Rezystancja termiczna – Wielkość fizyczna reprezentująca opór, jaki stawia dana materia przenoszeniu temperatury do innej materii. Wielkość ta jest niezwykle ważna w układach elektronicznych, w których kluczową sprawą jest odprowadzanie ciepła, aby elementy się nie przegrzewały.
Gdy mamy kilka stykających się ze sobą materii, ich rezystancje termiczne zachowują się analogicznie, jak w przypadku zwykłych oporników, a więc mogą dodawać się szeregowo lub łączyć się równolegle.
Rezystancję termiczną ciała określa się jako iloraz "hamowanej" temperatury do mocy doprowadzanej do tego ciała:
![R_{th}=\left[ \frac{{}^{\circ}C}{W}\right]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/4/c/3/4c35661e2f3c23dd299ad7a6dabde9e5.png)
Mamy opornik, na którym wydziela się 5 watów mocy na skutek przepływu prądu. Obudowa opornika ma rezystancję termiczną z powietrzem o wartości
, czyli na każdy wat wydzielanej mocy obudowa stawia opór dla
temperatury. Różnica pomiędzy temperaturą powietrza, a wnętrzem opornika wyniesie odpowiednio:

Podstawiając wartości otrzymujemy:

Jeżeli przyjmiemy temperaturę otoczenia równą
, temperatura wnętrza naszego rezystora będzie większa o
, czyli ostatecznie wyniesie
! Tak wysoka temperatura prawdopodobnie zniszczyłaby większość elementów elektronicznych. Aby tego uniknąć stosuje się tzw. radiatory. Rezystancja termiczna pomiędzy radiatorem, a elementem chłodzonym jest bardzo mała (zwykle rzędu
), podobnie jak rezystancja termiczna pomiędzy radiatorem, a powietrzem, która jest zwykle wielokrotnie niższa niż pierwotna rezystancja termiczna obudowy elementu z powietrzem (typowe wartości to:
).
Załóżmy więc, że zastosujemy połączenie naszego opornika z radiatorem o rezystancji termicznej równej
, a na połączeniu będzie dodatkowo rezystancja o wartości
.
Rezystancja termiczna całego toru przenoszenia temperatury wyniesie:

Różnica temperatury podstawiając do wcześniejszego wzoru wyniesie:

Zakładając temperaturę otoczenia równą
, temperatura opornika wyniesie
, co dla tego typu elementu jest temperaturą całkowicie bezpieczną.
Zwykle elementy elektroniczne zawierają w swojej dokumentacji jeszcze rezystancję termiczną pomiędzy strukturą elementu i obudową. Dobrym przykładem jest tranzystor, dla którego trzeba jeszcze ją dodać obliczając wymagany radiator.