Rakugo

Rakugo (jap. 落語, Rakugo^? dosłownie ‘spadające słowa’) – japońskie werbalne przedstawienie. Pojedynczy gawędziarz (rakugoka) siedzi na scenie zwanej kōza (高座) i, używając jedynie papierowego wachlarza, bez wstawania ze swojego siedzenia przedstawia długą i skomplikowaną komiczną opowieść. W opowieść zawsze wplata się dialog dwóch lub więcej postaci, różnice między nimi zarysowuje się wyłącznie poprzez zmiany w barwie i natężeniu głosu oraz nieznaczne przekręcanie głowy.

Od połowy do końca okresu Edo organizowano specjalne spotkania, podczas których uczestnicy popisywali się opowiadaniem dowcipnych historyjek typu rakugo. Podczas takich spotkań rodziły się dłuższe facecje, które stały się podstawą znanych dziś rakugo.