| Reprezentacja Włoch w piłce nożnej | |
| Przydomek | Azzurri, Squadra Azzurra |
| Związek piłkarski | Federazione Italiana Giuoco Calcio |
| Federacja piłkarska | UEFA |
| Rok założenia | 1898 |
| Prezes | |
| Trener | |
| Najwięcej meczów | |
| Najwięcej bramek | |
| Skrót FIFA | ITA |
| Miejsce w rankingu FIFA | ▬ 12. (stan na 9 maja 2012) (1041 Pkt.) |
| Mecze | |
| Pierwszy mecz (Mediolan, Włochy; 15 maja 1910) |
|
| Najwyższe zwycięstwo (Brentford, Anglia; 2 sierpnia 1948) |
|
| Najwyższa porażka (Budapeszt, Węgry; 6 kwietnia 1924) |
|
Reprezentacja Włoch w piłce nożnej (Nazionale italiana di calcio) – kontrolowana przez Federazione Italiana Giuoco Calcio drużyna narodowa Włoch w piłce nożnej.
Spis treści |
Eliminacje do ME 2012 - tabela grupa C
| Zespół | Pkt | M | W | R | P | Br+ | Br- | +/- |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 26 | 10 | 8 | 2 | 0 | 20 | 2 | +18 | |
| 16 | 10 | 5 | 1 | 4 | 15 | 14 | +1 | |
| 15 | 10 | 4 | 3 | 4 | 13 | 12 | +1 | |
| 14 | 10 | 4 | 2 | 4 | 11 | 7 | +4 | |
| 9 | 10 | 2 | 3 | 5 | 9 | 13 | -4 | |
| 4 | 10 | 1 | 1 | 8 | 6 | 26 | -20 |
Stan po zakończeniu eliminacji
| Miejsce | Drużyna | Mecze | Punkty | Zwyc. | Rem. | Por. | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 | |
| 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0-0 |
Pierwszym poważnym sukcesem był brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928. Włochy nie uczestniczyły w pierwszych finałach w 1930. W kolejnych MŚ w 1934, gdzie byli gospodarzami, Włosi pokonali w finale Czechosłowację po dogrywce 2:1, zdobywając swój pierwszy tytuł. Kolejny tytuł mistrzowski został zdobyty w 1938, a w finale Włosi pokonali Węgrów. Co ciekawe oba tytuły zdobył trener Vittorio Pozzo, który do tej pory pozostaje jedynym selekcjonerem który to uczynił[potrzebne źródło]. W międzyczasie Włochy zdobyły złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936.
Po II wojnie światowej Włosi nie byli tak skuteczni. W 1949 w katastrofie lotniczej koło Turynu zginęła niemal cała drużyna Torino FC. Ta tragedia miała kolosalny wpływ na drużynę narodową ponieważ aż 10 piłkarzy z Torino grało w podstawowym składzie reprezentacji.
W 1968 Włochy zdobyły Mistrzostwo Europy, pokonując w finale Jugosławię. Był to pierwszy sukces od czasów MŚ w 1938. Na mundialu w 1970 Włosi dotarli do finału gdzie przegrali z Brazylią. Kolejny sukces miał miejsce w 1982 kiedy Włochy pokonały w finale mundialu RFN 3:1.
Po zwycięstwie zaczęły się chude lata. Włochy nie zakwalifikowały się do ME w 1984. Na MŚ 1986 Włochy odpadły w drugiej rundzie przegrywając z Francją. Na Mistrzostwach Europy w 1988 Włochy w półfinale przegrały z ZSRR. W 1990 Włochy, gospodarz Mistrzostw, były faworytem, ale w półfinale przegrały z Argentyną po rzutach karnych. W 1994 Włochy dotarły do finału, ale tam trafili na Brazylię, z którą znów przegrali, tyle że po rzutach karnych. Na Mistrzostwach Europy w 1992 Włosi nie zakwalifikowali się, a na kolejnych nie wyszli z grupy.
W 1998 podczas mundialu we Francji Włosi dotarli do ćwierćfinału gdzie znów przegrali z Francją, a na dodatek po rzutach karnych, które stały się przekleństwem Włochów do mundialu w 2006. Na Mistrzostwach Europy w 2000, Włosi dotarli do finału gdzie pechowo przegrali z Francją. Mimo prowadzenia 1:0 Francja wyrównała w ostatniej minucie meczu, a w dogrywce Francuzi strzelili "złotego gola". Na Mistrzostwach Świata w 2002, Włosi odpadli w 1/8 finału po meczu z gospodarzami, Koreą Płd. Na Mistrzostwach Europy dwa lata później, Włochy nie wyszły z grupy.
Mundial 2006 to wielki sukces prowadzonych przez Marcello Lippiego Azzurich którzy pokonując w finale Francję po rzutach karnych zdobyli upragniony tytuł mistrzów świata. Po mundialu z funkcji trenera zrezygnował Lippi, a federacja wyznaczyła na jego następcę Roberta Donadoniego.
Na Mistrzostwach Europy 2008, stawiani w gronie ścisłych faworytów Włosi spisali się poniżej oczekiwań - odpadli w ćwierćfinale po przegranej w rzutach karnych z Hiszpanami. Po turnieju zwolniono trenera Donadoniego i do pracy z kadrą powrócił Marcello Lippi.
Azzurri pod wodzą Lippiego zagrali na dwóch ważnych turniejach - Pucharze Konfederacji i Mistrzostwach Świata. Przygodę z oboma zakończyli już na fazie grupowej. Po tym drugim turnieju Lippi rozstał się z kadrą (zgodnie z zapowiedziami, że uczyni to niezależnie od wyniku). Jego następcą został Cesare Prandelli[1].
Stan na 10 września 2009.
Najwięcej występów w kadrze
|
Najwięcej goli w kadrze
|
| Trener | Data zatrudnienia |
Data rezygnacji |
LM | Z | R | P |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Enzo Bearzot | 8 października 1977 |
17 czerwca 1986 |
88 | 40 | 26 | 22 |
| Azeglio Vicini | 8 października 1986 |
12 października 1991 |
54 | 32 | 15 | 7 |
| Arrigo Sacchi | 13 listopada 1991 |
6 listopada 1996 |
53 | 34 | 11 | 8 |
| Cesare Maldini | 22 stycznia 1997 |
31 lipca 1998 |
20 | 10 | 8 | 2 |
| Dino Zoff | 1 sierpnia 1998 |
4 lipca 2000 |
23 | 11 | 7 | 5 |
| Giovanni Trapattoni | 6 lipca 2000 |
15 lipca 2004 |
44 | 25 | 12 | 7 |
| Marcello Lippi | 16 lipca 2004 |
12 lipca 2006 |
29 | 18 | 9 | 2 |
| Roberto Donadoni | 13 lipca 2006 |
24 czerwca 2008 |
23 | 13 | 5 | 5 |
| Marcello Lippi | 24 czerwca 2008 |
1 lipca 2010 |
25 | 11 | 10 | 4 |
| Cesare Prandelli | 1 lipca 2010 |
Urzęduje | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Podstawowe ustawienie Reprezentacji Włoch w czasie Mundialu 2006 |
Trener:
Marcello Lippi (ur. 11.04.1948)
Piłkarze Włoch grali z Polską szesnaście razy – siedem razy wygrali, sześciokrotnie w meczu padł remis, a trzy razy schodzili z boiska pokonani (bramki 23:9):
|
|||||||
|
|||||||
|
||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||