Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Rafał A. Ziemkiewicz | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 13 września 1964, Piaseczno, Polska |
| Narodowość |  Polska |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Styl | powieść fantastyczna, powieść społeczno-obyczajowa |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
 Cytaty w Wikicytatach |
|
Rafał Aleksander Ziemkiewicz (ur. 13 września 1964 w Piasecznie) – polski dziennikarz, publicysta, komentator polityczny i ekonomiczny, pisarz science fiction i działacz fandomu.
Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Mąż Aleksandry Ciejek, brat Pawła Ziemkiewicza.
Spis treści |
Jako pisarz SF debiutował opowiadaniem Z palcem na spuście w tygodniku Odgłosy (lipiec 1982). W tym samym roku za Cortex cerebri zdobył nagrodę w konkursie na opowiadanie sf organizowanym przez Naszą Księgarnię, Młodego Technika, Młodzieżową Agencję Wydawniczą i klub SFAN oraz wyróżnienie za Pilota.
Trzykrotnie nagradzany prestiżową nagrodą im. Janusza A. Zajdla: za powieści Pieprzony los Kataryniarza (1995) i Walc stulecia (1998) oraz za opowiadanie Śpiąca królewna (1996).
Dwukrotny laureat nagrody Śląskiego Klubu Fantastyki, Śląkfy, jako Twórca Roku (1990 i 1998). Był współzałożycielem Grupy Literackiej TRUST, aktywnym działaczem klubu SFAN, klubu PSMF SFERA oraz Klubu Twórców. Był redaktorem naczelnym magazynu Fenix. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Karierę publicysty zaczynał jako felietonista tygodnika "Najwyższy CZAS!". Pracował też jako dziennikarz i publicysta m.in. w radiu Wawa i PR IV. W 1995 został stypendystą National Forum Foundation. Pracował w krajowym biurze kongresowym amerykańskiej Partii Republikańskiej i wydziale prasowym jej stanowych struktur w Seattle.
Związany z "Gazetą Polską" od początku jej istnienia, gdzie najpierw kierował działem cywilizacja, a następne działem publicystyki. Z redakcji odszedł w 1997. Od tej pory jest niezależnym publicystą.
Był gospodarzem programu publicystycznego Radia Tok FM. Został z radia zwolniony w 2005, kiedy na antenie wspomniał o swoim procesie z Adamem Michnikiem[1].
Jego teksty ukazywały się w "Newsweeku Polska" (lata 2003–2007), tygodniku "Wprost" (2001–2003) i "Przewodniku Katolickim". Pojedyncze publikacje ukazywały się również w "Polityce". Współpracował z TV Biznes i Radiem Vox FM, w którym prowadził poranny przegląd prasy. Od września 2006 do lutego 2007 prowadził w TVP1 cotygodniowy program kulturalny "Ring", wchodzący w skład pasma publicystycznego Jedynki "Nie ma przebacz".
Aktualnie jego felietony publikują "Rzeczpospolita", "Gazeta Polska" (która przedrukowuje jego felietony z PR 1) i "Niezależna Gazeta Polska" oraz portal Interia.pl (od 2005, z kilkumiesięczną przerwą na przełomie 2007/2008). W latach 2008-2011 prowadził w TVP Info cotygodniowy program "Antysalon Ziemkiewicza" (niedziela, godz. 10:00), a także "Poranek Info". W stacji TVP Historia był gospodarzem kilku cyklicznych audycji: "Kontrowersje" (jego gościem był często prof. Paweł Wieczorkiewicz) i od jesieni 2008 "Pojedynek" (wspólnie ze Sławomirem Sierakowskim). W radiowej Jedynce prowadził co tydzień audycję "Rozmowy w Jedynce". Od 2011 prowadzi w TVP Info wywiady we wtorkowym paśmie wieczornym "Info Dziennik - Gość" oraz publikuje w tygodniku "Uważam Rze".
W latach 1993–1994 był rzecznikiem prasowym i członkiem Unii Polityki Realnej. W 1995 jako stypendysta National Forum Foundation pracował w krajowym biurze kongresowym partii republikańskiej i wydziale prasowym stanowej partii republikańskiej w Seattle.
W kwietniu 2005 został członkiem honorowym Stowarzyszenia KoLiber.
Od 2007 występuje z Kabaretem Pod Egidą, głównie w Ośrodku Kultury Ochoty w Warszawie. Współpracę rozpoczął od występów w programie "Dobrze nam tak", do udziału w którym namówił go Jan Pietrzak. W krzywym zwierciadle komentuje wydarzenia, głównie ze świata polityki, ale także innych sfer życia[2].
W jednym z wrześniowych wydań Szansy na sukces z 2008, w którym amatorzy śpiewali piosenki Kabaretu Pod Egidą, zasiadał obok Jana Pietrzaka i Ewy Dałkowskiej w oceniającym wykonawców jury[3].
|
|||||||||||||
