Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Raúl Modesto Castro Ruz | |
 |
|
| Data urodzenia | 3 czerwca 1931 |
| Przewodniczący Rady Państwa Kuby | |
| Okres urzędowania | od 24 lutego 2008 |
| Poprzednik | Fidel Castro |
| Przewodniczący Rady Ministrów | |
| Okres urzędowania | od 24 lutego 2008 |
| Poprzednik | Fidel Castro |
| Pierwszy sekretarz Komunistycznej Partii Kuby | |
| Okres urzędowania | od 19 kwietnia 2011 |
| Poprzednik | Fidel Castro |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Raúl Modesto Castro Ruz (ur. 3 czerwca 1931 w Biránie) – kubański polityk i rewolucjonista, młodszy brat Fidela Castro. Od 1959 pierwszy wiceprezydent i wicepremier, minister rewolucyjnych sił zbrojnych, od 1965 II Sekretarz Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Kuby, od 31 lipca 2006 p.o. Przewodniczącego Rady Państwa w zastępstwie ciężko chorego Fidela Castro, od 24 lutego 2008 Przewodniczący Rady Państwa Republiki Kuby wybrany przez parlament po ustąpieniu Fidela Castro.
Spis treści |
Aktywnie uczestniczył w protestach studenckich przeciwko rządom Fulgencio Batisty od momentu objęcia przez niego rządów dyktatorskich w 1952. Razem z bratem Fidelem brał udział w ataku ok. 160-osobowego oddziału na koszary Moncada 26 lipca 1953. Atak nie powiódł się, około połowy rebeliantów zginęło, zaś Raúl i Fidel Castro zostali schwytani. Raúl spędził w więzieniu 22 miesiące. Podczas późniejszej emigracji do Meksyku stał się jednym z członków-założycieli Ruchu 26 Lipca (wraz z bratem Fidelem Castro i Ernesto Guevarą). Przygotowywał misję jachtu Granma, z którym wylądował 2 grudnia 1956 na północnym wybrzeżu prowincji Oriente, jednak 82-osobowy oddział został pokonany, a ocaleni rewolucjoniści schronili się w górach Sierra Maestra. Tutaj siły partyzantów, z początkowych 12 ocalałych, rozrosły się do ponad 800 osób. Raul dowodził rebeliantami na wschodnim froncie w prowincji Oriente. Za datę ostatecznego zwycięstwa rewolucji uznaje się 8 stycznia 1959, gdy rebelianci opanowali Hawanę. Od tego czasu rozpoczęła się władza dyktatorska Fidela, zaś Raúl uznawany jest za jednego z jego najwierniejszych współpracowników. W 1959 poślubił Vilme Espíne, rewolucjonistkę i wieloletnią przewodniczącą Kubańskiej Federacji Kobiet (Federación de Mujeres Cubanas). Mieli czworo dzieci.
Raúl niekiedy uważany jest za osobę o bardziej rewolucyjno-komunistycznych przekonaniach niż swój brat. Jego działania doprowadziły do zjednoczenia różnych ruchów, sprzeciwiających się rządom Fulgencio Batisty, później zaś skonsolidował partie socjalistyczne i komunistyczne. Krótko po jego wizycie w Moskwie ZSRR zaczął instalować rakiety na terenie Kuby, co doprowadziło do kryzysu kubańskiego.
W latach 1959-2008 druga osoba w państwie i minister obrony narodowej Kuby. W tym czasie organizacje broniące praw człowieka odnotowywały liczne przypadki naruszeń tych praw. Podległe mu wojsko kubańskie zatapiało łodzie i rozstrzeliwało obywateli próbujących uciec z kraju. W 1996 jako minister obrony wydał rozkaz zestrzelenia w międzynarodowej przestrzeni powietrznej dwóch cywilnych samolotów z pomocą humanitarną[1].
24 lutego 2008 Raúl Castro Ruz wybrany został Przewodniczącym Rady Państwa Republiki Kuby. Zastąpił na tym stanowisku brata Fidela, który rządził Kubą 49 lat. 19 kwietnia 2011 roku został wybrany także I sekretarzem partii komunistycznej[2].
28 marca 2012 spotkał się z Benedyktem XVI, który przyleciał na wyspę z pielgrzymką. W jego trakcie papież dostał posąg Matki Bożej, a Castro kopię atlasu Ptolemeusza[3][4].
Pod jego rządami na Kubie doszło do znacznej liberalizacji życia politycznego[5][6][7][8][9][10].
|
||||||||||||||
