| Ranavalona I Okrutna |
|
| ' | |
| Okres panowania | od 1828 do 15 sierpnia 1861 |
| Poprzednik | Radama I |
| Następca | Radama II |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Merina |
| Urodzona | 1788 |
| Zmarła | 15 sierpnia 1861 |
| Ojciec | Andrian-Tsala-Manjaka |
| Matka | Rabodo Andrian-Tampo |
| Mąż | Radama I |
| Dzieci | Radama II |
Ranavalona I Okrutna (ur. ok. 1788[1], zm. 15 sierpnia 1861 w Antananarywie) – władczyni królestwa Imerina małżonka Radamy I. Objęła rządy po jego śmierci, brutalnie rozprawiając się z rywalami do tronu. Podczas przewrotu oparła swoje rządy o arystokrację Merina i armię.
Podczas swoich rządów ograniczyła znacznie wpływy europejskie. Wygnała misjonarzy i prześladowała chrześcijan. W 1838 r. podczas negocjacji z Anglikami zażądała, aby prowadzili handel wyłącznie w wyznaczonych przez nią portach pod pełną kontrolą madagaskarskich urzędników. Nałożone restrykcje spowodowały wycofanie się Anglików i Francuzów, którzy w akcie zemsty zbombardowali miasto portowe Tamatave. Port został ponownie otwarty dla handlu w 1853 r. Dzięki pomocy Francuza Jeana Laborde'a uruchomiła na wyspie produkcję broni palnej, cementu i tkanin.
W 1857 r. wykryła tajne porozumienie pomiędzy swoim synem Radamą II a Francuzami, przewidujące objęcie Imeriny protektoratem Francji. Wskutek wykrytego spisku wygnała z wyspy Europejczyków i okrutnie rozprawiła się z około tysiącem własnych poddanych podejrzanych o udział w nim.