Reprezentacja Polski w piłce nożnej wystąpiła na Mistrzostwach Europy jeden raz – w 2008 roku na turnieju w Austrii i Szwajcarii, gdzie odpadła w fazie grupowej. Drugi raz weźmie udział w 2012 roku – jako współorganizator.
Spis treści |
Pierwsze mistrzostwa Europy w piłce nożnej (pod nazwą Puchar Europy Narodów) odbyły się w 1960 roku we Francji. Polska wzięła udział w kwalifikacjach do nich – 28 czerwca 1959 roku rozegrała na Stadionie Śląskim w Chorzowie mecz z Hiszpanią. W obecności 71 tys. widzów przegrała 2:4, a gole strzelali Ernest Pohl i Lucjan Brychczy. W rewanżu, który został rozegrany 14 października na Santiago Bernabéu w Madrycie, Polacy przegrali 0:3 i to rywale awansowali do dalszej rundy[1]. W eliminacjach przed następnym czempionatem (Hiszpania 1964) reprezentacja Polski zmierzyła się z Irlandią Północną – w pierwszym meczu rozegranym 10 października 1962 wygrali goście 2:0. Również w rewanżu, który odbył się pod koniec listopada zwycięstwo odnieśli rywale i to oni przeszli do dalszej rudny[2].
W eliminacjach do Mistrzostw Europy 1968 (Włochy) reprezentacja Polski trafiła do grupy VII. W pierwszym meczu zwyciężyła 4:0 z Luksemburgiem, jednak późniejsze porażki w spotkaniach z Francją zadecydowały o ostatecznym układzie tabeli – Polacy zajęli trzecie miejsce i nie wywalczyli awansu[3]. Najlepszym strzelcem Polski w kwalifikacjach okazał się Janusz Żmijewski, który w pojedynku z Belgią zdobył trzy bramki[4].
W kolejnych kwalifikacjach reprezentacja Polski musiała uznać wyższość późniejszych mistrzów Europy – Niemców. To właśnie pojedynki z tym zespołem zadecydowały o układzie tabeli VIII grupy – Polacy zakończyli eliminacje na drugim miejscu[5]. W kwalifikacjach do turnieju w 1976 roku Polska minimalnie uległa w ostatecznym rozrachunku Holandii[6]. Tak samo zakończyły się eliminacje do mistrzostw w 1980, o czym w dużej mierze zadecydowały nieudane mecze podopiecznych Ryszarda Kuleszy z NRD[7].
W kwalifikacjach do mistrzostw we Francji (1984) jedno zwycięstwo (z Finlandią po golach Włodzimierza Smolarka, Dariusza Dziekanowskiego i Janusza Kupcewicza[8]), dwa remisy i trzy porażki oznaczały trzecie miejsce w grupie eliminacyjnej i brak awansu[9]. Kolejne kwalifikacje również zakończyły się niepowodzeniem – Polska uplasowała się na czwartym miejscu, a wpływ na to miał m.in. bezbramkowy remis w Gdańsku z najsłabszym w grupie Cyprem[7]. W eliminacjach do turnieju w 1992 roku reprezentacja Polski (selekcjoner Andrzej Strejlau) zaprezentowała się dobrze, lecz nie zdołała wyprzedzić Anglii oraz Irlandii[7].
W eliminacjach do turnieju w Anglii (1996) Polska znalazła się w grupie z pięcioma innymi reprezentacjami. Trzy zwycięstwa, cztery remisy i trzy porażki oznaczały czwarte miejsce i brak awansu[10]. Również w kolejnych kwalifikacjach reprezentacji Polski nie udało się wywalczyć promocji – o trzecim miejscu w grupie zadecydował gorszy bilans meczów bezpośrednich z Anglią[11]. W eliminacjach do EURO 2004 Polacy zajęli trzecie miejsce i nie wzięli udziału w meczach barażowych[7].
[edytuj] Wyniki mistrzostw
|
[edytuj] Najlepsi strzelcy mistrzostw
|
[edytuj] Wyniki kwalifikacji
|
[edytuj] Najlepsi strzelcy kwalifikacji
|