Region Tōhoku

Region Tōhoku

Region Tōhoku (jap. 東北地方, Tōhoku-chihō^?) – jedna z geograficznych krain Japonii. Region Tōhoku (tōhoku po japońsku znaczy północno-wschodni) znajduje się w północno-wschodniej części największej wyspy Japonii, Honsiu.

Tōhoku składa się z sześciu prefektur: Aomori, Akita, Iwate, Yamagata, Fukushima oraz Miyagi.

Region ten najbardziej ucierpiał w czasie trzęsienia ziemi i tsunami w 2011.

Geografia

• Całkowita powierzchnia: 66 889,40 km² – prawie tyle co region Chūbu, 2 razy tyle co region Kantō
• Populacja: 9 634 466 osób (dane z 1 października 2005) – prawie tyle co Grecja, Belgia czy Portugalia
• Gęstość zaludnienia: 144 osób na km² (dane z 1 X 2005) – w przybliżeniu tyle co Szwajcaria
• PKB – średnie PKB na mieszkańca przekracza większość państw jak np. Szwajcaria, Belgia lub Austria

Prefektura	Powierzchnia $km^{2}$
Iwate	15 279
Fukushima	13 783
Akita	11 612
Aomori	9 607
Yamagata	9 323
Miyagi	7 285
Łącznie	66 889

Prefektura	Powierzchnia zamieszkana $km^{2}$	Procent całej prefektury
Fukushima	4 218	30,6%
Iwate	3 710	24,3%
Aomori	3 204	33,4%
Akita	3 155	27,2%
Miyagi	3130	43,0%
Yamagata	2 850	30,6%
Łącznie	20 267	30,3%

Topografia

Ukształtowanie terenu Tōhoku jest wyżynne i górzyste. Z północy na południe rozciągają się góry Ōu. Klimat jest ostrzejszy niż reszty kraju (z wyjątkiem Hokkaido).

Obraz regionu Tōhoku został uwieczniony w jednym z wielu poematów haiku napisanych przez Bashō Matsuo, pt. Oku no hosomichi (奥の細道, pol. "Ścieżki północy"), który uznawany jest za jeden z najdoskonalszych utworów literatury japońskiej.

Historia

Kraina ta została zasiedlona około VIII wieku n.e., a więc znacznie później niż zachodnia i centralna część Wysp Japońskich. Dopiero w latach 60. XX wieku zaczął się tu rozwijać przemysł. Powstały fabryki produkujące i przetwarzające żelazo, stal, pulpę drzewną, chemikalia oraz ropę naftową. Aż do tego czasu Tōhoku postrzegane było głównie jako region rolniczy, ponieważ zaopatrywało rynki w Sendai, Tokio i Jokohamie w ryż i inne produkty żywnościowe. 20% krajowych dostaw ryżu pochodziło właśnie z Tōhoku, pomimo tego, że z powodu ostrzejszego klimatu zbiory były możliwe tylko raz w roku.