Ranking FIFA

Top 25 9 maja 2012
Poz.	Reprezentacja	Punkty	Zm. poz.
1	Hiszpania	1442	▬
2	Niemcy	1345	▬
3	Urugwaj	1309	▬
4	Holandia	1207	▬
5	Portugalia	1190	▬
6	Brazylia	1165	▬
7	Anglia	1132	▬
8	Chorwacja	1114	▬
9	Argentyna	1076	▲1
10	Dania	1069	▼1
11	Rosja	1049	▬
12	Włochy	1041	▬
13	Chile	968	▬
14	Grecja	961	▬
15	Wybrzeże Kości Słoniowej	951	▬
16	Francja	938	▬
17	Szwecja	931	▬
18	Irlandia	891	▬
18	Szwajcaria	891	▬
20	Meksyk	867	▬
21	Australia	862	▬
22	Ghana	816	▬
23	Kolumbia	812	▬
24	Norwegia	805	▬
25	Paragwaj	801	▬
65	Polska	514	▬
Największy awans w pierwszej 100. rankingu
Poz.	Reprezentacja	Punkty	Awans
51	Jamajka	576	▲5
Największy spadek w pierwszej 100. rankingu
Poz.	Reprezentacja	Punkty	Spadek
63	Nigeria	537	▼3

Liderzy rankingu FIFA

Ranking FIFA – zestawienie drużyn, reprezentacji narodowych w piłce nożnej zrzeszonych w FIFA (Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej). Celem rankingu jest jak najwierniejsze odzwierciedlenie układu sił panujących w światowym futbolu. W obecnie obowiązującym systemie punktowane są wszystkie oficjalne mecze pierwszych reprezentacji narodowych, krajów członkowskich FIFA z ostatnich czterech lat. Aktualna metoda przyznawania punktów miała swój debiut 12 lipca 2006, czyli cztery dni po zakończeniu Mistrzostw Świata 2006. Obecnie w rankingu zestawionych jest 207 drużyn z całego świata.

Historia

Pierwsza, częściowa publikacja rankingu, miała miejsce w grudniu 1992. Druga część listy, zawierająca większość członków FIFA, została wprowadzona w sierpniu 1993. Od tamtego momentu ranking ukazuje się cyklicznie raz na miesiąc (z wyjątkiem zestawienia przypadającego na czerwiec w roku rozgrywania MŚ). W ciągu pierwszych pięciu lat powstawania rankingu wypadały miesiące, w których ranking nie był publikowany. Głównym powodem takiej sytuacji był brak rozgrywania meczów przez reprezentacje narodowe. Od początku ranking ma swojego sponsora. Jest nim firma Coca-Cola. Ranking dwukrotnie przechodził reformę przyznawania punktów. W 1999 i 2006, obie zmiany były odpowiedzią na krytykę pod adresem wiarygodności zestawienia.

Reforma rankingu z 1999 roku

Podstawowe założenia w przyznawaniu punktów do rankingu były proste: 3 punkty za zwycięstwo, 1 za remis, 0 za porażkę. Wszystko opierało się na takim samym systemie, jaki obowiązywał w rozgrywkach ligowych. Rozwiązanie takie budziło jednak wiele kontrowersji i prowadziło do umniejszenia powagi rankingu. Po siedmiu latach od pierwszej publikacji FIFA zdecydowała na reformę systemu.

• Zmiana metody przyznawania punkt w zależności od:
  • liczby strzelonych bramek
  • miejsca rozegrania meczu (dom i wyjazd)
  • ważność meczu
  • poziomu piłkarskiego kontynentu

Jako nowość wprowadzono dwie nagrody:

• Drużyna Roku
• Nagroda za największy awans

Zmiany skomplikowały ranking, jednak uczyniły go także bardziej wiarygodnym.

Reforma rankingu z 2006 roku

Sześć lat później 7 grudnia 2005, na kongresie w Lipsku Rada Wykonawcza FIFA podjęła decyzję o kolejnej reformie systemu. Miał on wejść w życie po MŚ 2006 na boiskach Niemiec.

Główna zmiana polegała na skróceniu czasu, z którego wyniki brane byłyby pod uwagę – z ośmiu do czterech lat. Z rankingu wykreślono zapisy dotyczące przyznawania punktów za strzelone bramki oraz różnic w rozgrywaniu meczów u siebie i na wyjeździe. Pierwszy raz zreformowanego systemu oceniania użyto 12 lipca 2006.

Liderzy rankingu

Pierwszym liderem rankingu została zwycięska drużyna Mistrzostw Świata 1990, czyli reprezentacja Niemiec. Kolejnym liderem została Brazylia, która w kwalifikacjach do MŚ 1994 wygrała osiem z dziewięciu meczów, strzelając przy tym dwadzieścia bramek i tracąc cztery. Włochy, czyli następny po Brazylii lider rankingu, był liderem jeden miesiąc. Potem pierwsze miejsce zajęły Niemcy.

Jednak i hegemonia Niemiec nie trwała długo, gdyż zaledwie po dwóch miesiącach nastało długoletnie panowanie reprezentacji Brazylii. Dominacja Brazylijczyków trwała siedem lat, do czasu, gdy wyprzedziła ich Francja, czyli zespół Mistrzów Świata 1998 i Mistrzów Europy 2000. Sukces z Mistrzostw Świata 2002 przywrócił Brazylię na pierwsze miejsce, gdzie pozostawała ona aż do lutego 2007, gdy na tron po czternastu latach powróciła reprezentacja Mistrzów Świata 2006, czyli Włochy. Miesiąc później na pierwszym miejscu zameldowała się Argentyna, ale i ona zdołała utrzymać się na prowadzeniu tylko miesiąc. Od kwietnia do lipca liderem pozostawały Włochy. Po zwycięstwie w Euro 2008 po raz pierwszy w historii liderem została Hiszpania, natomiast po wygranej w Pucharze Konfederacji na pierwsze miejsce awansowała Brazylia.

W listopadzie 2009 roku na pierwszym miejscu znów znalazła się reprezentacja Hiszpanii. Znów zaczęły się czasy panowania reprezentacji z Europy. Nie trwało to jednak długo, gdyż w maju 2010 roku, czyli tuż przed Mundialem 2010 do władzy doszła ponownie Brazylia. Jednak po nieudanych mistrzostwach dla Brazylii, Canarinhos utracili pozycję lidera na rzecz zwycięscy Mundialu – Hiszpanii, która przez następny rok nie oddała pierwszego miejsca w rankingu. Dopiero Holandia wykorzystała szansę strącenia Hiszpanii z pierwszego miejsca w rankingu FIFA w sierpniu 2011, po przegranej La Furia Roja w meczu z Włochami. Z pierwszego miejsca Holendrzy mogli się cieszyć tylko przez miesiąc, gdyż w kolejnym, wrześniowym wydaniu rankingu, Hiszpania znów przejęła przodownictwo w światowej piłce nożnej mężczyzn.

Aktualne zasady obliczania liczby punktów w rankingu

Za każdy rozegrany mecz przyznawane są punkty obliczone według wzoru:

$P = 100 \cdot M \cdot I \cdot T \cdot C$,

gdzie:

• czynnik $M$ jest liczbą punktów przyznaną za rozegrany mecz:
  • $M = 3$ – za wygrany w regulaminowym czasie gry lub po dogrywce,
  • $M = 2$ – za wygrany po serii rzutów karnych,
  • $M = 1$ – za remis lub za przegraną w serii rzutów karnych,
  • $M = 0$ – za przegraną w regulaminowym czasie gry lub po dogrywce;
• czynnik $I$ jest wagą rozegranego meczu:
  • $I = 1,0$ – za mecz towarzyski lub za mecz w turnieju towarzyskim,
  • $I = 2,5$ – za mecz rozegrany w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata lub mistrzostw kontynentalnych,
  • $I = 3,0$ – za mecz rozegrany w finałach mistrzostw kontynentalnych lub w Pucharze Konfederacji,
  • $I = 4,0$ – za mecz rozegrany w Finałach Mistrzostw Świata;
• czynnik $T$ jest siłą przeciwnika obliczoną na podstawie rankingu poprzedzającego mecz:
  • $T = 2$ – jeśli przeciwnik zajmuje pierwsze miejsce w rankingu,
  • $T = \frac{200-lokata\ w\ rankingu}{100}$ – jeśli przeciwnik zajmuje miejsce pomiędzy drugim a 149,
  • $T = 0,5$ – jeśli przeciwnik zajmuje miejsce 150 lub niższe;
• czynnik $C$ jest siłą konfederacji, w ramach której jest rozgrywany mecz, obliczany jest na podstawie wyników meczów ostatnich trzech Finałów Mistrzostw Świata.

Konfederacja	Po MŚ 2010	Po MŚ 2006	Do MŚ 2006 włącznie
UEFA (Europa)	1.00	1.00	1.00
CONMEBOL (Ameryka Południowa)	1.00	0.98	0.99
CONCACAF (Ameryka Północna, Ameryka Środkowa i Karaiby)	0.88	0.85	0.88
AFC (Azja)	0.85	0.85	0.85
CAF (Afryka)	0.86	0.85	0.85
OFC (Oceania)	0.85	0.85	0.85

Jeśli mecz jest rozgrywany pomiędzy reprezentacjami pochodzącymi z różnych konfederacji, czynnik $C$ jest średnią arytmetyczną z sił konfederacji, do których należą obie reprezentacje.

Z obliczonych punktów za mecze rozegrane przez cztery ostatnie lata obliczane są cztery średnie arytmetyczne – każda dla jednego roku, następnie średnie te są sumowane z następującymi wagami:

• 1 – dla średniej z punktów za mecze rozegrane w ciągu ostatnich 12 miesięcy,
• 0,5 – dla średniej z punktów za mecze rozegrane od 13 do 24 miesięcy temu,
• 0,3 – dla średniej z punktów za mecze rozegrane od 25 do 36 miesięcy temu,
• 0,2 – dla średniej z punktów za mecze rozegrane od 37 do 48 miesięcy temu.

Jeżeli liczba meczów w danych 12 miesiącach jest mniejsza od pięciu, zamiast średniej arytmetycznej używa się sumy punktów podzielonej przez 5.

Krytyka

Metoda obliczania rankingu w pierwszych latach jego istnienia wzbudzała kontrowersje^{[potrzebne źródło]}. Problemem okazał się brak meczów rozgrywanych przez gospodarzy turniejów rangi mistrzowskiej^{[potrzebne źródło]}, np. Mistrzostw Świata, Mistrzostwa Europy. Drużyna gospodarzy nie brała udziału w eliminacjach^{[potrzebne źródło]}, rozgrywając w tym samym czasie mecze towarzyskie, które nie były jednak tak samo punktowane jak te eliminacyjne. Problem ten nie został rozwiązany do dziś.

Ciągłe skargi^{[potrzebne źródło]} pod adresem rankingu zmusiły FIFA do zmiany systemu gratyfikacji zespołów. Pierwsza zmiana nastąpiła w 1999^{[potrzebne źródło]}. Jednak rozwiązanie to w takim samym stopniu poprawiło i skomplikowało rozumienie rankingu. Kolejna zmiana nastąpiła podczas kongresu w Lipsku 7 lipca 2005. Nowe zasady weszły w życie 12 lipca 2006.

Termin ukazywania

Ranking publikowany jest raz w miesiącu (zazwyczaj w środę). Ostateczny termin, do którego wliczane są mecze, upływa we wtorek dnia poprzedniego.

Terminy kolejnych prezentacji rankingu w 2012
18 stycznia
15 lutego
7 marca
11 kwietnia
9 maja
6 czerwca
4 lipca
8 sierpnia
5 września
3 października
7 listopada
19 grudnia

Poziom "piłkarskiego kontynentu"

Według FIFA najlepszy poziom piłkarskiego kontynentu prezentuje Europa, potem Ameryka Południowa, Afryka, Azja, Ameryka Północna, najsłabsza natomiast jest Oceania.

Miejsce	Kontynent	Najwyższe miejsce w roku
1	Europa	1 (Francja, Włochy, Niemcy, Hiszpania, Holandia, Anglia, Rosja)
2	Ameryka Południowa	1 (Brazylia, Argentyna, Urugwaj)
3	Afryka	4 (Kamerun, WKS)
4	Azja	8 (Korea Płd., Japonia)
5	Ameryka Północna	8 (Meksyk, USA)
6	Oceania	47 (Nowa Zelandia)

Polska w rankingu FIFA

rok	styczeń	luty	marzec	kwiecień	maj	czerwiec	lipiec	sierpień	wrzesień	październik	listopad	grudzień	średnia
1993	–	–	–	–	–	–	–	20.	22.	23.	26.	28.	24.
1994	28.	24.	24.	28.	27.	32.	32.	32.	33.	36.	33.	29.	30.
1995	29.	32.	32.	34.	36.	29.	32.	28.	33.	27.	33.	33.	32.
1996	35.	37.	37.	40.	42.	42.	50.	55.	56.	55.	52.	53.	48.
1997	53.	56.	56.	52.	57.	57.	51.	53.	50.	45.	47.	48.	52.
1998	48.	60.	61.	55.	54.	54.	48.	40.	34.	34.	29.	31.	45.
1999	29.	28.	27.	30.	29.	23.	26.	27.	29.	30.	32.	32.	29.
2000	32.	32.	32.	34.	35.	36.	41.	44.	36.	36.	44.	43.	37.
2001	39.	38.	32.	23.	23.	23.	24.	25.	27.	28.	33.	33.	29.
2002	31.	36.	33.	38.	38.	38.	39.	37.	35.	35.	33.	33.	32.
2003	33.	33.	32.	28.	29.	33.	36.	34.	31.	26.	24.	25.	30.
2004	25.	26.	24.	30.	29.	26.	27.	28.	29.	29.	26.	25.	27.
2005	25.	25.	27.	25.	24.	23.	24.	22.	17.	23.	23.	22.	23.
2006	22.	26.	26.	28.	29.	29.	30.	30.	35.	27.	22.	24.	27.
2007	25.	23.	24.	21.	18.	18.	21.	20.	16.	20.	23.	22.	21.
2008	23.	18.	24.	28.	27.	28.	32.	29.	30.	30.	32.	34.	28.
2009	31.	28.	29.	41.	40.	39.	41.	40.	36.	56.	56.	58.	40.
2010	58.	57.	59.	58.	58.	58.	56.	56.	66.	69.	71.	73.	62.
2011	72.	71.	70.	71.	71.	67.	69.	65.	65.	64.	66.	66.	68.
2012	68.	70.	75.	65.	65.								69.

• najlepsze miejsce: 16. (wrzesień 2007)
• najgorsze miejsce: 75. (marzec 2012)
• najwyższy awans: +10 (kwiecień 2012)
• największy spadek: -20 (październik 2009)
• średnia pozycja: 55. (stan na grudzień 2011)
• najlepsza średnia roczna: 21. (2007)
• najgorsza średnia roczna: 68. (2011)

Linki zewnętrzne

• UEFA-COEFFICIENTS.COM – FIFA World Ranking, Champions League and Europa League statistics
• FIFA.com – strona z aktualnym rankingiem (ang.)
• FIFA.com – zasady prowadzenia rankingu (ang.)