| Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Rene Noel Teofil Girard (ur. 25 grudnia 1923 w Awinionie) - francuski uczony pracujący w USA, historyk, krytyk literacki, antropolog filozoficzny.
Spis treści |
Jego ojciec był kustoszem Musée Calvet w Awinionie i autorem pracy "Évocation du vieil Avignon"; był antyklerykałem sympatyzującym z lewicą w czasach V Republiki. Matka była wychowana w katolickim domu.
Girard ukończył École des Chartes i następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych, rozpoczynając naukową karierę od stanowiska asystenta na uniwersytecie w Indianie. W 1957 zaczął pracować na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa. W 1961 w wydawnictwie Bernard Grazsset wydał pierwszą książkę "Mensonge romantique et vérité romanesque" i został mianowany profesorem.
W 1966 zorganizował konferencję "Języki krytyki a nauki humanistyczne", w której udział wzięli min.: Lucien Goldmann, Roland Barthes, Jacques Lacan i Jacques Derrida. Konferencję uważa się za początek strukturalizmu w Ameryce[1].
W 1968 Girard przeniósł się na Uniwersytet Stanowy w Buffalo, a w 1972 opublikował "Sacrum i przemoc". W 1978 wydał "Rzeczy ukryte od założenia świata".
W 1980 przeniósł się do Stanfordu, gdzie założył ośrodek badań interdyscyplinarnych - "Interdisciplinary Center" .
17 maja 2005 r. został wybrany członkiem Akademii Francuskiej.
Zdaniem Girarda, kultura warunkowana jest przez dwa mechanizmy rządzące społeczeństwami: poszukiwanie kozła ofiarnego oraz pragnienie mimetyczne.