Radymicze – plemię słowiańskie, którego przynależność do Słowian zachodnich lub wschodnich pozostaje w nauce przedmiotem dyskusji. Prawdopodobnie od IX do XII w. zamieszkujące tereny między Dnieprem, Desną a Sożem. Początkowo podlegli Kaganatowi Chazarskiemu, po kilku wojnach wygranych przez księcia ruskiego Olega, Radymicze zostali podporządkowani do Rusi Kijowskiej w 885 roku.[1] Ostatecznie zostali do niej włączeni w 984 roku za panowania Jarosława Mądrego. Protoplastą Radymiczów miał być Radym.
Według Nestora Radymicze oraz Wiatycze mieli pochodzić od Lachów (Polaków) (bysza że radimiczi ot roda lachow) i początkowo zamieszkiwać tereny Mazowsza i Podlasia[2], co sugeruje ich pochodzenie od plemion zachodniosłowiańskich. Nestor w Powieści minionych lat wskazuje, że zarówno Radymicze jak i Wiatycze nie zaliczają się do plemion wschodniosłowiańskich.[3]
Radymicze istnieli co najmniej do końca XII wieku, a ostatnia pisemna wzmianka w źródłach na ich temat pojawia się w 1169 roku.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||