| Ten artykuł od 2012-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Relacja równoważności – zwrotna, symetryczna i przechodnia relacja dwuargumentowa określona na pewnym zbiorze utożsamiająca ze sobą w pewien sposób jego elementy, co ustanawia podział tego zbioru na rozłączne podzbiory według tej relacji. Podobnie każdy podział zbioru niesie ze sobą informację o pewnej relacji równoważności.
Spis treści |
Niech
będzie dowolnym zbiorem. Relację
nazywamy relacją równoważności wtedy i tylko wtedy, gdy jest ona
mamy, że

pociąga
,
zachodzi wynikanie
oraz
, to
.Dwa elementy
takie, że
nazywa się równoważnymi lub tożsamymi. Relacje równoważności oznacza się zwykle symbolami
,
lub podobnymi.
Niech
będzie zbiorem, na którym określono relację równoważności
. Klasą równoważności lub klasą abstrakcji (także warstwą) elementu
nazywa się zbiór
![[x]_\sim = \{y \in X\colon y \sim x\}](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/c/7/4/c747f7040da282ea3d22db9f1781742e.png)
czyli zbiór wszystkich elementów zbioru
równoważnych z
. Jeżeli relacja równoważności znana jest z kontekstu, pisze się zwykle po prostu
.
Dowolny element ustalonej klasy abstrakcji nazywa się jej reprezentantem, w szczególności reprezentantem klasy
jest element
. Każdy element
należy do dokładnie jednej klasy abstrakcji, mianowicie
. Wynika stąd, że dwie klasy równoważności odpowiadające elementom
i
są albo identyczne, co zachodzi, gdy
, albo rozłączne, gdy
, czyli
wtedy i tylko wtedy, gdy
.W ten sposób na zbiorze
wyznaczony jest podział na klasy abstrakcji. Wspomniany podział, czyli zbiór wszystkich warstw oznaczany
, nazywa się przestrzenią ilorazową lub krótko ilorazem (zbioru)
przez (relację)
. Poza tym dowolnemu podziałowi zbioru odpowiada pewna relacja równoważności. Relacji równoważności w zbiorze
odpowiada relacja równości w przestrzeni ilorazowej
. Własność ta umożliwia tworzenie nowych struktur przez utożsamienie niektórych elementów w zbiorze (zob. sekcję tworzenie struktur).
Niech
będzie pewną własnością elementów
taką, że jeśli
, to
jest prawdziwe, o ile
jest prawdziwe. Wtedy własność
nazywa się dobrze określoną lub niezależną od (wyboru reprezentantów) relacji
(niektórzy autorzy piszą też „zgodną z
”). Sytuacja ta ma miejsce np. w teorii charakterów grup skończonych.
Częstym przypadkiem jest funkcja
dowolnych zbiorów; jeżeli z
wynika
, to o
mówi się, że jest niezależna od wyboru reprezentantów relacji
lub krótko: niezależna od
. Przypadek ten można wyjaśnić za pomocą diagramu przemiennego, zob. niezmiennik.
Przekształcenie
dane wzorem
(każdemu elementowi przypisana jest jego klasa abstrakcji) nazywa się odwzorowaniem ilorazowym. Jest ono zawsze funkcją „na”. Ponieważ utożsamianie pewnych elementów zbioru jest podobne do przeprowadzania geometrycznej operacji rzutu (w której utożsamiane są obiekty leżące „pod” rzutowanym obiektem), to przekształcenie to nazywa się również rzutowaniem kanonicznym bądź naturalnym.
Jeżeli na zbiorze
ustalona jest struktura algebraiczna, to wymaga się zwykle, aby rzutowanie ją zachowywało (tzn. by rzut danej algebry był algebrą tego samego typu). Jeśli tak jest, to odwzorowanie ilorazowe nazywa się wtedy epimorfizmem kanonicznym (naturalnym) (zob. transformacja naturalna).
Warto wspomnieć o klasie równoważności odpowiadającej elementowi
relacji opisanej w sekcji niezależność dla funkcji
. Jest nią przeciwobraz
. Taką relację nazywa się niekiedy jądrem funkcji
. Każdą relację równoważności można traktować jako jądro przekształcenia
.
Jeżeli relacja równoważności
utożsamia ze sobą wszystkie elementy zbioru
, tzn.
, to często „zapomina się” o niej i zamiast
pisze się po prostu
. Konstrukcję tę nazywa się czasami sklejeniem zbioru
do punktu.
pozostała grupa wymaga się, aby dzielnik
nie był tylko zwykłą podgrupą, ale grupą specjalnego rodzaju – tzw. podgrupą normalną (inna nazwa to dzielnik normalny), która gwarantuje prawidłowość i jednoznaczność konstrukcji grupy ilorazowej.
jest podgrupą normalną w
, to
jest zbiorem klas abstrakcji relacji
zadanej wzorem
. Podobnie ma się rzecz z pierścieniami ilorazowymi i ideałami w teorii pierścieni, w ogólności jednak jednoznaczne struktury ilorazowe w pozostałych działach algebry powstają już wyłącznie przez wskazanie relacji, nie zaś podstruktury o specjalnych własnościach.Relację równoważności na zbiorze
generowaną przez relację binarną
definiuje się jako najmniejszą relację równoważności, która zawiera
jako podzbiór. Można ją scharakteryzować jako relację

gdzie
jest identycznością na zbiorze
a operacja
oznacza branie domknięcia przechodniego relacji.
określona jest relacja:
wtedy i tylko wtedy, gdy
i
dają taką samą resztę z dzielenia przez 3. Pokazuje się, że jest to relacja równoważności, jej klasami abstrakcji są:
![[1] = [4] = [7] = \{1,4,7\} \,](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/8/4/7/847ca4bb9cae3efe9606bdec1015e10c.png)
![[2] = [5] = \{2,5\} \,](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/4/7/c/47caf4980d5857fa443c0e34a30d9f39.png)
![[3] = [6] = \{3,6\} \,](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/9/f/c/9fc77c163b5a09449514c720dae13e95.png)

zdefiniowana jest relacja:
wtedy i tylko wtedy, gdy
.
.
zdefiniujmy relację na wierzchołkach:
, gdy istnieje ścieżka z
do
(być może jest to ścieżka pusta, jeżeli
).
, gdy istnieją ścieżki z
do
i z
do
. Relacja
daje w wyniku podział grafu na silnie spójne składowe.
i
są równoważne, gdy są równoległe. Klasami abstrakcji są tu zbiory prostych równoległych (tzw. kierunki).Jeżeli
jest homomorfizmem pewnej algebry ogólnej
na
, to relacja

określona w
jest relacją równoważności (i warstwy
pokrywają się z klasami abstrakcji w relacji
). Określając w odpowiedni sposób działania w zbiorze
można wprowadzić w nim strukturę algebry – wspomniana algebra ilorazowa jest izomorficzna z
. Konstrukcja ta pojawia się w:
Przykłady: