Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyRadagajs (zm. 23 sierpnia 406) – wódz gocki, stał na czele wielkiego najazdu na Italię w latach 405-406.
Radagais był prawdopodobnie Ostrogotem wyznania pogańskiego. Na przełomie IV i V wieku został przywódcą hordy składającej się z różnych plemion germańskich uciekających przed Hunami z terenów Wielkiej Niziny Węgierskiej. W roku 405 jego armia sforsowała rzekę Dunaj i najechała Cesarstwo zachodniorzymskie, kierując się w stronę Italii. Pojawienie się barbarzyńców na południe od Alp spowodowało panikę wśród Rzymian. Stylichon – naczelny dowódca armii, faktycznie rządzący państwem w imieniu cesarza Honoriusza od czasu jego koronacji, padł ofiarą oskarżeń o nieudolność. Chcąc ratować półwysep i swoje dobre imię zdecydował się na sprowadzenie z Galii legionów, które osłaniały granicę na Renie. Z ich pomocą udało mu się rozgromić armię Radagaisa i zmusić jej niedobitki do ucieczki za Dunaj. Wódz niefortunnej wyprawy poniósł śmierć. Wziętym do niewoli jeńcom Stylichon darował życie za cenę wstąpienia do armii zachodniorzymskiej.
Bezpośrednim następstwem najazdu Radagaisa było poważne osłabienie granicy rzymskiej na Renie, gdyż po ściągnięciu stamtąd galijskich legionów, pozostawiono obronę tylko sprzymierzonym Frankom, którzy okazali się niewystarczającą przeszkodą dla nowych najeźdźców. W efekcie tego 31 stycznia 406 roku doszło do przerwania granicy na Renie. Całą Galię zalali Wandalowie, Alanowie, i Swebowie (Swewowie) do których później dołączyli Burgundowie. Jednocześnie z Brytanii na kontynent przybył uzurpator Konstantyn III (407-411), którego poparła ludność Galii widząc w nim wybawcę przed barbarzyńcami.
Powyższe wydarzenia spowodowały, że rządca Cesarstwa zachodniego Stylichon, oskarżony o rzekome sprowadzenie barbarzyńców i planowanie uzurpacji, został stracony w 408 roku.
