnych mieszkańców
• zapewnienie wykonania przez mieszkańców obowiązków wobec państwa
• opracowanie planów gospodarczych i programów rozwoju gromady
• utrzymywanie dróg lokalnych, sieci zaopatrzenia, usług oraz urządzeń socjalno-kulturalnych i komunalnych.

Gromadzka Rada Narodowa realizowała swoje zadania na sesjach, za pośrednictwem wybieranych przez siebie komisji (stałych i doraźnych) oraz Prezydium. Instytucjami pomocniczymi gromadzkiej rady narodowej były zebrania wiejskie mieszkańców oraz pełnomocnicy rady. Czynności kancelaryjne rady, komisji i prezydium wykonywało biuro gromadzkie.

Gromadzkie Rady Narodowe działały od 25 września 1954 do 31 grudnia 1972. Od 1 stycznia 1973 ich zadania przejęły gminy.

Linki zewnętrzne

• Ustawa z dnia 25 września 1954 r. o reformie podziału administracyjnego wsi i powołaniu gromadzkich rad narodowych (Dz. U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191)