Raport Morgenthaua (en. Morgenthau Report) – raport amerykańskiej misji rządowej mającej na celu zbadanie traktowania Żydów w Polsce. Raport nazwany jest od nazwiska jednego z przewodniczących misji, Henry'ego Morgenthau Seniora. Misja została powołana po nagłośnieniu w prasie zachodniej takich incydentów jak pogrom lwowski czy masakra w Pińsku. Misja przebywała w Polsce w okresie 13 czerwca 1919 - 13 września 1919. Wyniki jej badań zostały opublikowane 3 października 1919 r. Komisja opisała osiem antysemickich drastycznych ekscesów (w tym ww. lwowski i piński) w wyniku których zginęło ok 200-300 Żydów.
Raport stwierdził, że w okresie od listopada 1918 do sierpnia 1919, na terenach polskich miało miejsce osiem większych ekscesów antyżydowskich (wymienionych w porządku chronologicznym): w Kielcach ("czterech Żydów zabitych wielu rannych"), we Lwowie ("sześdziesięciu czterech Żydów zabitych, poważne zniszczenia"), Pińsku, ("trzydziestu pięciu, rozstrzelanych po krótkiej dyskusji, bez żadnego sądu"), Lidzie ("30 Żydów zabitych"), Wilnie ("około sześćdziesięciu pięciu Żydów straciło życie"), Kolbuszowej ("ośmiu Żydów zostało zabitych"), Częstochowie ("pięciu Żydów, w tym spieszący na ratunek jednego z rannych lekarz, zostało śmiertelnie pobitych, wielu rannych") i Mińsku ("trzydziestu jeden Żydów zabitych"). W sumie, śmierć poniosło w nich ok 280 osób. Według raportu główną przyczyną zajść był rozpowszechniony w byłym zaborze rosyjskim antysemityzm ludności cywilnej i żołnierzy – głównych sprawców ekscesów. Raport podkreślił, że władze polskie, szczególnie wyższego szczebla – wojskowe i cywilne – nie były inicjatorem zajść, przeciwnie, starały się je poskromić.
Wypowiadając się krytycznie na temat postępowania lokalnych władz polskich w miejscowościach, w których doszło do zabójstw Żydów, raport Morgenthaua określa jednak nazywanie ich "pogromami" za niewłaściwe, zwracając uwagę, że określenie to jest trudne do precyzyjnego zdefiniowania.[1] Używając w zamian określenia "ekscesy" Raport stwierdza, że wydarzenia te były inspirowane antysemityzmem żołnierzy "rozpalonym" podejrzeniami, że Żydzi współpracowali z bolszewikami lub (we Lwowie) Ukraińcami.[2].