Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Renaud Lavillenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Renaud Lavillenie
Renaud Lavillenie Berlin 2009.JPG
Renaud Lavillenie podczas mistrzostw świata w Berlinie (2009)
Klub Cognac Ac
Wzrost 176 cm
Masa ciała 69 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Mistrzostwa świata
Brąz Berlin 2009 skok o tyczce
Brąz Taegu 2011 skok o tyczce
Mistrzostwa Europy
Złoto Barcelona 2010 skok o tyczce
Halowe mistrzostwa świata
Złoto Stambuł 2012 skok o tyczce
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto Turyn 2009 skok o tyczce
Złoto Paryż 2011 skok o tyczce
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Renaud Lavillenie (ur. 18 września 1986 w Barbezieux-Saint-Hilaire) – francuski lekkoatleta specjalizujący się w skoku o tyczce.

Jako junior nie odnosił sukcesów międzynarodowych, a na dużej imprezie zadebiutował w 2007 zajmując dziesiątą lokatę w młodzieżowych mistrzostwach Europy[1]. Już na eliminacjach zakończył swój udział w halowym czempionatu globu w Walencji (2008). Rok później został halowym mistrzem Europy. Kilka miesięcy po tym sukcesie, 21 czerwca 2009, podczas drużynowego czempionatu Starego Kontynentu uzyskał wynik 6,01 – tym samym poprawił rekord Francji[2] oraz został siedemnastym w historii lekkoatletyki tyczkarzem, który pokonał poprzeczkę zawieszoną na wysokości ponad sześciu metrów[3]. Należał do grona faworytów mistrzostw świata w Berlinie (2009) – ostatecznie zdobył na tej imprezie brązowy medal[4]. Na początku sezonu 2010 nie udało mu się wywalczyć awansu do finału podczas halowych mistrzostw globu[5]. Latem najpierw został mistrzem Europy[6], a później uplasował się na drugiej pozycji w zawodach o puchar interkontynentalny[7][8]. Zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2010 w skoku o tyczce[9]. Osiągając wynik 6,03 – nowy rekord kraju – wygrał w Paryżu halowe mistrzostwa Starego Kontynentu (2011)[10]. Brązowy medalista mistrzostw świata (Taegu 2011). Zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2011 w skoku o tyczce[11]. 5 grudnia 2011 podczas treningu doznał kontuzji złamania lewej ręki[12]. Po wyleczeniu kontuzjowanej ręki został w marcu 2012 halowym mistrzem świata[13]. Medalista mistrzostw Francji.

Rekordy życiowe: hala – 6,03 (5 marca 2011, Paryż); stadion – 6,01 (21 czerwca 2009, Leiria), oba rezultaty zawodnika są aktualnymi rekordami Francji[2].

[edytuj] Osiągnięcia

Rok Impreza Miejsce Pozycja Wynik
2007 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Węgry Debreczyn 10. miejsce 5,30
2008 Halowy puchar Europy Rosja Moskwa 2. miejsce 5,60
2008 Halowe mistrzostwa świata Hiszpania Walencja el. – 13. miejsce 5,55
2009 Halowe mistrzostwa Europy Włochy Turyn Gold medal europe.svg 1. miejsce 5,81
2009 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Portugalia Leiria 1. miejsce 6,01
2009 Mistrzostwa świata Niemcy Berlin Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 5,80
2010 Halowe mistrzostwa świata Katar Ad-Dauha el. – 10. miejsce 5,45
2010 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Norwegia Bergen 1. miejsce 5,70
2010 Mistrzostwa Europy Hiszpania Barcelona Gold medal europe.svg 1. miejsce 5,85
2010 Puchar interkontynentalny Chorwacja Split 2. miejsce 5,90
2011 Halowe mistrzostwa Europy Francja Paryż Gold medal europe.svg 1. miejsce 6,03
2011 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Szwecja Sztokholm 5. miejsce 5,50
2011 Mistrzostwa świata Korea Południowa Taegu Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 5,85
2012 Halowe mistrzostwa świata Turcja Stambuł Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 5,95

Przypisy

  1. EJ Debrecen HUN 12 - 15 July; 6th European Athletics U23 Championships (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 20 grudnia 2010].
  2. 2,0 2,1 National Record France (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 20 grudnia 2010].
  3. Season Bests by Event (Men) – Pole vault (ang.). apulanta.fi. [dostęp 20 grudnia 2010].
  4. 2009 IAAF World Championships in Athletics – Pole Vault - M /Final/ (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 20 grudnia 2010].
  5. 2010 IAAF World Indoor Championships – Pole Vault - M (ang.). iaaf.org. [dostęp 20 grudnia 2010].
  6. Bob Ramsak: Farah completes distance double in Barcelona, Ennis triumphs with 6823 PB in Heptathlon - European champs, day 5 (ang.). iaaf.org. [dostęp 20 grudnia 2010].
  7. Laura Arcoleo: Event Report – Men's Pole Vault (ang.). iaaf.org. [dostęp 20 grudnia 2010].
  8. 2010 IAAF Continental Cup – Pole Vault Men (ang.). iaaf.org. [dostęp 20 grudnia 010].
  9. Piotr Małachowski i 30 zwycięzców Diamentowej Ligi (pol.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 20 grudnia 2010].
  10. 2011 European Indoor Championships – Pole Vault Men (ang.). sportresult.com. [dostęp 5 marca 2011].
  11. Spectacular conclusion to 2011 Diamond Race in Brussels – Samsung Diamond League, FINAL (ang.). iaaf.org. [dostęp 17 września 2010].
  12. Janusz Rozum: Co słychać u rywali - kontuzja Lavillenie (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 8 grudnia 2011].
  13. Len Johnson: EVENT REPORT - Men's Pole Vault - Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 10 marca 2012].

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Renaud_Lavillenie&oldid=30188719
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty