| Reprezentacja Armenii w piłce nożnej | |
| Przydomek | Lernakanner (pol. Górnicy) |
| Związek piłkarski | Hajastani Futboli Federacia |
| Rok założenia | 1992 |
| Prezes | |
| Trener | |
| Najwięcej meczów | |
| Najwięcej bramek | |
| Skrót FIFA | ARM |
| Miejsce w rankingu FIFA | ▬ 47. (stan na 9 maja 2012) (598 pkt) |
| Mecze | |
| Pierwszy mecz (Erywań, Armenia; 12.10.1992) |
|
| Najwyższe zwycięstwo (Andora, Andora; 12.10.2010) |
|
| Najwyższa porażka (Santiago de Chile, Chile; 05.01.1997) |
|
Reprezentacja Armenii w piłce nożnej – reprezentuje Armenię (niepodległość od 1992 roku), najmniejszą z byłych republik radzieckich na arenie międzynarodowej.
Spis treści |
Eliminacje do ME 2012 - tabela grupa B
| Zespół | Pkt | M | W | R | P | Br+ | Br- | +/- |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 23 | 10 | 7 | 2 | 1 | 17 | 4 | +13 | |
| 21 | 10 | 6 | 3 | 1 | 15 | 7 | +8 | |
| 17 | 10 | 5 | 2 | 3 | 22 | 10 | +12 | |
| 15 | 10 | 4 | 3 | 3 | 7 | 10 | -3 | |
| 8 | 10 | 2 | 2 | 6 | 8 | 14 | -6 | |
| 0 | 10 | 0 | 0 | 10 | 1 | 25 | -24 |
Stan po zakończeniu eliminacji
| Miejsce | Drużyna | Mecze | Punkty | Zwyc. | Rem. | Por. | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 |
Po uzyskaniu niepodległości podupadł klub Ararat Erywań, który zajmował wysokie miejsca w Wyższej Ligi ZSRR, szczególnie w latach 70. Do jego największych sukcesów należy dublet z 1973 roku (mistrzostwo i Puchar ZSRR) oraz ćwierćfinał Pucharu Mistrzów 1974-75. W reprezentacji Związku Radzieckiego grywało wielu zawodników Araratu, m.in. Arkadij Andreasian (12 meczów, 1 gol), Nazar Petrosian (3 mecze), czy Choren Oganesian (34 meczów, 6 goli).
Obecnie drużyna narodowa składa się z wielu zawodników występujących na co dzień w rodzimej lidze. Grają w niej jednak także piłkarze z ligi rosyjskiej czy ukraiński. W przeszłości barwy Armenii reprezentowali gracze mający ormiańskie korzenie, a sprowadzeni z Francji – Michel Der-Zakarian i Éric Assadourian (szefowie federacji namawiali również też Alaina Boghossiana, który jednak wybrał Francję i został z nią mistrzem świata).
Z kadrą Armenii pracowało wielu obcokrajowców, m.in. Argentyńczyk, Rumun, Holender, Francuz, a od sierpnia 2006 do września 2007 roku szkoleniowcem drużyny narodowej był Szkot Ian Porterfield. Kiedy w marcu 2007 roku wykryto u niego raka jelita grubego zawiesił swoje obowiązki. Przez trzy miesiące tymczasowo zastępował go Samwel Petrosjan. Pod opieką Porterfielda Ormianie w eliminacjach do Euro 2008 wygrali m.in. z Polską oraz zremisowali z Portugalią, Serbią i Finlandią. 13 czerwca 2007 reprezentacja Armenii awansowała o 48 pozycji w rankingu FIFA. Zajęła 80. miejsce, dzięki zwycięstwom nad Kazachstanem i Polską w eliminacjach do Euro 2008. Mimo to nie awansowali na Mistrzostwa Europy.
Od stycznia 2008 roku do 2009 roku trenerem reprezentacji był Duńczyk Jan Børge Poulsen, który w 1992 roku, kiedy reprezentacja Danii wygrywała mistrzostwa Europy, był asystentem Richarda Møllera Nielsena. Obecnie Armenia prowadzona jest przez Wardara Minasjana
Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy
[edytuj] Najwięcej występów w kadrze
Aktualizacja: 24 maja 2012 |
[edytuj] Najwięcej goli w kadrze
Aktualizacja: 24 maja 2012 |
Piłkarze Armenii grali z Polską pięć razy – raz wygrali, raz zremisowali, a trzy razy schodzili z boiska pokonani (bramki 2:7):
|
||||||||
|
|||||||||||||||||||||||