Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej
Przydomek лъвовете (Lwy)
Związek piłkarski Byłgarski Futbolen Syjuz
Rok założenia 1923
Prezes Bułgaria Borisław Michajłow
Trener Bułgaria Ljubosław Penew od 2011
Najwięcej meczów Bułgaria Stilijan Petrow (106)
Najwięcej bramek Bułgaria Dimityr Berbatow (48)
Skrót FIFA BUL
Miejsce w rankingu FIFA 96. (stan na 9 maja 2012) (354 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Austria - Bułgaria Bułgaria 6-0
(Wiedeń, Austria; 21.05.1924)
Najwyższe zwycięstwo
Bułgaria Bułgaria -  Norwegia 7-0
(Sofia, Bułgaria; 03.11.1957)

Bułgaria Bułgaria -  Malta 7-0
(Sofia, Bułgaria; 14.10.1982)

Najwyższa porażka
 Hiszpania - Bułgaria Bułgaria 13:0
(Madryt, Hiszpania; 21.05.1933)

Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej reprezentuje Bułgarię w piłkarskich rozgrywkach międzynarodowych mężczyzn i jest bezpośrednio podporządkowana Bułgarskiemu Związkowi Piłki Nożnej (BFS).

Pierwszy oficjalny mecz piłkarski rozegrała w maju 1924 roku, z Austrią w Wiedniu. Do europejskiej czołówki awansowała dopiero w latach 90., kiedy doczekała się tzw. złotego pokolenia piłkarzy z Christo Stoiczkowem na czele. W tym okresie Bułgarzy zajęli czwarte miejsce na Mundialu 1994 i po raz pierwszy w historii awansowali do mistrzostw Europy.

Jednak od początku XXI wieku datuje się stopniowy regres reprezentacji, którego objawami są porażki w kolejnych eliminacjach do wielkich turniejów, najniższe w historii miejsce w rankingu FIFA (96. w kwietniu 2012) oraz brak pokolenia zawodników na miarę tego z lat 90.

Największymi, oprócz czwartego miejsca na mistrzostwach świata, sukcesami piłki bułgarskiej są: srebro z Igrzysk Olimpijskich 1968 i brąz z Igrzysk Olimpijskich 1956 oraz trzykrotny triumf w mistrzostwach Europy juniorów – w 1959, 1969 i 1974 roku.

Spis treści

[edytuj] Historia reprezentacji

Chociaż reprezentacja Bułgarii pierwszy mecz rozegrała w maju 1924 roku, to na międzynarodowej arenie pokazała się po raz pierwszy na Mistrzostwach Świata w 1962 roku. Na boiskach Chile nie wyszła z grupy – przegrała dwa mecze (z Argentyną 0:1 i Węgrami 1:6) i jeden zremisowała (z Anglią 0:0). Równie słabo zaprezentowała się w trzech kolejnych startach na Mundialach (1966, 1970 i 1974). Bułgarzy na pierwsze zwycięstwo na światowym czempionacie czekali do roku 1994.

Wcześniej jednak – w 1986 roku – po raz pierwszy wyszli z grupy (dzięki remisom z Włochami i Koreą Południową), ale w drugiej rundzie drużyna prowadzona przez Iwana Wucowa przegrała 0:2 z Meksykiem.

Dopiero w latach 90. Bułgaria opuściła szeregi piłkarskich średniaków. W 1991 roku na stanowisku selekcjonera reprezentacji zatrudniono Dimityra Penewa. Jego pięcioletnia kadencja uznawana jest za najlepszy okres w historii piłki bułgarskiej. Penew od początku postawił na młodych zawodników. Piłkarze urodzeni w latach 60. zaczęli decydować o obliczu reprezentacji, a ich piłkarskim spełnieniem okazały się Mistrzostwa Świata 1994. Najpierw w eliminacjach do tego turnieju Bułgarzy wyeliminowali faworyzowaną Francję, a już w Stanach Zjednoczonych drużyna, w której grali: bramkarz Borisław Michajłow, obrońcy Emil Kremenlijew, Trifon Iwanow, Canko Cwetanow i Petyr Chubczew, pomocnicy Jordan Leczkow, Zlatko Jankow, Krasimir Bałykow i Emil Kostadinow oraz napastnicy Christo Stoiczkow (wraz z Rosjaninem Olegiem Salenką został królem strzelców) i Nasko Sirakow, zajęła czwarte miejsce, wygrywając wcześniej z Argentyną, Meksykiem i obrońcą mistrzowskiego tytułu Niemcami. W meczu o 3. miejsce Bułgarzy ulegli 0:4 Szwecji.

Dwa lata później Bułgaria po raz pierwszy awansowała do mistrzostw Europy. Reprezentacja w niemal niezmienionym od czasu Mundialu składzie, zaprezentowała się przyzwoicie, mimo iż nie wyszła z grupy. Zremisowała z Hiszpanią i wygrała z Rumunią i tylko dzięki porażce w ostatnim meczu z Francją nie grała dalej. Po tym turnieju zwolniony został trener Penew.

Kilku piłkarzy z wybitnego pokolenia grało też na Mundialu w 1998 roku. We Francji Bułgarzy w niczym nie przypominali zespołu, który cztery lata wcześniej mógł grać w finale mistrzostw świata. W ostatnim meczu ulegli 1:6 Hiszpanii.

Reprezentacja Bułgarii przed spotkaniem ze Szwajcarią w ramach eliminacji do Euro 2012, 26.03.2011

Od tego czasu reprezentacja gra nieskutecznie i nieefektownie. Porażki w kwalifikacjach do kolejnych turniejów, brak dyscypliny w zespole, kaprysy piłkarzy oraz częste zmiany selekcjonerów to - jak się zdaje - największa bolączka bułgarskiego futbolu.

Po fatalnym (trzy porażki, bramki 1:9) występie na Euro 2004 trenerem reprezentacji został Christo Stoiczkow. Wiele wskazywało na to, że Bułgaria powoli zaczyna podnosić się z kryzysu. W 2005 roku po dziesięcioletniej, bardzo kontrowersyjnej kadencji z funkcji prezydenta piłkarskiej federacji ustąpił Iwan Sławkow, na którym ciąży wiele zarzutów kryminalnym (m.in. próba przekupienia działaczy MKOlu). Jego następcą został kolega Stoiczkowa z reprezentacji Borisław Michajłow. Bułgarscy piłkarze zaczęli cieszyć się dużym zainteresowaniem w EuropieStilijan Petrow wyrósł na lidera Aston Villi (wcześniej zyskał uznanie grając w Celticu Glasgow), Dimityr Berbatow jest skutecznym napastnikiem Manchesteru United, a Waleri Bożinow po udanej (awans do Serie A) przygodzie z Juventusem trafił do Manchesteru City. Natomiast w sezonie 2006-2007 Lewski Sofia, jako pierwszy klub z Bułgarii, awansował do rundy grupowej Ligi Mistrzów.

Jednak zmiany w związku, sukcesy indywidualne piłkarzy oraz udane występy Lewskiego nie przełożyły się na wyniki reprezentacji. Drużyna narodowa przegrała eliminacje do Mundialu 2006, Euro 2008, Mundialu 2010 i Euro 2012 (tu zajęła ostatnie miejsce w grupie). Dodatkowo kryzys pogłębiany jest częstymi zmianami selekcjonerów: w ciągu czterech lat (2007-2011) funkcję trenera kadry pełniło siedmiu szkoleniowców: Christo Stoiczkow, Dimityr Penew, Płamen Markow, dwukrotnie Stanimir Stoiłow, Lothar Matthäus, Michaił Madanski i Ljubosław Penew. W tym czasie reprezentacja zanotowała także największy w historii spadek w rankingu FIFA: w kwietniu 2012 została umieszczona na 96. miejscu.

[edytuj] Sztab szkoleniowy

Selekcjoner Ljubo Penew

[edytuj] Najnowsze wyniki

[edytuj] Eliminacje do Mistrzostw Europy 2012

Poz. Reprezentacja M Pkt. Mecze Bramki
zw.  rem. por. zdob. str. 
1  Anglia 8 18 5 3 0 17 5
2 b  Czarnogóra 8 12 3 3 2 7 7
3  Szwajcaria 8 11 3 2 3 12 10
4  Walia 8 9 3 0 5 6 10
5  Bułgaria 8 5 1 2 5 3 13

[edytuj] Eliminacje do Mistrzostw Świata 2014

Poz. Reprezentacja M Pkt. Mecze Bramki
zw.  rem. por. zdob. str. 
1  Armenia 0 0 0 0 0 0 0
2  Bułgaria 0 0 0 0 0 0 0
3  Czechy 0 0 0 0 0 0 0
4  Dania 0 0 0 0 0 0 0
5  Malta 0 0 0 0 0 0 0
6  Włochy 0 0 0 0 0 0 0

[edytuj] Udział w mistrzostwach świata

Podstawowe ustawienie reprezentacji Bułgarii w czasie Mundialu 1994

[edytuj] Udział w mistrzostwach Europy

[edytuj] Udział w igrzyskach olimpijskich

Zobacz także: Reprezentacja młodzieżowa Bułgarii w piłce nożnej

[edytuj] Rekordziści

Stan na 27 maja 2012.
Ostatnim meczem, jaki uwzględniono w statystyce jest mecz towarzyski z Holandią (2:1) z 26 maja 2012 roku.

Najwięcej występów w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
1 Stilijan Petrow 1998-12 106
2 Borisław Michajłow 1983-98 102
3 Christo Bonew 1967-79 96
4 Martin Petrow* od 1999 92
= Krasimir Bałykow 1988-03 92
6 Dimityr Penew 1965-74 90
7 Radostin Kisziszew 1996-09 83
= Christo Stoiczkow 1986-99 83
9 Nasko Sirakow 1983-96 81
10 Ajan Sadykow 1981-91 80
11 Dimityr Berbatow 1999-10 79
= Zlatko Jankow 1989-99 79
13 Georgi Dimitrow 1978-87 77
Najwięcej goli w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
(Gole)
1 Dimityr Berbatow 1999-10 79 (48)
2 Christo Bonew 1967-79 96 (47)
3 Christo Stoiczkow 1987-99 83 (37)
4 Emil Kostadinow 1988-98 70 (26)
5 Petyr Żekow 1963-72 44 (25)
= Iwan Kolew 1950-63 75 (25)
7 Nasko Sirakow 1983-96 81 (23)
8 Martin Petrow* od 1999 92 (20)
= Dimityr Miłanow 1948-59 39 (20)
10 Georgi Asparuchow 1962-70 50 (19)
= Dinko Dermendżijew 1966-77 58 (19)
12 Ljubomir Angełow 1931-40 44 (18)
13 Krasimir Bałykow 1988-03 92 (16)

[edytuj] Trenerzy reprezentacji Bułgarii od lat 90.

Pełna lista selekcjonerów kadry znajduje się tutaj.

Zdjęcie Trener Wiek1 Data zatrudnienia Data rezygnacji M Z R P %Z Okoliczności rezygnacji
Bułgaria Iwan Wucow 50 1 czerwca
1989
1 maja
1991
12 2 4 6 16,6% Bezpośrednią przyczyną dymisji była pechowa porażka 2:3 ze Szwajcarią (do '88 minuty Bułgarzy prowadzili 2:1) w eliminacjach do Euro 1992. Jednak selekcjoner i tak od pół roku nie mógł prowadzić drużyny z ławki trenerskiej z powodu dyskwalifikacji UEFA[1].
Bułgaria Krasimir Borisow 41 2 maja
1991
30 maja
1991
2 1 0 1 50,0% Po rezygnacji Wucowa tymczasowo objął stanowisko selekcjonera. Poprowadził Bułgarów w dwu meczach: eliminacyjnym do Euro 1992 (3:0 z San Marino) i towarzyskim z Brazylią (0:3).
Dimitar Penev.jpg Bułgaria Dimityr Penew 46 20 lipca
1991
31 lipca
1996
51 24 13 14 47,0% Po Euro 1996 (runda grupowa) władze związku postanowiły nie przedłużać wygasającego 31 lipca kontraktu z selekcjonerem.
Hristo bonev.JPG Bułgaria Christo Bonew 49 1 sierpnia
1996
7 września
1998
19 9 1 9 47,4% Złożył dymisję tuż po nieudanym Mundialu 1998, jednak wówczas nie została przyjęta. Odszedł kilka miesięcy później po porażce 0:3 z Polską w eliminacjach do Euro 2000.
DDimitrov.JPG Bułgaria Dimityr Dimitrow 39 9 września
1998
18 listopada
1999
15 3 4 8 20,0% Przyczyną zwolnienia był brak promocji do Euro 2000 (za jego kadencji Bułgarzy w eliminacjach wygrali tylko z Luksemburgiem).
Stoicho mladenov 2011.jpg Bułgaria Stojczo Mładenow 43 1 stycznia
2000
7 października
2001
22 11 4 7 50,0% Chociaż na dwie kolejki przed końcem kwalifikacji do Mundialu 2002 jego podopieczni prowadzili w grupie, to w ostatnich meczach wysoko przegrali (0:2 z Danią i 0:6 z Czechami) i spadli na trzecie miejsce. Po spotkaniu z Czechami złożył dymisję.
Bułgaria Płamen Markow 45 1 stycznia
2002
1 lipca
2004
24 10 5 9 41,7% Po słabym występie (trzy porażki, bramki 1:9) swoich podopiecznych na Euro 2004 nie przedłużył wygasającego 1 lipca kontraktu.
Hristo stoichkov-2010 (crop).jpg Bułgaria Christo Stoiczkow 38 15 lipca
2004
10 kwietnia
2007
28 13 10 5 46,4% Odszedł w połowie eliminacji do Euro 2008 z powodu medialnej nagonki po remisie 0:0 z Albanią. Poza tym w tym czasie otrzymał korzystniejszą finansowo propozycję prowadzenia Celty Vigo.
Stanimir Stoilov.JPG Bułgaria Stanimir Stoiłow 40 25 kwietnia
2007
6 lipca
2007
2 2 0 0 100% Po niespodziewanej dymisji Stoiczkowa został tymczasowym selekcjonerem. Wygrał dwa mecze w eliminacjach do Euro 2008, ale - mimo iż otrzymał propozycję podpisania kontraktu długoterminowego - wolał powrócić do pracy w Lewskim Sofia.
Dimitar Penev.jpg Bułgaria Dimityr Penew 62 1 sierpnia
2007
11 stycznia
2008
6 3 1 2 50,0% Po przegranych eliminacjach do Euro 2008 nie przedłużono z nim umowy.
Bułgaria Płamen Markow 51 11 stycznia
2008
2 grudnia
2008
7 3 3 1 42,8% Został zwolniony na początku eliminacji do Mundialu 2010. Powodem dymisji był słaby start w kwalifikacjach (trzy punkty w trzech meczach) oraz porażka 1:6 w spotkaniu towarzyskim z Serbią.
Stanimir Stoilov.JPG Bułgaria Stanimir Stoiłow 42 30 stycznia
2009
7 września
2010
16 5 4 7 31,2% Podał się do dymisji zaraz po przegranym 0:1 meczu eliminacji Euro 2012 z Czarnogórą. Jego podopieczni w sześciu ostatnich spotkaniach zanotowali pięć porażek (w tym dwie w kwalifikacjach) i jeden remis[2].
Lothar Matthaeus 2002.jpg Niemcy Lothar Matthäus 49 21 września
2010
19 września
2011
10 3 3 4 30% Został zwolniony po tym, jak Bułgarzy stracili szanse na awans do Euro 2012. Wśród powodów dymisji wymieniano nie tylko słabe wyniki, ale także złą atmosferę w kadrze[3][4]
Mihail Madanski.JPG Bułgaria Michaił Madanski 54 19 września
2011
12 października
2011
2 0 0 2 0% Jako trener tymczasowy prowadził kadrę w dwu meczach: towarzyskim z Ukrainą (0:3) i z Walią (0:1), kończącym eliminacje Euro 2012. Bułgarzy zajęli w nich ostatnie miejsce, dając się wyprzedzić m.in. Walijczykom i Czarnogórcom.
Lyuboslav Penev 2.jpg Bułgaria Ljubosław Penew 2 45 2 listopada
2011
2 1 1 0

[edytuj] W rankingu FIFA

rok styczeń luty marzec kwiecień maj czerwiec lipiec sierpień wrzesień październik listopad grudzień
1993 - - - - - - - 37. 37. 32. 23. 31.
1994 31. 23. 23. 25. 29. 29. 14. 14. 14. 16. 17. 16.
1995 16. 14. 14. 13. 12. 8. 11. 12. 14. 11. 14. 17.
1996 18. 17. 17. 24. 28. 28. 19. 17. 21. 21. 17. 15.
1997 15. 14. 14. 13. 14. 23. 20. 22. 13. 18. 24. 36.
1998 36. 38. 38. 42. 35. 35. 34. 35. 47. 45. 46. 49.
1999 30. 30. 30. 23. 30. 33. 34. 34. 36. 36. 37. 37.
2000 37. 39. 39. 40. 43. 44. 47. 52. 56. 55. 54. 53.
2001 54. 52. 49. 44. 43. 46. 49. 50. 48. 51. 51. 51.
2002 51. 52. 52. 52. 54. 54. 54. 58. 50. 42. 41. 42.
2003 42. 44. 46. 38. 35. 38. 37. 35. 31. 39. 39. 34.
2004 34. 37. 37. 38. 38. 40. 41. 42. 41. 41. 37. 37.
2005 37. 39. 39. 40. 43. 45. 46. 46. 45. 46. 39. 39.
2006 39. 40. 39. 38. 37. 37. 37. 36. 37. 38. 43. 43.
2007 42. 37. 39. 38. 36. 33. 30. 29. 35. 34. 18. 18.
2008 18. 19. 19. 18. 18. 18. 17. 17. 16. 15. 16. 27.
2009 28. 26. 27. 20. 20. 23. 23. 23. 19. 23. 27. 30.
2010 30. 30. 38. 39. 39. - 43. 43. 54. 43. 45. 49.
2011 49. 51. 47. 45. 46. 46. 48. 51. 55. 75. 85. 84.
2012 83. 88. 85. 96. 96.

[edytuj] Mecze z Polską

Piłkarze Bułgarii grali z Polską dwadzieścia pięć razy – wygrali pięć razy, osiem razy w meczu padł remis i dwanaście razy schodzili z boiska pokonani (bramki 30:47):

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Komisja dyscyplinarna UEFA zdyskwalifikowała na trzy lata Wucowa po tym, jak w spotkaniu eliminacji do Euro 1992 ze Szkocją (1:1), 14 listopada 1990, zachowywał się agresywnie wobec sędziego. Od tego czasu zespół formalnie prowadził asystent Wucowa, Krasimir Borisow. Zob. Encyklopedia piłkarska FUJI. World Cup USA 1994, tom. 10, s. 56.
  2. Sportal.bg: Мъри призна: Напускам България (Dostęp 8 września 2010)
  3. SofiaEcho: Lothar Matthaeus out as Bulgaria's manager (Dostęp 19 września 2011)
  4. Novinite: Matthaeus Fired as Bulgarian National Coach (Dostęp 19 września 2011)

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Reprezentacja_Bułgarii_w_piłce_nożnej&oldid=31448807
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty