Reprezentacja Rumunii w piłce nożnej

Reprezentacja Rumunii w piłce nożnej
Przydomek	Tricolorii
Związek piłkarski	Federaţia Română de Fotbal
Rok założenia	1909
Prezes	Mircea Sandu
Trener	Victor Piţurcă od 2011
Najwięcej meczów	Dorinel Munteanu (134)
Najwięcej bramek	Gheorghe Hagi (35)
Skrót FIFA	ROU
Miejsce w rankingu FIFA	▬ 45. (stan na 9 maja 2012) (603 Pkt.)
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz Jugosławia- Rumunia 1:2 (Belgrad, Jugosławia; 08.06.1922)
Najwyższe zwycięstwo Rumunia - Finlandia 9:0 (Bukareszt, Rumunia; 14.10.1973)
Najwyższa porażka Węgry - Rumunia 9:0 (Budapeszt, Węgry; 06.06.1948)

Reprezentacja Rumunii w piłce nożnej reprezentuje Rumunię w piłkarskich rozgrywkach międzynarodowych mężczyzn i jest bezpośrednio podporządkowana Rumuńskiemu Związkowi Piłki Nożnej (FRF).

Pierwszy oficjalny mecz piłkarski rozegrała w czerwcu 1922 roku, z Jugosławią w Belgradzie. W kolejnej dekadzie - jako jedna z czterech drużyn narodowych (obok Brazylii, Francji i Belgii) - wzięła udział we wszystkich trzech turniejach o mistrzostwo świata. Jednak na każdym z nim swój udział kończyła już na pierwszej fazie; łącznie zanotowała jedno zwycięstwo i trzy porażki.

Do europejskiej czołówki awansowała dopiero w latach 90., kiedy doczekała się tzw. złotego pokolenia piłkarzy. Należą do niego zawodnicy urodzeni w drugiej połowie lat 60. m.in. Gheorghe Hagi, Dorinel Munteanu, Gheorghe Popescu, Dan Petrescu i Ilie Dumitrescu. Rumunia z tymi graczami w składzie awansowała do ćwierćfinałów Mundialu 1994 oraz Euro 2000, grając w tym czasie nieprzerwanie we wszystkich wielkich turniejach.

Jednak od początku XXI wieku datuje się stopniowy regres reprezentacji, którego objawami są porażki w eliminacjach do kolejnych mistrzostw, częste zmiany selekcjonerów, najniższe w historii miejsce w rankingu FIFA (57. w lutym 2011) oraz brak pokolenia zawodników na miarę tego z lat 90.

Historia reprezentacji

Ladislau Bölöni, reprezentant Rumunii w latach 70. i 80., a następnie selekcjoner

W okresie powojennym reprezentacja Rumunii nie należała do faworytów, przegrywała wszystkie eliminacje do kolejnych turniejów. W kwalifikacjach do mistrzostw świata ulegała kolejno Czechosłowacji (1954), Jugosławii (1958), Czechosłowacji i Portugalii (1966), a z udziału w grach o Mundial 1962 zrezygnowała sama. Po raz pierwszy awansowała dopiero w 1970. W Meksyku wygrała tylko jeden mecz (2:1 z Czechosłowacją), pozostałe dwa przegrała, przez co zakończyła swoją przygodę z Mundialem na fazie grupowej. Na kolejny awans czekała dwadzieścia lat. W tym czasie zbyt silne okazywały się: NRD (1974), Hiszpania (1978), Węgry i Anglia (1982) oraz Anglia i Irlandia Północną (1986). Do tego doszły niepowodzenia w walce o awans do mistrzostw Europy. O słabości drużyny w tych latach dobrze świadczy fakt, że aż do 1997 roku najlepszym strzelcem reprezentacji był Iuliu Bodola, który ustanowił swój rekord (30 goli) w okresie międzywojennym. Został on pobity dopiero przez Gheorghe Hagiego.

Widoczne oznaki poprawy formy pojawiły się w drugiej połowie lat 80. Rumuni po raz pierwszy zagrali na mistrzostwach Europy (Euro 1984), gdzie wprawdzie zdobyli tylko jeden punkt (porażki z RFN i Portugalią oraz remis z Hiszpanią), ale w fazie eliminacji zdołali pokonać kilka wyżej notowanych zespołów: aktualnych mistrzów świata Włochów, brązowych medalistów ostatnich mistrzostw Europy Czechosłowaków oraz Szwedów. W drużynie tej, prowadzonej przez Mirceę Lucescu, grali m.in. Silviu Lung, Ioan Andone, Mircea Rednic, Ladislau Bölöni oraz dziewiętnastoletni Hagi. Po drugie zaś także w tym okresie rumuńska piłka klubowa zanotowała największe osiągnięcie. Zespół Steauy Bukareszt w sezonie 1985-1986, po wyeliminowaniu m.in. Honvédu Budapeszt, Anderlechtu Bruksela oraz - w finale - FC Barcelony, zdobył Puchar Europejskich Mistrzów Krajowych. W następnym sezonie do kolekcji trofeów dołożył Superpuchar Europy, a trzy lata później także dotarł do finału PEMK, jednak tym razem przegrał w nim z A.C. Milanem.

Reprezentacja do europejskiej czołówki awansowała w latach 90. Po raz pierwszy tzw. złote pokolenie piłkarzy urodzonych w drugiej połowie lat 60., na czele z Gheorghe Hagim, Florinem Răducioiu, Gheorghem Popescu i Ioanem Lupescu, pojawiło się na Mundialu 1990. Prowadzeni przez trenera Emerica Jenei, który cztery lata wcześniej wygrał PEMK ze Steauą, we Włoszech dotarli do 1/8 finału. Jednak jeszcze lepszy wynik zanotowali cztery lata później, na Mundialu 1994. Szkoleniowcem był już 43-letni uczeń Jeneia, Anghel Iordănescu. Rumunia odpadła dopiero w ćwierćfinale (najlepszy i do dziś niepobity wynik w historii) po rzutach karnych w meczu ze Szwecją (2:2, k. 4:5). Wcześniej wyeliminowała m.in. aktualnych mistrzów świata Argentyńczyków (3:2) oraz gospodarzy turnieju Amerykanów (1:0). W kolejnych latach była obecna na każdym mistrzowskim turnieju: w 1996 po raz drugi w historii awansowała do mistrzostw Europy (faza grupowa), a na Mundialu 1998, który stanowił zamknięcie pracy z kadrą dla Iordănescu, dotarła do 1/8 finału, przegrywając w nim 0:1 z przyszłymi zdobywcami brązowego medalu, Chorwatami. Zamknięciem udanej dekady był udział w Euro 2000. Zespół ponownie prowadzony przez Jeneia w rozgrywkach grupowych wyprzedził obrońców trofeum Niemców (1:1) oraz Anglików (3:2) i awansował do ćwierćfinału. Uległ w nim Włochom (0:2). Skuteczna gra reprezentacji została odnotowana w rankingu FIFA: we wrześniu 1997 Rumunia awansowała w nim na trzecie miejsce (rekord), a w latach 1994-2000 nie spadła niżej niż na 23. pozycję (lipiec 1996), najczęściej pozostając w drugiej dziesiątce.

Rumuńscy piłkarze odnosili wtedy sukcesy nie tylko w drużynie narodowej, ale także w klubach. Gheorghe Hagi i Gheorghe Popescu z Galatasaray Stambuł zdobyli Puchar UEFA, Miodrag Belodedici w barwach Crveny zvezdy Belgrad sięgnął po Puchar Mistrzów i Puchar Interkontynentalny, Dan Petrescu wygrał Puchar Zdobywców Pucharów i Puchar Anglii z Chelsea Londyn, Ioan Lupescu Puchar Niemiec z Bayerem Leverkusen, Daniel Prodan dwukrotnie był mistrzem Szkocji z Glasgow Rangers, a kilku (Hagi, Popescu i Belodedici) występowało przez jakiś czas w silnych zespołach z ligi hiszpańskiej (m.in. Real Madryt, FC Barcelona i Valencia CF). Większość zakończyła kariery reprezentacyjne po Euro 2000, ale ich młodsi następcy nie dorównali im osiągnięciami, co przełożyło się na wyniki kadry. Na awans do kolejnego turnieju Rumunia czekała osiem lat. W międzyczasie przegrała eliminacje do Mundialu 2002 (w barażach ze Słowenią), Euro 2004 (trzecie miejsce w grupie kwalifikacyjnej za Danią i Norwegią) i Mundialu 2006 (podobnie, za Holandią i Czechami). Działo się tak mimo iż w kadrze grało kilku zawodników wyróżniających się w silnych klubach lig europejskich (m.in. Cosmin Contra, Răzvan Raţ, Cristian Chivu, Adrian Mutu, Bogdan Lobonţ), a trenerem w tym okresie został na jakiś czas ponownie Iordănescu.

Cristian Chivu, piłkarz Interu Mediolan i były reprezentant Rumunii, kapitan w latach 2008-11

Krótkotrwały okres powrotu do europejskiej czołówki miał miejsce w latach 2006-2008. W Pucharze UEFA 2005/2006 dobrze zaprezentowały się dwie drużyny rumuńskie. Rapid Bukareszt, prowadzony przez 37-letniego Răzvana Lucescu, po wyeliminowaniu m.in. Stade Rennes, Herthy Berlin, Hamburgera SV oraz Szachtara Donieck, dotarł do ćwierćfinału tych rozgrywek. Spotkał się w nim z Steauą Bukareszt. Lepsza w dwumeczu (1:1 i 0:0) okazała się Steaua, która następnie w półfinale uległa Middlesbrough F.C. (1:0 i 2:4). Niedługo później także reprezentacja powróciła do wysokiej formy i po zwycięstwach m.in. nad Holandią i Bułgarią z pierwszego miejsca w grupie awansowała do Euro 2008. Był to pierwszy od ośmiu lat wielki turniej, na którym zagrała drużyna narodowa Rumunii. W Rankingu FIFA zespół zajmował w tym czasie miejsca w drugiej dziesiątce (od marca 2007 do sierpnia 2008: od 14. do 11.), czyli tak jak w najlepszym okresie.

Ponowny regres rozpoczął się wraz z szybkim odpadnięciem drużyny z mistrzostw Europy, na których po dwu remisach (z mistrzami i wicemistrzami świata, Włochami i Francją) oraz porażce z Holendrami, podopieczni Victora Piţurki zajęli trzecie miejsce w grupie. Kilka miesięcy później zanotowali słabe wyniki w eliminacjach do Mundialu 2010: 0:3 z Litwą, 2:3 i 0:5 z Serbią oraz 1:2 z Austrią. Wygrali tylko z Wyspami Owczymi, co skutkowało tym, że w grupie kwalifikacyjnej zajęli ostatecznie przedostatnie miejsce. Trenera Piţurkę zastąpił młody Răzvan Lucescu, jednak to nie przełożyło się na grę i skuteczność zespołu. W kolejnych kwalifikacjach, do Euro 2012, drużyna prowadzona już przez Lucescu zremisowała z Albanią (1:1) i Białorusią (0:0) oraz przegrała z Bośnią i Hercegowiną (1:2). W czym czasie spadła na 57. miejsce w rankingu FIFA (luty 2011), co jest jej najgorszym wynikiem w historii. Wyżej od niej sklasyfikowano m.in. drużyny Jamajki, Burkina Faso i Czarnogóry. Dodatkowo kilku kluczowych zawodników kadry (Cristian Chivu, Cosmin Contra i Mirel Rădoi) postanowiło w tym czasie zakończyć kariery reprezentacyjne.

Indywidualnie Rumunii odnoszą sukcesy w Europie. Chociaż w reprezentacji grają głównie przedstawiciele ekstraklasy rumuńskiej, to kilku piłkarzy występuje na co dzień w ligach zachodnich: Cristian Săpunaru wygrał Ligę Europy 2010/2011 z FC Porto, Ştefan Radu gra w pierwszym składzie Lazio Rzym, a napastnicy Ciprian Marica i Adrian Mutu są zatrudnieni odpowiednio w VfB Stuttgart i ACF Fiorentinie. Także rumuńscy trenerzy cieszą się zaufaniem za granicą. Mircea Lucescu, szkoleniowiec Szachtara Donieck, w 2009 doprowadził ten klub do pierwszego w historii zwycięstwa w europejskich pucharach; Ladislau Bölöni od lat pracuje w ligach Francji, Belgii i Grecji; Gavril Balint jest selekcjonerem reprezentacji Mołdawii, a Cosmin Olăroiu, trener, który dotarł z Steauą do półfinału Pucharu UEFA, przez kilka sezonów prowadził kluby z Zatoki Perskiej. Kilku zawodników ze złotego pokolenia również rozpoczęło pracę szkoleniową: Dorinel Munteanu z Oţelul Galaţi zdobył w 2011 mistrzostwo Rumunii, kilka lat wcześniej podobne osiągnięcie zanotował Dan Petrescu z Unireą Urziceni. Jednak te wszystkie wyniki indywidualne nie przekładają się na razie na grę reprezentacji.

Sztab szkoleniowy

• Trener-selekcjoner: Victor Piţurcă
• Asystent selekcjonera: Eugen Neagoe
• Asystent selekcjonera: Florin Marin
• Trener bramkarzy: Martin Tudor
• Trener przygotowania fizycznego: Marian Dima

Najnowsze wyniki

Mecze reprezentacji Rumunii pod wodzą Victora Piţurki (od 2011)
Data	Przeciwnik	Z-R-P	Wynik	Stadion	Rozgrywki
2011
10 sierpnia 2011	San Marino	Z	1–0	Stadion Olimpijski, Serravalle	mecz towarzyski
2 września 2011	Luksemburg	Z	2–0	Stade Josy Barthel, Luksemburg	El. do Euro 2012
6 września 2011	Francja	R	0–0	Stadionul Naţional, Bukareszt	El. do Euro 2012
7 października 2011	Białoruś	R	2–2	Stadionul Naţional, Bukareszt	El. do Euro 2012
11 października 2011	Albania	R	1–1	Stadion Miejski, Prisztina (Kosowo)	El. do Euro 2012
11 listopada 2011	Belgia	P	1–2	Stadionul Naţional, Bukareszt	mecz towarzyski
15 listopada 2011	Grecja	Z	3–1	Cashpoint-Arena, Altach (Austria)	mecz towarzyski
2012
27 stycznia 2012	Turkmenistan	Z	4–0	Arcadia Futbol Kompleksi, Belek (Turcja)	mecz towarzyski
29 lutego 2012	Urugwaj	R	1–1	Stadionul Naţional, Bukareszt	mecz towarzyski
30 maja 2012	Szwajcaria			Swissporarena, Lucerna	mecz towarzyski
6 czerwca 2012	Argentyna			Stadionul Naţional, Bukareszt	mecz towarzyski
7 września 2012	Estonia			wyjazd	El. do Mundialu 2014
11 września 2012	Andora			dom	El. do Mundialu 2014
12 października 2012	Turcja			wyjazd	El. do Mundialu 2014
16 października 2012	Holandia			dom	El. do Mundialu 2014

Eliminacje do Mistrzostw Europy 2012

Poz. Reprezentacja M Pkt. Mecze Bramki zw.  rem. por. zdob. str.  1 ↑ Francja 10 21 6 3 1 15 4 2 b Bośnia i Hercegowina 10 20 6 2 2 17 8 3 Rumunia 10 14 3 5 2 13 9 4 Białoruś 10 13 3 4 3 8 7 5 Albania 10 9 2 3 5 7 14 6 Luksemburg 10 4 1 1 8 3 21

Eliminacje do Mistrzostw Świata 2014

Poz. Reprezentacja M Pkt. Mecze Bramki zw.  rem. por. zdob. str.  1 Andora 0 0 0 0 0 0 0 2 Estonia 0 0 0 0 0 0 0 3 Holandia 0 0 0 0 0 0 0 4 Rumunia 0 0 0 0 0 0 0 5 Turcja 0 0 0 0 0 0 0 6 Węgry 0 0 0 0 0 0 0

Udział w mistrzostwach świata

Podstawowe ustawienie reprezentacji Rumunii w czasie Mundialu 1994

Prunea (Stelea) Petrescu Prodan Belodedici Lupescu Dumitrescu Selymes (Mihali) Popescu Răducioiu Munteanu Hagi

• 1930 – Runda grupowa
• 1934 – 1/8 finału
• 1938 – 1/8 finału
• 1950 – Nie brała udziału
• 1954 – Nie zakwalifikowała się
• 1958 – Nie zakwalifikowała się
• 1962 – Wycofała się z eliminacji
• 1966 – Nie zakwalifikowała się
• 1970 – Runda grupowa
• 1974 – Nie zakwalifikowała się
• 1978 – Nie zakwalifikowała się
• 1982 – Nie zakwalifikowała się
• 1986 – Nie zakwalifikowała się
• 1990 – 1/8 finału
• 1994 – Ćwierćfinał
• 1998 – 1/8 finału
• 2002 – Nie zakwalifikowała się
• 2006 – Nie zakwalifikowała się
• 2010 – Nie zakwalifikowała się
• 2014 – Nie rozpoczęte

Udział w mistrzostwach Europy

Fragment meczu Rumunia-Bułgaria, Euro 1996

• 1960– 1980 – Nie zakwalifikowała się
• 1984 – Runda grupowa
• 1988 – Nie zakwalifikowała się
• 1992 – Nie zakwalifikowała się
• 1996 – Runda grupowa
• 2000 – Ćwierćfinał
• 2004 – Nie zakwalifikowała się
• 2008 – Runda grupowa
• 2012 – Nie zakwalifikowała się

Rekordziści

Stan na 1 kwietnia 2012.
Ostatnim meczem, jaki uwzględniono w statystyce, jest mecz towarzyski z Urugwajem (1:1) z 29 lutego 2011 roku.

Najwięcej występów w kadrze # Nazwisko Lata gry w kadrze Mecze 1 Dorinel Munteanu 1991-07 131 2 Gheorghe Hagi 1983-00 124 3 Gheorghe Popescu 1988-03 115 4 Ladislau Bölöni 1975-88 102 5 Dan Petrescu 1989-00 95 6 Bogdan Stelea 1988-05 91 7 Michael Klein 1981-91 89 8 Marius Lăcătuş 1984-98 83 = Mircea Rednic 1981-91 83 10 Răzvan Raţ* od 2002 79 11 Bogdan Lobonţ 1998-10 78

Najwięcej goli w kadrze # Nazwisko Lata gry w kadrze Mecze (Gole) 1 Gheorghe Hagi 1983-00 124 (35) 2 Adrian Mutu* od 2000 73 (33) 3 Iuliu Bodola 1931-39 48 (30) 4 Viorel Moldovan 1993-05 70 (25) 5 Ladislau Bölöni 1975-88 102 (23) 6 Rodion Cămătaru 1978-90 73 (21) = Dudu Georgescu 1973-84 40 (21) = Anghel Iordănescu 1971-81 57 (21) = Florin Răducioiu 1990-96 40 (21) 10 Ştefan Dobay 1930-39 41 (20) = Ilie Dumitrescu 1989-98 62 (20)

• Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnej kadry.
• Pogrubieniem oznaczono uczestników Mundialu 1994, na którym Rumunii dotarli do ćwierćfinału (najlepszy wynik).

Trenerzy reprezentacji Rumunii od lat 90.

Zdjęcie	Trener	Wiek1	Data zatrudnienia	Data rezygnacji	M	Z	R	P	%Z	Okoliczności rezygnacji
	Emeric Jenei	49	wrzesień 1986	czerwiec 1990	38	18	10	10	47,4%	Po Mundialu 1990, na którym jego podopieczni doszli do 1/8 finału, przyjął propozycję prowadzenia Steauy Bukareszt.
	Gheorghe Constantin	58	lipiec 1990	październik 1990	4	2	0	2	50,0%	Został zwolniony po słabym początku eliminacji do Euro 1992: w dwu meczach zanotował dwie porażki, ze Szkocją (1:2) i Bułgarią (0:3).
	Mircea Rădulescu	49	listopad 1990	grudzień 1991	19	5	3	3	26,3%	Odszedł gdyż, mimo dobrych wyników w eliminacjach do Euro 1992, nie zdołał odrobić strat z okresu pracy swojego poprzednika i nie awansował do turnieju. Niedługo później podpisał kontrakt z Rapidem Bukareszt.
	Cornel Dinu	44	styczeń 1992	3 czerwca 1993	13	7	2	4	53,8%	Bezpośrednią przyczyną zwolnienia była porażka 2:5 z Czechosłowacją w eliminacjach do Mundialu 1994.
	Anghel Iordănescu	43	lipiec 1993	1 lipca 1998	57	34	11	12	59,6%	Zgodnie z zapowiedziami ten najbardziej utytułowany trener-selekcjoner Rumunii zrezygnował po Mundialu 1998. Już pół roku przed turniejem ogłosił, że po jego zakończeniu będzie opiekował się piłkarzami reprezentacji Grecji.
	Victor Piţurcă	42	14 lipca 1998	4 listopada 1999	16	9	6	1	56,2%	Został zwolniony miesiąc po wywalczeniu z reprezentacją awansu na Euro 2000. Przyczyną dymisji był jego konflikt z grupą starszych kadrowiczów. Jej lider, Gheorghe Hagi, przedstawił kierownictwu federacji ultimatum: odejdzie albo Piţurcă albo on.
	Emeric Jenei	63	1 stycznia 2000	25 czerwca 2000	11	5	1	5	45,4%	Po Euro 2000, na którym jego podopieczni zanotowali najlepszy wynik w historii występów w mistrzostwach Europy (ćwierćfinał), nie tylko zrezygnował z prowadzenia kadry, ale całkowicie zakończył karierę szkoleniową.
	Ladislau Bölöni	47	26 lipca 2000	7 czerwca 2001	13	8	2	3	61,5%	Po zwycięstwach nad Węgrami i Litwą w eliminacjach do Mundialu 2002 złożył dymisję. Nie zdradził jej przyczyn. Najpewniej były nimi negocjacje z działaczami Sportingu Lizbona, gdyż już kilka dni po rezygnacji podpisał kontrakt z tym klubem.
	Gheorghe Hagi	36	15 czerwca 2001	26 listopada 2001	4	1	2	1	25,0%	Po przegranych meczach barażowych do Mundialu 2002 ze Słowenią (1:2 i 1:1) nie przedłużył swojej umowy.
	Gavril Balint	38	15 sierpnia 2001	15 sierpnia 2001	1	0	1	0	0%	Tymczasowo prowadził reprezentację w towarzyskim spotkaniu ze Słowenią (2:2). Nowy selekcjoner Hagi musiał poddać się w tym czasie operacji nerek.
	Anghel Iordănescu	52	10 stycznia 2002	19 listopada 2004	30	17	4	9	56,7%	Zrezygnował po remisie 1:1 z Armenią w eliminacjach do Mundialu 2006. Mimo iż Rumunii zajmowali wtedy drugie miejsce w tabeli, trener podkreślał, że niezadowalający wynik i gra w ostatnim meczu wymagają od niego "honorowej decyzji".
	Victor Piţurcă	49	8 grudnia 2004	12 kwietnia 2009	47	28	7	12	59,6%	Został zdymisjonowany na początku kwalifikacji do Mundialu 2010, po tym jak Rumuni w pięciu meczach wywalczyli tylko cztery punkty. Przegrali z Litwą (0:3), Serbią (2:3) i Austrią (1:2). W chwili zwolnienia trenera zajmowali przedostatnie miejsce w tabeli.
	Răzvan Lucescu	40	29 kwietnia 2009	4 czerwca 2011	21	9	5	7	42,8%	Złożył dymisję po zwycięstwie 3:0 z Bośnią i Hercegowiną w eliminacjach do Euro 2012. Dzięki temu meczowi jego podopieczni zachowali szanse na awans. Nie podał przyczyn odejścia, jednak już dzień później podpisał kontrakt z Rapidem Bukareszt.
	Emil Săndoi Ştefan Iovan	46 51	5 czerwca 2011	15 czerwca 2011	2	0	0	2	0%	Po niespodziewanej dymisji Lucescu duet Săndoi-Iovan (czyli selekcjoner reprezentacji młodzieżowej i asystent poprzedniego trenera) tymczasowo prowadził kadrę w towarzyskich spotkaniach z Brazylią (0:1) i Paragwajem (0:2).
	Victor Piţurcă2	55	15 czerwca 2011		9	4	4	1

• ¹ W chwili obejmowania funkcji selekcjonera.
• ² Stan na 1 kwietnia 2012.

W rankingu FIFA

rok	styczeń	luty	marzec	kwiecień	maj	czerwiec	lipiec	sierpień	wrzesień	październik	listopad	grudzień
1993	-	-	-	-	-	-	-	21.	20.	15.	12.	13.
1994	13.	18.	10.	11.	10.	7.	7.	7.	7.	8.	11.	11.
1995	11.	12.	12.	10.	11.	11.	13.	14.	7.	15.	12.	11.
1996	11.	11.	11.	18.	16.	16.	23.	18.	15.	14.	20.	16.
1997	16.	15.	15.	9.	9.	6.	4.	12.	3.	5.	5.	7.
1998	7.	11.	15.	22.	22.	22.	13.	13.	13.	12.	12.	12.
1999	10.	10.	10.	11.	10.	9.	9.	10.	11.	9.	9.	8.
2000	8.	8.	8.	9.	10.	11.	12.	12.	12.	13.	13.	13.
2001	13.	13.	13.	12.	12.	12.	11.	14.	15.	15.	15.	15.
2002	15.	16.	17.	16.	14.	14.	25.	27.	26.	21.	21.	24.
2003	26.	23.	24.	29.	27.	21.	21.	19.	20.	21.	24.	27.
2004	27.	28.	31.	28.	23.	31.	32.	35.	32.	26.	28.	29.
2005	28.	28.	29.	30.	32.	32.	31.	31.	32.	28.	27.	27.
2006	27.	30.	26.	25.	25.	25.	26.	26.	25.	23.	19.	19.
2007	20.	15.	14.	14.	15.	12.	13.	13.	12.	12.	13.	13.
2008	13.	13.	13.	12.	12.	12.	12.	11.	13.	18.	19.	21.
2009	21.	17.	20.	28.	28.	28.	26.	27.	26.	36.	32.	36.
2010	36.	38.	32.	28.	28.	28.	42.	42.	46.	50.	52.	56.
2011	56.	57.	52.	41.	42.	53.	53.	54.	49.	55.	56.	56.
2012	55.	52.	53.	45.	45.

• najlepsze miejsce: 3. (wrzesień 1997)
• najgorsze miejsce: 57. (luty 2011)
• najwyższy awans: +11 (kwiecień 2011)
• największy spadek: -11 (lipiec 2002)

Mecze z Polską

Piłkarze Rumunii grali z Polską trzydzieści trzy razy – wygrali czternaście razy, piętnaście razy w meczu padł remis, a cztery razy schodzili z boiska pokonani (bramki 54:47):

• 03.09.1922, Czerniowce: RUMUNIA-POLSKA 1:1 (Kozowits - Duźniak)
• 02.09.1923, Lwów: POLSKA-RUMUNIA 1:1 (Kuchar - Guga)
• 19.06.1927, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 3:3 (Auer 2, Tanzer - Kałuża, Pazurek, Wójcik)
• 23.08.1931, Warszawa: POLSKA-RUMUNIA 2:3 (Nawrot, Wypijewski - Sepi 2, Kocsis)
• 02.10.1932, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 0:5 (Matyas, Nawrot 3, E.Urban)
• 14.10.1934, Lwów: POLSKA-RUMUNIA 3:3 (Martyna 2k., E.Urban - Dobay 2, Ciolac)
• 03.11.1935, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 4:1 (Schileru, Bindea 2, Sepi - Pazurek)
• 04.07.1937, Łódź: POLSKA-RUMUNIA 2:4 (Piątek, Matyas - Dobay, Baratky 2, Bodola)
• 19.07.1947, Warszawa: POLSKA-RUMUNIA 1:2 (Cieślik - Spielmann 2)
• 26.10.1947, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 0:0
• 10.10.1948, Chorzów: POLSKA-RUMUNIA 0:0
• 08.05.1949, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 2:1 (Petschovski 2 - Mamoń)
• 14.05.1950, Wrocław: POLSKA-RUMUNIA 3:3 (Cieślik 3 - Mercea, Vaczi, Bodo)
• 25.05.1952, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 1:0 (Bodo)
• 29.05.1955, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 2:2 (Ozon, Georgescu - Hachorek, Cieślik)
• 30.08.1959, Warszawa: POLSKA-RUMUNIA 2:3 (Pol 2 - Dridea 3)
• 02.06.1963, Chorzów: POLSKA-RUMUNIA 1:1 (E.Faber - Haidu)
• 17.11.1966, Ploeszti: RUMUNIA-POLSKA 4:3 (Brejza-sam., Ghergheli, Frătila, Cö - Jarosik, Gałeczka, Strzałkowski)
• 29.10.1967, Kraków: POLSKA-RUMUNIA 0:0
• 11.10.1978, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 1:0 (Iordănescu)
• 29.08.1979, Warszawa: POLSKA-RUMUNIA 3:0 (Lato, S.Terlecki, Boniek)
• 25.03.1981, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 2:0 (Cămatăru, Iordănescu)
• 07.09.1983, Kraków: POLSKA-RUMUNIA 2:2 (Ciołek, A.Iwan k. - Movila, Irimescu)
• 27.03.1985, Sibiu: RUMUNIA-POLSKA 0:0
• 02.09.1987, Bydgoszcz: POLSKA-RUMUNIA 3:1 (Leśniak 2, A.Rudy - Bölöni k.)
• 06.02.1988, Hajfa (Izrael): POLSKA-RUMUNIA 2:2 (Cisek 2 - Coraş, Sabău)
• 12.04.1989, Warszawa: POLSKA-RUMUNIA 2:1 (J.Urban, Tarasiewicz - Sabău)
• 26.09.1990, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 2:1 (Lazar, Rotariu - R.Warzycha)
• 29.03.1995, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 2:1 (F.Răducioiu, Wandzik sam. - Juskowiak k.) – el.ME
• 06.09.1995, Zabrze: POLSKA-RUMUNIA 0:0 – el.ME
• 16.08.2000, Bukareszt: RUMUNIA-POLSKA 1:1 (A.Ilie - Olisadebe)
• 17.04.2002, Bydgoszcz: POLSKA-RUMUNIA 1:2 (Hajto - Ganea, Mutu)
• 14.11.2009, Warszawa: POLSKA-RUMUNIA 0:1 (Nicuale)

Linki zewnętrzne

• Oficjalna witryna związku (rum.)
• RomaniaSoccer: wszystkie mecze reprezentacji (szczegóły) (ang.)
• RSSSF: archiwum wyników 1922–2003 (ang.)
• RSSSF: archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli (ang.)
• RSSSF: archiwum trenerów 1922–1999 (ang.)
• NationalFootballTeams: Romania (ang.)
• FIFA: Romania (ang.)