Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Raymond Spruance | |
 |
|
 Admiral |
|
| Data i miejsce urodzenia | 3 lipca 1886 Baltimore |
| Data i miejsce śmierci | 13 grudnia 1969 Pebble Beach (Kalifornia) |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1907–1948 |
| Siły zbrojne |  United States Navy |
| Jednostki | USS "Iowa" USS "Minnesota" USS "Cincinnati" USS 'Bainbridge" USS "Aaron Ward" USS "Percival" USS "Dale" USS "Mississippi" |
| Stanowiska | Dowódca • 10. Okręgu Marynarki w San Juan • 5. Dywizjonu Krążowników • Floty Środkowego Pacyfiku |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa • Bitwa o Midway • Bitwa na Morzu Filipińskim • Bitwa o Iwo Jimę • Bitwa o Okinawę |
| Późniejsza praca | Komendant Naval War College Ambasador USA na Filipinach |
| Odznaczenia | |
             |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Raymond Ames Spruance (ur. 3 lipca 1886 w Baltimore, zm. 13 grudnia 1969 w Pebble Beach w Kalifornii)[1] – admirał United States Navy, wsławiony zwycięstwem w bitwie o Midway.
Spis treści |
Akademię Marynarki Wojennej ukończył w 1906. Posiadał ponadto wykształcenie techniczne. W US Navy dowodził najpierw kilkoma niszczycielami, a następnie pancernikiem USS "Mississippi". Przed wybuchem II wojny światowej pełnił funkcję dowódcy 10. Okręgu Marynarki w San Juan na Portoryko.
Podczas bitwy o Midway dowodził 16. Grupą Uderzeniową (ang. Task Force 16), w skład której wchodziły dwa lotniskowce[2]. Nie znający bliżej operacji morskich na dużą skalę i w dodatku z udziałem lotniskowców Spruance poradził sobie znakomicie, a jego decyzje podejmowane w trakcie bitwy przyczyniły się do zatopienia czterech lotniskowców nieprzyjaciela, a tym samym do przerwania pasma sukcesów Japonii na Pacyfiku.
Po bitwie o Midway mianowany został szefem sztabu dowódcy Floty Pacyfiku (CINCPAC), a następnie zastępcą dowódcy. W połowie 1943 mianowany został dowódcą Floty Środkowego Pacyfiku[3]. Z pokładu swego okrętu flagowego (USS "Indianapolis") dowodził operacjami morskimi związanymi z zajęciem Wysp Gilberta, Marshalla, Marianów, Iwo Jimy i Okinawy. W czerwcu 1944 pokonał flotę japońską w bitwie na Morzu Filipińskim. W końcu 1945 zastąpił adm. Nimitza na stanowisku dowódcy Floty Pacyfiku.
Nominacja Spruance'a na stopień admirała floty została zablokowana w Kongresie Stanów Zjednoczonych[4] przez Carla Vinsona, zagorzałego zwolennika adm. Halseya. Po przejściu na emeryturę w lipcu 1948 pełnił ważne funkcje – m.in. w latach 1952–1955 był ambasadorem USA na Filipinach.
Pochowany został z honorami wojskowymi na cmentarzu Golden Gate pod San Francisco, tuż obok adm. Nimitza i swego wieloletniego przyjaciela, adm. Kelly'ego Turnera.
Jego imię otrzymały niszczyciele rakietowe: USS "Spruance" (DD-963) (pierwsza jednostka typu Spruance) oraz USS "Spruance" (DDG-111) (jednostka typu Arleigh Burke).
Postać kontradmirała Spruance'a, którą zagrał Glenn Ford, pojawia się w filmie fabularnym Bitwa o Midway (1976), wyreżyserowanym przez Jacka Smighta.
