Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ricardo Zamora | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Ricardo Zamora Martínez | |
| Data i miejsce urodzenia |
21 stycznia 1901 Barcelona,  Hiszpania |
|
| Pseudonim | "El Divino" | |
| Pozycja | bramkarz | |
| Wzrost | 194 cm | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1914-1916 | Universitari SC | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1916-1919 1919-1922 1922-1930 1930-1936 1936-1938 |
Espanyol FC Barcelona Espanyol Real Madryt OGC Nice |
28 (0) 82 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1920-1936 1920-1930 |
 Hiszpania Katalonia |
46 (0) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1937-1938 1939-1946 1946-1948 1949-1951 1952 1954-1955 1955-1957 1957-1960 1960-1961 |
OGC Nice Atlético Aviación Celta Vigo CD Málaga  HiszpaniaCelta Vigo Espanyol Celta Vigo Espanyol |
|
Ricardo Zamora Martínez (ur. 21 stycznia 1901 w Barcelonie, zm. 15 września 1978 tamże) - hiszpański piłkarz o przydomku El Divino. Grał na pozycji bramkarza. 46 razy wystąpił w reprezentacji Hiszpanii.
Swą karierę rozpoczął w Espanyolu Barcelona w 1916 roku, by w 1919 przenieść się do zespołu lokalnego rywala, FC Barcelona. Grając w tym klubie, zadebiutował w meczu międzypaństwowym 28 sierpnia 1920 r., podczas IO w Antwerpii (zwycięstwo 1:0 z Danią).
Zamora dwukrotnie zwyciężył z Barceloną w rozgrywkach Copa del Rey. Następnie, w 1922 r., powrócił do Espanyolu, odnosząc kolejny triumf w tych rozgrywkach w 1929 r. W tym samym roku był częścią reprezentacji narodowej, która pokonała Anglię wynikiem 4:3. Była to pierwsza porażka Anglików z zespołem spoza Wysp Brytyjskich. Ciekawostką może być fakt, że Zamora grał w tym meczu, mimo iż w trakcie gry złamał mostek.
Pod koniec roku 1929 Zamora opuścił Espanyol po raz drugi, przenosząc się do Realu Madryt, gdzie święcił największe sukcesy w swojej karierze. Pomógł Królewskim zdobyć pierwsze w historii tego klubu mistrzostwo kraju w sezonie 1931/1932, i obronić je rok później. Zdobył też kolejne dwa Puchary Króla.
Zamora pożegnał się z futbolem w 1936 r., uciekł do Francji po wybuchu hiszpańskiej wojny domowej. Po powrocie do kraju był trenerem kilku hiszpańskich zespołów.
Imię Zamory nosi nagroda, przyznawana każdego roku bramkarzowi, który w danym sezonie puścił najmniej bramek w hiszpańskiej Primera División.
Ricardo Zamora został zaliczony przez magazyn World Soccer do grona najlepszych piłkarzy XX wieku.
|
|||||||
