Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Rambo II Rambo: First Blood Part II |
|
| Gatunek | dramat, sensacyjny |
| Data premiery |  22 maja 1985 r. 31 grudnia 1985 r. |
| Kraj produkcji |  Stany Zjednoczone |
| Język | angielski, wietnamski |
| Czas trwania | 94 minuty |
| Reżyseria | George Pan Cosmatos |
| Scenariusz | Sylvester Stallone James Cameron |
| Główne role | Sylvester Stallone Richard Crenna Charles Napier |
| Muzyka | Jerry Goldsmith |
| Kostiumy | Tom Bronson |
| Montaż | Larry Bock Mark Goldblatt Mark Helfrich Gib Jaffe Frank E. Jimenez |
| Produkcja | Buzz Feitshans Mario Kassar Andrew G. Vajna Mel Dellar |
| Wytwórnia | Anabasis N.V. |
| Dystrybucja | Imperial TriStar Pictures |
| Poprzednik | Rambo – Pierwsza krew (1982) |
| Kontynuacja | Rambo III (1988) |
Rambo II (tytuł oryg. Rambo: First Blood Part II, 1985) – amerykański film akcji, druga część serii o weteranie wojny w Wietnamie Johnie Rambo. Sequel filmu Rambo – Pierwsza krew (1982), reżyserowany przez George'a P. Cosmatosa do scenariusza autorstwa Jamesa Camerona i Sylvestra Stallone'a. Film podejmuje problematykę jeniectwa wojennego oraz popularyzuje termin "zaginiony w akcji", odnoszący się do amerykańskich żołnierzy walczących podczas II wojny indochińskiej, którzy nie powrócili na ojczyznę (w Stanach Zjednoczonych doby lat 80. − bardzo kontrowersyjny)[1][2]; jest najpowszechniej znanym dziełem filmowym o tej tematyce.
Choć czołówka filmu za reżysera projektu podaje Cosmatosa, ten w trakcie jego realizacji pełnił funkcję marginalną. Po latach dopiero stwierdzono, że to Stallone zajął się właściwą reżyserią obrazu.[3]
Rambo II kandydował do pojawienia się w rankingu 100 Years... 100 Cheers organizowanym przez Amerykański Instytut Filmowy w roku 2006.
Spis treści |
Weteran wojenny John Rambo (Sylvester Stallone), dzięki pomocy swojego jedynego przyjaciela – pułkownika Samuela Trautmana (Richard Crenna), opuszcza ciężki obóz pracy, w którym odbywał karę za zniszczenie miasteczka (ukazane w filmie Rambo – Pierwsza krew). W zamian za wolność ma wykonać pewną misję – wrócić do Wietnamu, rozpoznać teren i zrobić zdjęcia opuszczonym obozom jenieckim, w których rzekomo nadal przetrzymywani są amerykańscy żołnierze. Rambo podejmuje się zadania i wkrótce zjawia się w wietnamskich dżunglach.
Na miejscu poznaje swojego sprzymierzeńca – piękna Azjatkę Co Bao (Julia Nickson-Soul), w której wkrótce z wzajemnością się zakochuje. W trakcie podróży w głąb dżungli, okazuje się, że opowieści o Amerykanach więzionych w obozach są faktem. Rambo nie wytrzymuje presji sumienia i uwalnia jednego rodaków, co nie podoba się dowództwu. Marshall Murdock (Charles Napier), głównodowodzący całej misji, postanawia pozostawić go na pastwę losu w Wietnamie, będąc pewny, że zginie. Rambo jednak nie ma zamiaru odpuścić. Trafia do tego samego obozu, w którym niegdyś był przetrzymywany i przesłuchiwany. Schwytany, jest poddawany bolesnym torturom, a sadystyczny podpułkownik Podovsky (Steven Berkoff) cierpieniem chce zmusić go do zeznania dowództwu, że został pojmany. Za pomocą Co Bao żołnierzowi udaje się jednak zbiec z obozu. Niestety, kobieta wkrótce ginie, zastrzelona przez jednego z Wietnamczyków. Rambo decyduje się zemścić na Murdocku, jak i uratować pozostałych jeńców wojennych.
Film nakręcono w stanie Guerrero, w południowo-zachodnim Meksyku. Lokacje atelierowe obejmowały przede wszystkim miejscowość Tecoanapa, choć poszczególne sceny nagrywano w Acapulco. Okres zdjęciowy trwał od czerwca do sierpnia 1984 roku.
Rambo II, którego budżet wynosił czterdzieści cztery miliony dolarów, spotkał się z wielkim sukcesem komercyjnym. Film wydano w maju 1985 roku. W pierwszy weekend wyświetlania go w samych tylko amerykańskich kinach obraz zainkasował ponad dwadzieścia milionów dolarów, a ostatecznie na terenie Stanów Zjednoczonych zarobił sto pięćdziesiąt mln USD. Zyski ze światowej dystrybucji filmu były podwójne − wyniosły $300,400,432.[2] W Polsce dostępny był w wypożyczalniach kaset VHS, gdzie cieszył dużą popularnością.
Zyski z realizacji Rambo II nieustannie są powielane dzięki kolejnym wydaniom filmu na światowych rynkach DVD/Blu-ray.
Film nie powtórzył sukcesu artystycznego swojego prequelu, Rambo − Pierwsza krew (1982), a krytycy zbojkotowali projekt Cosmatosa. Obraz wzbudził jednak zainteresowanie prezydenta Ronalda Reagana, który pochwalił Sylvestra Stallone'a za ukazanie postaci Johna Rambo jako symbolu armii amerykańskiej.[2]
|
|||||||||||
