Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Raimundo Pereira | |
.jpg&filetimestamp=20120417000840) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 28 sierpnia 1956 Bissau |
 P.o. prezydenta Gwinei Bissau |
|
| Przynależność polityczna | Afrykańska Partia Niepodległości Gwinei i Zielonego Przylądka (PAIGC) |
| Okres urzędowania | od 9 stycznia 2012 do 12 kwietnia 2012[1] |
| Poprzednik | Malam Bacai Sanhá |
| Następca | Mamadu Ture Kuruma (de facto - szef Dowództwa Wojskowego[2]) |
| P.o. prezydenta Gwinei Bissau |
|
| Okres urzędowania | od 2 marca 2009 do 8 września 2009 |
| Poprzednik | João Bernardo Vieira |
| Następca | Malam Bacai Sanhá |
| Przewodniczący Narodowego Zgromadzenia Ludowego |
|
| Okres urzędowania | od 22 grudnia 2008 |
| Poprzednik | Francisco Benante |
Raimundo Pereira (ur. 28 sierpnia 1956 w Bissau), polityk z Gwinei Bissau, przewodniczący Narodowego Zgromadzenia Ludowego od 22 grudnia 2008. Po zabójstwie prezydenta João Bernardo Vieiry, p.o. prezydenta Gwinei Bissau od 2 marca 2009 do 8 września 2009. 9 stycznia 2012, po śmierci prezydenta Malama Bacaia Sanhy, ponownie przejął obowiązki szefa państwa.
Raimundo Pereira urodził się w 1956 w Bissau. W latach 1982-1987 studiował prawo na Uniwersytecie Lizbońskim w Portugalii. W latach 1998-1998 specjalizował się na tej uczelni w zakresie prawa pracy, prawa finansowego oraz międzynarodowego prawa handlowego[3].
Od 1998 do 1992 zajmował stanowisko dyrektora państwowego radia RDN (Radio Difusao Nacional), a od 1992 do 1994 publicznej telewizji TGB (Telvisao de Guine-Bissau). Od 1993 do 1994 pełnił funkcję dyrektora generalnego ds. komunikacji społecznej. Jednocześnie od 1990 do 1993 wchodził w skład Narodowej Komisji ds. Rewizji Konstytucji. Od 1991 do 1994 stał na czele Rady Finansowej Adwokatury Gwinei Bissau[3].
Od 1994 do 1996 zajmował stanowisko sekretarza stanu w kancelarii premiera. W latach 1996-1997 pełnił funkcję ministra administracji terytorialnej, w latach 2005-2005 ministra sprawiedliwości, by w 2005 objąć urząd ministra transportu. Od 1997 do 2002 był konsultantem prawnym w oddziale banku Banco Totta & Acores w Bissau. W 2007 pełnił funkcję doradcy Banku Światowego w ramach Projektu Rewitalizacji i Rozwoju Sektora Prywatnego, będąc odpowiedzialnym za przegląd przepisów prawnych oraz sprawy mediów[3].
Po wyborach parlamentarnych z listopada 2008, został 6 grudnia 2008 wybrany przez Afrykańską Partię Niepodległości Gwinei i Zielonego Przylądka (PAIGC) kandydatem do stanowiska przewodniczącego parlamentu[4]. 22 grudnia 2008 został wybrany przewodniczącym Narodowego Zgromadzenia Ludowego. W głosowaniu uzyskał poparcie 60 deputowanych, wobec 37 głosów przeciwnych jego kandydaturze[5].
2 marca 2009 na mocy konstytucji przejął obowiązki głowy państwa po zabójstwie prezydenta João Bernardo Vieiry. Prezydent zginął w wyniku ostrzału pałacu przez zbuntowanych żołnierzy. Rzecznik sił zbrojnych ogłosił jednak, że w kraju nie doszło do zamachu stanu, a wojsko respektuje porządek konstytucyjny, według którego funkcję tymczasowego szefa państwa, do czasu nowych wyborów prezydenckich, przejął przewodniczący parlamentu[6][7].
3 marca 2009 Pereira został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisku szefa państwa i zobowiązał się do zorganizowania wyborów prezydenckich w ciągu przepisowych 60 dni. Zaapelował również do społeczności międzynarodowej o pomoc w celu stabilizacji kraju[8][9].
Ostatecznie wybory prezydenckie w Gwinei Bissau odbyły się 28 czerwca 2009. Pereira ubiegał się o nominację PAIGC, jednak w wewnętrznym głosowaniu 25 kwietnia 2009 został pokonany przez byłego prezydenta Malama Bacai Sanhę[10]. 8 września 2009 Sanhá, po zwycięstwie w wyborach, objął oficjalnie stanowisko prezydenta kraju[11][12].
9 stycznia 2012 Raimundo Pereira po raz drugi przejął obowiązki szefa państwa po śmierci prezydenta Malama Bacaia Sanhy w Paryżu[13][14].
12 kwietnia 2012 grupa żołnierzy wtargnęła do rezydencji prezydenta Pereiry i uprowadziła go w nieznanym kierunku, a wojsko przeprowadziło zamach stanu[15]
|
||||||||
