| pol. Raszków rum. Raşcov |
|
| Państwo | / |
| Na mapach: | |
Raszków (rum. Raşcov; ros. Рашково, Raszkowo) – duża wieś w Mołdawii, w północnej części Naddniestrza, między Rybnicą a Camenca (rejon Camenca). 3 tys. mieszkańców (2006). przemysł spożywczy, maszynowy.
Spis treści |
Wzmiankowane w dokumentach litewskich pod rokiem 1402 jako Karawuł. W czasach I Rzeczypospolitej na terenie dawnego woj. bracławskiego. W XVII wieku miasto wznosiło się nad brzegiem Dniestru, a w jego wnętrzu znajdowała się polska twierdza otoczona drewnianym wałem z działami. W XVII wieku była to jedna z ostatnich ufortyfikowanych osad na południu Rzeczypospolitej, za nią znajdowało się już tylko graniczna osada Jahorłyk. W XVII wieku miasteczko było własnością Zamoyskich, po czym Joanna Barbara Zamoyska wniosła je jako wiano rodowi Koniecpolskich. W XVIII wieku własność Lubomirskich. W XIX wieku własność Barczewskich herbu Samson.
O miejscowości wspomina Henryk Sienkiewicz w „Ogniem i mieczem” i „Panu Wołodyjowskim”. W pobliżu miał znajdować się jar nad Waładynką, gdzie Horpyna więziła Helenę Kurcewiczównę. Pod Raszkowem[1] też został nabity na pal Azja Tuhaj-bejowicz.
Pobliska wieś Słoboda Raszkowo (dawne Księdzowo) ma charakter polski ().