| Rewolucjoniści Mściciele | |
| Lider | Józef Piętek |
| Data założenia | listopad 1910 |
| Data rozwiązania | luty 1914 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
anarchizm |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
anarchizm |
| Liczba członków | ok. 400 |
Grupa Rewolucjonistów Mścicieli[a] – konspiracyjna organizacja anarchistyczna działająca głównie na ziemiach Królestwa Polskiego w latach 1910-1914.
Spis treści |
Grupa Rewolucjonistów Mścicieli rozpoczęła swoją działalność w wyniku wydarzeń łódzkiej rewolucji 1905 roku i przegranego lokautu łódzkiego w 1907 roku. Jej członkowie rekrutowali się w głównej mierze z niewielkich grup anarchistycznych (Grupa Rewolucjonistów Terrorystów, Grupa Anarchistyczno-Spiskowa, Grupa Syndykalistów Maksymalistów) oraz byłych działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej, która po okresie niepokojów i walk robotniczych z początku XX wieku była według Rewolucjonistów Mścicieli bardziej zainteresowana walką narodowowyzwoleńczą niż poprawą warunków życia robotników. Założycielami organizacji byli Edward Dłużewski i Józef Piątek (były kierownik organizacji bojowej PPS w Łodzi).
Przez okres prawie czteroletniej działalności, Rewolucjoniści Mściciele posiadali oddziały bojowe w Łodzi, Częstochowie, Warszawie, Krakowie, Radomiu, Kielcach, Sosnowcu, Będzinie, Ostrowie, Kaliszu, Żyrardowie i Zgierzu. Przez organizację przewinęło się blisko 400 osób[1], a sama grupa odpowiedzialna była za liczne napady i zamachy na przedstawicieli władz carskich i burżuazji. W wyniku ich akcji śmierć poniosło prawdopodobnie ok. 100 osób.
Grupa zbliżona była ideowo do poglądów Jana Wacława Machajskiego (antyinteligenckiego ruchu odrzucającego partie polityczne, skupiającego się na walce ekonomicznej) oraz anarchokomunistach i anarchosyndykalistach. Jako narzędzie do osiągnięcia swoich celów Rewolucjoniści Mściciele stosowali walkę zbrojną i ekspropriację[2].