Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyRafał Taubenschlag (ur. 8 maja 1881 w Przemyślu, zm. 25 czerwca 1958 w Warszawie) – polski historyk prawa, nauczyciel akademicki, specjalista w dziedzinie prawa rzymskiego i papirologii.
Urodził się w Przemyślu w rodzinie żydowskiej[1], jako syn rządcy browaru Sanguszków - Bernarda Barucha Taubenschlaga i Cecylii Cyrli z domu Goldhart. Tam w 1899 zdał maturę w C.K. Gimnazjum. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1904 uzyskał stopień doktora, a w 1913 doktora habilitowanego. W 1919 został profesorem nadzwyczajnym UJ, a 2 lata później profesorem zwyczajnym. W 1927 został członkiem-korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności, a w 1929 dziekanem Wydziału Prawa UJ. W czasie II wojny światowej przebywał w Stanach Zjednoczonych, gdzie był współtwórcą Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce. W 1947 wrócił do Polski, gdzie objął kierownictwo Katedry Prawa Antycznego Uniwersytetu Warszawskiego oraz utworzonej, wspólnie z prof. Jerzym Manteuffelem, Katedry Papirologii na Wydziale Historycznym UW.
W 1958 w wyniku postępującej jaskry gwałtownie zaczął tracić wzrok. W tym samym roku zmarł i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[1].
