Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Radike Samo | |||||||||||||||||||||||||
.jpg&filetimestamp=20111026111822) |
|||||||||||||||||||||||||
| Pseudonim | DK[1] | ||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 9 lipca 1976 r. Nadi, Fidżi |
||||||||||||||||||||||||
| Wzrost | 197 cm | ||||||||||||||||||||||||
| Masa ciała | 119 kg | ||||||||||||||||||||||||
| Rugby union | |||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | wspieracz młyna (4 lub 5) rwacz młyna (6 lub 7) wiązacz młyna (8) |
||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
| Reprezentacja narodowa | |||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
| 1 Mecze i punkty w lidze aktualne na 2011-10-01. 2 Mecze i punkty w reprezentacji aktualne na 2011-12-15. |
|||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||
Radike Samo (ur. 9 lipca 1976 r. w Nadi na Fidżi) – australijski rugbysta grający w drugiej i trzeciej linii młyna w drużynie Reds oraz reprezentacji Australii. Trzykrotny triumfator Super Rugby (dwa razy z Brumbies i raz z Queensland Reds), zwycięzca francuskiej Top 14 (z Stade Français), zdobywca Pucharu Trzech Narodów w 2011 r. oraz brązowego medalu na Pucharze Świata w 2011 r. w Nowej Zelandii.
Spis treści |
Urodzony na Fidżi zawodnik karierę rozpoczął w klubach w swoim rodzinnym mieście, występował w narodowej reprezentacji U-19, jednak nie został powołany do kadry U-21[2]. Otrzymał zaproszenie do występów w drużynie U-21 nowozelandzkiego Counties Manukau[3][4], a w 1998 r. przeniósł się do Australii, gdzie grał w lokalnych klubach Tuggeranong Vikings i związanym z nim Canberra Vikings[5] będących filiami grającej w Super Rugby drużyny Brumbies reprezentującej Australijskie Terytorium Stołeczne. W roku 2000 dostał się również do głównego składu Brumbies, których barw bronił do 2006 r.[6], wygrywając w tym czasie dwukrotnie mistrzostwo Super Rugby w latach 2001 i 2004.
W 2003 r. nie zyskał uznania u ówczesnego trenera kadry Fidżi, Maca McCalliona, i nie został powołany do drużyny udającej się na Puchar Świata w Rugby 2003[7]. Jednak po mistrzowskim sezonie Super Rugby 2004, w którym wystąpił we wszystkich meczach swojej drużyny, zarówno nowy trener reprezentacji Fidżi, Wayne Pivac, jak i selekcjoner Wallabies powołali go do swoich reprezentacji[8]. Wybranie przez Samo australijskich barw wzbudziło sprzeciw Fidżyjczyków, którzy wystosowali nawet oficjalny protest do IRB, która orzekła, że wybór reprezentacji jest w gestii zawodnika, bowiem zgodnie z regulacjami IRB może on grać dla któregokolwiek z tych dwóch krajów[9][10]. Ostatecznie jednak Radike Samo zadebiutował w drużynie Wallabies 13 czerwca 2004 w wygranym meczu przeciwko Szkocji[11]. Do końca roku zagrał jeszcze w pięciu innych meczach, jedynie w ostatnim, również przeciwko Szkocji, 20 listopada 2004 wchodząc z ławki rezerwowych. 17 listopada uczstniczył także w meczu Australii A przeciw French Barbarians zdobywając wówczas przyłożenie[12][13].
W 2006 r. mając problemy z dostaniem się do podstawowego składu Brumbies oraz będąc pominiętym przy powołaniach do reprezentacji Australii Samo postanowił kontynuować karierę w Europie. Latem 2006 podpisał dwuletni kontrakt z Stade Français odrzucając ofertę drużyny Cardiff Blues[14]. Już po sześciu minutach od debiutu zdobył swoje pierwsze przyłożenie w lidze francuskiej[15], kończąc sezon również przyłożeniem w wygranym finale rozgrywek[16][17]. Trapiony kontuzjami, po roku spędzonym we Francji, przeniósł się w 2007 r. do drugoligowego wówczas japońskiego klubu Yokogawa Musashino Atlastars, któremu pomógł w awansie do najwyższej klasy rozgrywek. Drużyna grała w Top League tylko przez jeden sezon, a po spadku Samo rozegrał dla niej jeszcze jeden rok. W kolejnym sezonie właściciele drużyny postanowili bowiem przekształcić klub w amatorski, pozostawiając Samo bez kontraktu. Chcąc zostać w Japonii bez powodzenia prowadził rozmowy z innymi klubami. Po krótkim pobycie na Fidżi powrócił zatem do Australii[18].
Po kilku odmowach z klubów Super Rugby, wypominających mu zaawansowany wiek, tuszę i brak szybkości[1][19], zaczął grać w lokalnym klubie z Sydney – Southern Districts. Wobec kontuzji zawodników drugiej linii młyna (m.in. Jamesa Horwilla) trener Queensland Reds, Ewen McKenzie, zdecydował się zatrudnić Samo na pozostałe mecze sezonu 2010[20]. Swoją postawą w ostatnich dwóch meczach Super Rugby zapewnił sobie kontrakt na następny sezon[21]. W sezonie 2011 Samo stał się podstawowym wiązaczem młyna drużyny z Queensland, która zwyciężyła w rozgrywkach Super Rugby, pokonując w finale siedmiokrotnych mistrzów, nowozelandzkich Crusaders[22]. Dla Samo był to już trzeci tytuł tych rozgrywek, a szefowie Reds już w połowie sezonu zaproponowali mu przedłużenie kontraktu o dwa lata[23]. W miarę możliwości bierze również udział w meczach lokalnego klubu GPS Rugby[24].
Niedługo po zakończeniu rozgrywek Super Rugby Samo otrzymał, pierwszy raz od siedmiu lat, powołanie do reprezentacji[25][26]. Jako najstarszy australijski gracz[27] wystąpił w dwóch meczach Pucharu Trzech Narodów, przeciwko RPA jako rezerwowy i przeciwko Nowej Zelandii w podstawowym składzie[28]. W tym ostatnim zdobył swoje pierwsze w reprezentacyjnej karierze przyłożenie, a Australia wygrywając mecz zwyciężyła w całym turnieju pierwszy raz od dziesięciu lat[29]. Dobra forma zapewniła Samo miejsce w ogłoszonym 18 sierpnia składzie reprezentacji na Puchar Świata w Rugby 2011[30][31]. Pięć punktów zdobyte w meczu z All Blacks dało zawodnikowi nagrody dla przyłożenia roku podczas ceremonii wręczania wyróżnień australijskiego rugby[32] oraz na gali IRB Awards[33][34].
Zagrał we wszystkich meczach swojej drużyny – w pierwszych dwóch wystąpił w pierwszym składzie, w trzecim natomiast jako rezerwowy. W związku z kontuzjami czterech graczy ataku, 28 września 2011 sztab szkoleniowy Wallabies ogłosił, że czwarty mecz, z Rosją, Samo rozpocznie jako skrzydłowy ataku – na pozycji, na jakiej grał na początku kariery[35][36]. Ćwierćfinał i półfinał zagrał już w wyjściowym skladzie na swojej nominalnej pozycji, zaś w wygranym meczu o trzecie miejsce z ławki rezerwowych[37].
Pod koniec 2011 r. Australijczycy udali się na mini-tournée do Europy, gdzie zagrali dwa mecze – z Barbarian F.C. oraz Walią. Samo zagrał w obu meczach, w wysoko wygranym meczu z Barbarians zdobywając jedno z przyłożeń[38].
Żonaty z Kerrie, mają dwójkę dzieci: syna (Rusiate) i córkę (Olivia)[2][16].
Jego młodszy brat, Ravuama Samo, sześciokrotnie wystąpił w testmeczach reprezentacji Fidżi[39].
Jego kuzynem jest skrzydłowy All Blacks, Joe Rokocoko[2].
