Ramiro II

Ramiro II (ok. 900 – 951), syn Ordona II. Król Leónu w latach 931-951.

Pierwotnie był tytularnym królem jedynie małej części Asturii. Zyskał koronę Leónu (i Galicji) po tym jak jego brat - Alfonso IV abdykował w 931. Ramiro był twórcą przymierza między Nawarrą, Aragonią i Leónem, dzięki któremu w 939, w bitwie pod Simancas pokonano muzułmanów. Pozwoliło to na przesunięcie granicy królestwa z Duero do Tormes.

W ostatnich latach swoich rządów Ramiro musiał zgodzić się na kastylijską niepodległość pod rządami hrabiego Fernána (Ferdynanda) Gonzáleza. W 950 jeszcze raz poprowadził wyprawę przeciwko muzułmanom i pokonał ich w bitwie pod Talavera.

Był dwukrotnie żonaty:

• ok. 925 ożenił się z Adosindą Osórezą (córką hrabiego Gutierresa Osóreza i Aldonça Gutiérrez). "Rozwiedli" się w 930. Ich dzieci:
  • infant Beremund z Leónu (930-941),
  • infantka Teresa z Leónu,
  • infant Ordono III z Leónu (ok. 926-955).
• w 932 poślubił Urrakę z Pampeluny (córkę Sancha I z Nawarry). Ich dzieci:
  • infant Sancho I z Leónu (935-966),
  • infantka Elwira z Leónu (?-986).

Poprzednik Alfons IV Mnich

król Leónu 931–951

Następca Ordono III