Rewolucja cen

Rewolucja cen (inflacja monetarna)- zjawisko wzrostu cen, które od początku XVI wieku objęło całą Europę. Najbardziej wzrosły ceny produktów żywnościowych, nieco słabiej towarów rzemieślniczych, najwolniej zaś płac pracowników najemnych.

Przykład Londynu

Dla przykładu w latach 1475-1620 w Londynie ceny żywności wzrosły- 5,5 razy, artykułów rzemieślniczych- 2,5 razy, płaca murarza zaś- 2 razy.

Przyczyny

• Już w 1568 roku Jean Bodin skojarzył gwałtowny wzrost cen z napływem dużej ilości kruszcu z kolonii hiszpańskiej w Ameryce (tzw. Teoria kwantytatywna wzrostu cen). W latach 1531-1631 Hiszpania przywiozła do Europy około 159 ton złota i 140 tys ton srebra. Znaczny wzrost ilości srebra spowodował spadek jego wartości, a w efekcie wzrost cen towarów i usług. [Odmienną teorię tj. że to nie napływ kruszcu spowodował wzrost inflacji - na podstawie badań izotopowych prezentują francuscy naukowcy Źródło:

[1]

• Wzrost liczby ludności (z 69 mln do 89 mln w ciągu XVI stulecia) doprowadził do wzrostu popytu na żywność.
• Ogólna aktywizacja życia gospodarczego i przyspieszenie rozwoju gospodarki towarowo-pieniężnej, które wywołały wzrost podaży.
• Celowe psucie pieniądza, które przynosiło zyski właścicielom mincerni (władcom i feudałom), przyspieszało zjawisko inflacji.

Skutki

• Inflacja była korzystna dla dłużników zaciągających pożyczki (burżuazji i przedsiębiorców), natomiast przynosiła straty posiadaczom ziemskim (otrzymującym rentę czynszową w stałej wysokości) i pracownikom najemnym.
• Wzrost cen artykułów żywnościowych był korzystny dla krajów rolniczych (zwłaszcza środkowowschodniej Europy) i doprowadził do ugruntowania w nich gospodarki folwarczno-pańszczyźnianej (refeudalizacja).

Bibliografia

1. Jan Szpak: Ekonomiczne konsekwencje wielkich odkryć geograficznych. Inflacja monetarna. W: Historia Gospodarcza Powszechna. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne 2003. Strony 108-109.