Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2011-12 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Rajmund Kaczyński Irka |
|
 porucznik |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1 września 1922 Grajewo |
| Data i miejsce śmierci | 17 kwietnia 2005 Warszawa |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1941–1944 |
| Główne wojny i bitwy | powstanie warszawskie |
| Odznaczenia | |
  |
|
Rajmund Kaczyński (ur. 1 września 1922 w Grajewie, zm. 17 kwietnia 2005 w Warszawie) – żołnierz Armii Krajowej (pseudonim "Irka"), uczestnik powstania warszawskiego, inżynier.
Ojciec polskich polityków, Lecha i Jarosława Kaczyńskich, mąż Jadwigi z Jasiewiczów Kaczyńskiej, teść Marii z Mackiewiczów Kaczyńskiej.
Spis treści |
Był synem urzędnika kolejowego Aleksandra Kaczyńskiego oraz Franciszki ze Świątkowskich. Ojciec pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Pomian, wywodzącej się z Kaczyna Starego i Kaczyna-Herbasów na Podlasiu[1]. Dziad Rajmunda po mieczu był oficerem carskiej armii, zasłużonym w wojnie turecko-rosyjskiej. Miał majątek w okolicach Łomży. Matka pochodziła z rodziny ziemiańskiej z okolic Odessy. Rodzice Rajmunda Kaczyńskiego osiedli w Grajewie tuż po ślubie[2]. Tam też urodziły się ich dzieci, z których dwoje zmarło w dzieciństwie[2].
Od 1927 Rajmund wraz z rodzicami mieszkał w Baranowiczach, gdzie jego ojciec został naczelnikiem ekspedycji węzła kolejowego a matka zajęła się obrotem nieruchomościami[2]. Tam Rajmund chodził do liceum, do którego uczęszczał również Lucjan Jasiewicz, syn Wincentego, brat stryjeczny jego przyszłej żony Jadwigi. Tuż przed wojną Kaczyńscy przeprowadzili się do Brześcia Litewskiego[2].
Po wybuchu wojny w obawie przed zsyłką na Sybir rodzina Kaczyńskich wyjechała do Warszawy. Tam Rajmund Kaczyński rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn im. Wawelberga, potem w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej[2]. Od 1941 należał do Związku Walki Zbrojnej, następnie do Armii Krajowej. Po odbyciu szkolenia w 1943 otrzymał stopień plutonowego podchorążego.[potrzebne źródło]
W pierwszym dniu powstania warszawskiego, jako dowódca 7 drużyny 2 plutonu kompanii K 1 Pułku „Baszta”, brał udział w szturmie na tor wyścigów konnych na Służewcu[3]. W czasie powstania warszawskiego stracił kciuk[4]. Opiekowała nim się wówczas sanitariuszka Helena Wołłowicz, ciotka Bronisława Komorowskiego. Po upadku powstania przebywał w obozie jenieckim koło Skierniewic, skąd zbiegł[2].
W 1947 ukończył studia inżynierskie na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej[2]. Pracował w Polskich Zakładach Optycznych w Warszawie oraz jako kierownik robót w Społecznym Towarzystwie Budowlanym[potrzebne źródło]. Prowadził również wykłady z termodynamiki na tzw. Sorbonie przy Politechnice Warszawskiej, głównie jako skrócone studia dla wyższych członków partii. W trakcie swojej pracy na Politechnice wstąpił do partii i pełnił funkcję sekretarza organizacji partyjnej[4].
W 1948 ożenił się z Jadwigą z Jasiewiczów, poznaną na jednym z balów karnawałowych na Politechnice Warszawskiej. W 1949 przyszły na świat ich dzieci, bliźnięta – Jarosław i Lech. Matkami chrzestnymi chłopców zostały siostry bliźniaczki Ludwika i Zofia Woźnickie[2]. Rodzina mieszkała przy ulicy Lisa-Kuli (Żoliborz), w wynajmowanym mieszkaniu, wykupionym dopiero w 1981, później przeprowadzili się do bliźniaka przy ul. Mickiewicza[2].
W 1958 uzyskał pełny etat na Wydziale Inżynierii Sanitarnej PW[2]. Odbył szkolenia w Anglii i Holandii, które okazały mu się pomocne podczas projektowania instalacji sanitarnej w budynku Ambasady USA w Warszawie. W 1965 wyjechał na kontrakt budowlany do Libii. Jeszcze przez wiele lat pracował w rozmaitych pracowniach projektowych[2].
W latach osiemdziesiątych prowadził zajęcia z Teorii Maszyn Cieplnych na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej.[potrzebne źródło]
Rajmund Kaczyński zmarł w 2005 i został pochowany na Starych Powązkach, w rodzinnym grobowcu swoich rodziców.
Za udział w powstaniu warszawskim został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari z rozkazu nr 512 dowódcy AK Tadeusza Bora-Komorowskiego z 2 października 1944 (nr krzyża: 12798)[5]. Otrzymał również Krzyż Walecznych i został awansowany na stopień porucznika.
| 4. Piotr Kaczyński h. Pomian (ur. 1857) |
||||||
| 2. Aleksander Kaczyński (ur. 1890 lub 1892, zm. 1956) |
||||||
| 5. Zofia z Gutowskich | ||||||
| 1. Rajmund Kaczyński | ||||||
| 6. Paweł Świątkowski | ||||||
| 3. Franciszka ze Świątkowskich (ur. 1893, zm. 1960) |
||||||
| 7. Maria z Bakowieckich | ||||||
