Res cogitans (z łac. rzecz myśląca), termin wprowadzony do filozofii przez Kartezjusza. Oznaczał substancjalny komponent myślenia czy też świadomości. W dualistycznej koncepcji Kartezjusza człowiek składał się z dwóch substancji: myślącej i rozciągłej (res extensa). Substancja rozciągła (materia) budowała jego ciało, które działało na zasadzie mechanicznej, podobnie jak ciała wszystkich roślin i zwierząt, ujmowanych przez Kartezjusza jako żywe automaty. Substancja myśląca była dana jedynie człowiekowi i świadczyła o jego pochodzeniu od Boga[1].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Wiktor Werner, Człowiek, świadomość, społeczeństwo. Splątane korzenie współczesnej psychologii. [w:] Małgorzata Wójtowicz – Dacka, Ludmiła Zając – Lamparska [red.] „O świadomości. Wybrane zagadnienia.” Wydawnictwo Uniwersytetu im. Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2007, s. 17 – 39
[edytuj] Bibliografia
- T. M.,Schmaltz, Cartesian causation: body–body interaction, motion, and eternal truths, Studies in History and Philosophy of Science, 34 (2003), s. 737–762
- Blake D. Dutton, Descartes’s Dualism And The One Principal Attribute Rule, British Journal for the History of Philosophy 11(3) 2003: 395–415
- Wiktor Werner, Człowiek, świadomość, społeczeństwo. Splątane korzenie współczesnej psychologii. [w:] Małgorzata Wójtowicz – Dacka, Ludmiła Zając – Lamparska [red.] „O świadomości. Wybrane zagadnienia.” Wydawnictwo Uniwersytetu im. Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2007, s. 17 – 39 [1]
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
