Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyRezerwy walutowe (rezerwy dewizowe[1]) – w dosłownym znaczeniu są zagranicznymi walutami zdeponowanymi w banku centralnym. Są to aktywa należące do banku centralnego w zagranicznych walutach (np. dolarach, euro, jenach).
Spis treści |
Początkowo rezerwy były przetrzymywane w złocie. Po wprowadzeniu systemu z Bretton Woods, Stany Zjednoczone związały swoją walutę ze złotem. Spowodowało to, że niektóre kraje zrezygnowały z trzymania rezerw w złocie i zaczęły trzymać w dolarach.[potrzebne źródło] Banki centralne zazwyczaj trzymają rezerwy w kilku walutach.
Banki centralne twierdzą, że posiadanie dużych rezerw jest środkiem bezpieczeństwa. Sprawdza się to w sytuacji, kiedy bank centralny może umocnić swoją walutę poprzez sprzedaż rezerw. Często rezerwy nie służą ochronie przed inflacją, która powoduje osłabienie waluty, lecz stosowane są w przeciwnym celu - do utrzymania taniej waluty.
Na koniec 2004 roku 66% wszystkich oficjalnych rezerw walutowych było trzymanych w dolarach, a 25 % w euro[2].
|
Kraje posiadajace największe rezerwy walutowe.
|
Wymienione wyżej państwa posiadają więcej niż 60% światowych rezerw walutowych. Poziomy rezerw czasami są podawane jako procent krótkoterminowych pożyczek zagranicznych, podaży pieniądza lub średniego miesięcznego importu.
Na koniec stycznia 2011 r. rezerwy walutowe NBP wynosiły 70,2 mld € lub 95,7 mld $[6].
