Renaud Lavillenie (ur. 18 września 1986 w Barbezieux-Saint-Hilaire) – francuski lekkoatleta specjalizujący się w skoku o tyczce.
Jako junior nie odnosił sukcesów międzynarodowych, a na dużej imprezie zadebiutował w 2007 zajmując dziesiątą lokatę w młodzieżowych mistrzostwach Europy[1]. Już na eliminacjach zakończył swój udział w halowym czempionatu globu w Walencji (2008). Rok później został halowym mistrzem Europy. Kilka miesięcy po tym sukcesie, 21 czerwca 2009, podczas drużynowego czempionatu Starego Kontynentu uzyskał wynik 6,01 – tym samym poprawił rekord Francji[2] oraz został siedemnastym w historii lekkoatletyki tyczkarzem, który pokonał poprzeczkę zawieszoną na wysokości ponad sześciu metrów[3]. Należał do grona faworytów mistrzostw świata w Berlinie (2009) – ostatecznie zdobył na tej imprezie brązowy medal[4]. Na początku sezonu 2010 nie udało mu się wywalczyć awansu do finału podczas halowych mistrzostw globu[5]. Latem najpierw został mistrzem Europy[6], a później uplasował się na drugiej pozycji w zawodach o puchar interkontynentalny[7][8]. Zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2010 w skoku o tyczce[9]. Osiągając wynik 6,03 – nowy rekord kraju – wygrał w Paryżu halowe mistrzostwa Starego Kontynentu (2011)[10]. Brązowy medalista mistrzostw świata (Taegu 2011). Zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2011 w skoku o tyczce[11]. 5 grudnia 2011 podczas treningu doznał kontuzji złamania lewej ręki[12]. Po wyleczeniu kontuzjowanej ręki został w marcu 2012 halowym mistrzem świata[13]. Medalista mistrzostw Francji.
Rekordy życiowe: hala – 6,03 (5 marca 2011, Paryż); stadion – 6,01 (21 czerwca 2009, Leiria), oba rezultaty zawodnika są aktualnymi rekordami Francji[2].
[edytuj] Osiągnięcia
| Rok |
Impreza |
Miejsce |
Pozycja |
Wynik |
| 2007 |
Młodzieżowe mistrzostwa Europy |
Debreczyn |
10. miejsce |
5,30 |
| 2008 |
Halowy puchar Europy |
Moskwa |
2. miejsce |
5,60 |
| 2008 |
Halowe mistrzostwa świata |
Walencja |
el. – 13. miejsce |
5,55 |
| 2009 |
Halowe mistrzostwa Europy |
Turyn |
1. miejsce |
5,81 |
| 2009 |
Superliga drużynowych mistrzostw Europy |
Leiria |
1. miejsce |
6,01 |
| 2009 |
Mistrzostwa świata |
Berlin |
3. miejsce |
5,80 |
| 2010 |
Halowe mistrzostwa świata |
Ad-Dauha |
el. – 10. miejsce |
5,45 |
| 2010 |
Superliga drużynowych mistrzostw Europy |
Bergen |
1. miejsce |
5,70 |
| 2010 |
Mistrzostwa Europy |
Barcelona |
1. miejsce |
5,85 |
| 2010 |
Puchar interkontynentalny |
Split |
2. miejsce |
5,90 |
| 2011 |
Halowe mistrzostwa Europy |
Paryż |
1. miejsce |
6,03 |
| 2011 |
Superliga drużynowych mistrzostw Europy |
Sztokholm |
5. miejsce |
5,50 |
| 2011 |
Mistrzostwa świata |
Taegu |
3. miejsce |
5,85 |
| 2012 |
Halowe mistrzostwa świata |
Stambuł |
1. miejsce |
5,95 |
Przypisy
[edytuj] Bibliografia