Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Radosław Wojtaszek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Radosław Wojtaszek
Radoslaw Wojtaszek.JPG
Radosław Wojtaszek, Lublin 2009
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1987
Elbląg
Tytuł szachowy arcymistrz (2005)
Ranking 2717 (01.05.2012)
Miejsce w kraju 1
FIDE Top 100 27
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi
Strona internetowa

Radosław Wojtaszek (ur. 13 stycznia 1987 w Elblągu)[1] – polski szachista, arcymistrz.

Spis treści

[edytuj] Kariera szachowa

Poznał szachy w wieku czterech lat. Mając sześć lat zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Polski. Od tego czasu był wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski i reprezentantem kraju w mistrzostwach świata i Europy juniorów w różnych grupach wiekowych. W 2002 roku zdobył brązowy medal na mistrzostwach Europy juniorów do lat 16, zaś w kolejnym – srebrny medal w kategorii do lat 18 (Budva 2003). W tym samym roku zdobył w Balatonlelle dwa medale na drużynowych mistrzostwach Europy do lat 18 (srebrny wraz z drużyną oraz złoty za indywidualny wynik na II szachownicy). W obfitującym w sukcesy 2004 roku zdobył tytuły mistrza świata i mistrza Europy w kategorii do 18 lat. Trzykrotnie zwyciężał w mistrzostwach Polski do 20 lat (2002, 2004, 2005).

W styczniu 2005 roku zwyciężył w rozgrywanym systemem szwajcarskim międzynarodowym turnieju Cracovia (edycja 2004/05). W maju tego roku zadebiutował w mistrzostwach Polski seniorów. W doborowej stawce zawodników uzyskał wynik 9½ z 13 partii i zajął pierwsze miejsce, przed arcymistrzami Bartoszem Soćką i Robertem Kempińskim. W czerwcu Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu tytuł arcymistrza. W roku 2006 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski mężczyzn rozegranych w Krakowie oraz zadebiutował na szachowej olimpiadzie w Turynie, uzyskując najlepszy wynik w drużynie (9 pkt z 11 partii)[2]. Zwyciężył również (wspólnie z Peterem Heine Nielsenem) w openie w Salonikach[3]. W 2007 r. zajął IV m. w finale mistrzostw Polski, rozegranym w Opolu, na przełomie 2007 i 2008 r. podzielił I m. w Sztokholmie (turniej Rilton Cup, wspólnie z m.in. Pią Cramling, Tomi Nybackiem i Vasiliosem Kotroniasem i Jewgienijem Agrestem), natomiast w 2008 r. (w Lublinie) zdobył drugi w swojej karierze medal brązowy[4]. Pod koniec 2008 r. zdobył w Warszawie tytuł mistrza Europy w szachach szybkich[5], natomiast na przełomie tego i 2009 r. ponownie podzielił I m. (wspólnie z Sebastianem Bognerem) w kolejnym turnieju Rilton Cup w Sztokholmie. W tym samym roku zdobył w Chotowej tytuł wicemistrza Polski. W 2009 r. podzielił II m. (za Borysem Graczewem, wspólnie z Michaelem Roizem) w Lublinie oraz zwyciężył w rozegranym w Warszawie memoriale Mieczysława Najdorfa. W 2010 r. zdobył w Warszawie tytuł wicemistrza Polski, zwyciężył (wspólnie z Bartłomiejem Macieją) w V Międzynarodowym Turnieju Szachowym Klubu "Polonia" we Wrocławiu, podzielił również I m. (wspólnie z Laurentem Fressinetem) w turnieju IV Torneo Internacional A.D.San Juan w Pampelunie oraz po raz trzeci w karierze wystąpił na szachowej olimpiadzie[6]. W 2011 r. w kolejnym finale mistrzostw Polski zdobył brązowy medal, natomiast w Aix-les-Bains – tytuł indywidualnego wicemistrza Europy. Oprócz tego odniósł samodzielne zwycięstwo w memoriale György Marxa w Paksie[7] oraz wystąpił w turnieju o Puchar Świata, w I rundzie pokonując Armana Paszikjana, ale w II przegrywając z Baadurem Dżobawą[8]. Zdobył również w Warszawie brązowy medal mistrzostw Europy w szachach błyskawicznych[9].

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 listopada 2010 r., z wynikiem 2726 punktów zajmował wówczas 20. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród polskich szachistów[10].

W październiku 2008 r. został pierwszym polskim szachistą, który znalazł się wśród współpracowników mistrza świata podczas meczu o mistrzostwo świata. Do swojego zespołu zaprosił go wówczas Viswanathan Anand, który kilkakrotnie spotkał Wojtaszka w czasie meczów w niemieckiej Bundeslidze[11]. Również w kolejnym meczu o mistrzostwo świata, w 2010 r. w Sofii, znalazł się w zespole Viswanathana Ananda[12].

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Poprzedni
Bartłomiej Macieja
Mistrz Polski w szachach
2005
Następny
Mateusz Bartel
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Radosław_Wojtaszek&oldid=31215366
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty