Rezerwat przyrody Perkuny

Jezioro Perkuny
Rodzaj rezerwatu	florystyczny, torfowiskowy
Państwo	Polska
Data utworzenia	1954
Powierzchnia	2,89 ha
Rezerwaty przyrody w Polsce

Rezerwat przyrody Jezioro Perkuny (zwany też Pierkunowo) - rezerwat przyrody położony w województwie warmińsko-mazurskim na terenie nadleśnictwa Giżycko Rezerwat został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 18 grudnia 1954. Celem utworzenia było zachowanie torfowiska wysokiego z naturalnymi zespołami roślinności zielnej.

Powierzchnia wynosi 2,89 ha i jest to w całości powierzchnia zalesiona. Torfowisko Pierkunowo powstało na miejscu oczka polodowcowego, w wyniku jego zarośnięcia. Zarastanie odbywało się poprzez nasuwanie się roślinności torfowiskowej od brzegów zbiornika wodnego ku jego środkowi. W części środkowej powstało torfowisko wysokie, a na obrzeżach pozostało torfowisko przejściowe.

Na terenie rezerwatu występują dwa zbiorowiska roślinne:

• zbiorowisko boru bagiennego - występuje na torfowiskach wysokich. Drzewostan stanowi sosna pochodzenia naturalnego, różnowiekowa. W runie panują Ledum palustre i Eriopchorum vaginatum. Całe zbiorowisko pokrywa warstwa mchów.
• zespół sosnowo-brzozowy lasu bagiennego - występuje na torfowiskach przejściowych i niskich. Drzewostan złożony jest z brzozy omszonej, sosny, olszy czarnej. W runie panują mchy.

Rezerwat ochroną obejmuje torfowiska wysokie i przejściowe z rzadkimi gatunkami roślinności torfowiskowej w miejscu małego, śródleśnego torfowiska. Występują tu: rosiczka okrągłolistna, turzyca bagienna, bażyna czarna, wierzba lapońska.

Na obszarze rezerwatu zabrania się:

• koszenia trawy i wypasania zwierząt gospodarskich
• polowania i zabijania zwierząt
• zbioru ziół leczniczych oraz innych roślin
• niszczenia gleby, drzew, krzewów,i innych roślin
• zanieczyszczania terenu, zakłócania ciszy, wzniecanie ognia
• pozyskiwania torfu i wykonywania innych czynności gospodarczych
• wznoszenia budowli i budowy urządzeń technicznych
• przebywania na terenie rezerwatu poza miejscami w tym celu wyznaczonymi przez konserwatora przyrody.

Bibliografia

• P.P Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej w Warszawie, Program Ochrony Przyrody Nadleśnictwa Giżycko, Białystok 2006.