Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Rafał Siadaczka | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Rafał Siadaczka | |
| Data i miejsce urodzenia |
21 lutego 1972 Radom, Polska |
|
| Pozycja | obrońca | |
| Wzrost | 182 cm | |
| Masa ciała | 75 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | GKS Stromiec | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1989-1991 1991-1992 1992-1993 1993-1994 1994-1995 1995-1998 1999 2000-2001 2002 2002 2003 2004 2004-2005 2007-2010 2011- Ogółem w I lidze |
Broń Radom Legia Warszawa Broń Radom Radomiak Radom Petrochemia Płock Widzew Łódź Austria Wiedeń Legia Warszawa Legia II Warszawa Legia Warszawa Mazowsze Grójec Broń Radom Mazowsze II Grójec Zodiak Sucha GKS Stromiec |
16 (1) 34 (12) 101 (15) 27 (0) 31 (1) 0 (0) 182 (29) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1995-1999 |  Polska |
17 (2) |
Rafał Siadaczka (ur. 21 lutego 1972 w Radomiu) – polski piłkarz, występujący początkowo na pozycji napastnika, a z czasem na pozycji obrońcy. Zawodnik m.in. Legii Warszawa i Widzewa Łódź, trzykrotny Mistrz Polski (1996, 1997 z Widzewem Łódź, 2002 z Legią Warszawa), zdobywca Superpucharu Polski (1996) i Pucharu Ligi (2002). Z przyczyn zdrowotnych (cukrzyca) był zmuszony zawiesić profesjonalną karierę, jednak nie zrezygnował z czynnej gry w piłkę.
Spis treści |
Jest wychowankiem Broni Radom. W 1991 po raz pierwszy trafił do Legii Warszawa. Później powrócił do Radomia, gdzie początkowo występował w Broni Radom, a następnie w Radomiaku Radom. W sezonie 1994/1995 przeszedł do Petrochemii Płock. Mimo jego dobrej postawy spadł jednak z tym klubem do II ligi. Od sezonu 1995/1996 był piłkarzem Widzewa Łódź, gdzie po raz pierwszy w karierze mógł świętować tytuł mistrza Polski. W kolejnym sezonie 1996/1997 Siadaczka występował z Widzewem w elitarnych rozgrywkach Ligi Mistrzów. Ponadto powtórzył swoje osiągnięcie z ubiegłego roku i został po raz drugi z rzędu mistrzem Polski, a także zdobył Superpuchar Polski. Zimą 1999 odszedł z Widzewa i trafił do Austrii Wiedeń.
W 2000 powrócił do kraju i został po raz drugi w karierze piłkarzem Legii. W sezonie 2001/2002 przyczynił się w drobnym stopniu do wywalczenia dla Legii mistrzostwa Polski, a także Pucharu Ligi. Jednak w trakcie sezonu piłkarza dopadła choroba (cukrzyca) i rundę wiosenną spędził w Legii II Warszawa, klubie rezerw, będącym bezpośrednim zapleczem pierwszej drużyny. W kolejnym roku nie rozegrał w Legii żadnego meczu i tym samym rozwiązał kontrakt z klubem. Latem 2003 został piłkarzem III ligowego Mazowsza Grójec. Jednak po pół roku gry w Grójcu powrócił do klubu, którego był wychowankiem, czyli do Broni Radom. W sezonie 2004/2005 ponownie był związany z Mazowszem Grójec. Tym razem jednak został wspólnie z Tomaszem Łapińskim piłkarzem Mazowsza II Grójec, klubu będącego zespołem rezerw pierwszej drużyny Mazowsza. Z Mazowszem II Grójec występował jeszcze w jesienią w sezonie 2005/2006, po czym nosił się z zamiarem całkowitego zakończenia kariery. W latach 2007-2010 występował w klubie Zodiak Sucha[1]. od rudny wiosennej sezonu 2010/2011 jest graczem GKS-u Stromiec[2].
Ogółem w I lidze polskiej wystąpił w 182 meczach, w których zdobył 29 goli. Z kolei w I lidze austriackiej wystąpił 27 razy nie strzelając żadnej bramki.
W reprezentacji Polski debiutował 15 listopada 1995 w bezbramkowo zremisowanym meczu z Azerbejdżanem w ramach eliminacji do Mistrzostw Europy za kadencji trenera Henryka Apostela w Trabzonie. Ostatni mecz w kadrze rozegrał 9 października 1999 przeciwko Szwecji w Sztokholmie przegrany 0:2 za kadencji trenera Janusza Wójcika. Ogółem w kadrze wystąpił w 17 meczach, w których strzelił 2 gole.
