Richard Gasquet

Richard Gasquet
Państwo	Francja
Miejsce zamieszkania	Neuchâtel
Data i miejsce urodzenia	18 lipca 1986 Béziers
Wzrost	185 cm
Masa ciała	75 kg
Gra	praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny	2002
Zakończenie kariery	aktywny
Trener	Gabriel Markus
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	6
Najwyżej w rankingu	7 (9 lipca 2007)
Australian Open	4R (2007, 2008, 2012)
Roland Garros	4R (2011)
Wimbledon	SF (2007)
US Open	4R (2005, 2006, 2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	2
Najwyżej w rankingu	45 (7 kwietnia 2008)
Australian Open	1R (2006)
Roland Garros	1R (2002, 2003, 2005)

Richard Gasquet (ur. 18 czerwca 1986 w Béziers) – tenisista francuski, reprezentant w Pucharze Davisa.

Ma za sobą bogatą karierę juniorską; sezon 2002 zakończył jako najlepszy junior na świecie, wygrał wielkoszlemowe turnieje French Open i US Open oraz był w półfinale Australian Open. W tym samym roku zadebiutował w gronie seniorów; wystąpił we French Open dzięki "dzikiej karcie" (przegrał w I rundzie z obrońcą tytułu Albertem Costą w czterech setach), stając się jednym z najmłodszych uczestników turnieju wielkoszlemowego w historii. W 2003 był najmłodszym zawodnikiem w czołowej setce rankingu światowego, ale występował przede wszystkim w turniejach niższej rangi, challengerach.

W 2004 zagrał w swoim pierwszym finale w turnieju rangi ATP Tour; przegrał w Metz w decydującym meczu z rodakiem, Jérôme Haehnelem. Osiągnął duży sukces w turnieju French Open – w parze z Tatianą Golovin wygrał konkurencję mikscie; w finale pokonali parę Cara Black-Wayne Black. W 2005 dotarł do finału turnieju z cyklu Masters Series w Hamburgu (przegrał ten mecz z Rogerem Federerem), a w czerwcu tegoż roku odniósł pierwsze zwycięstwo turniejowe – na kortach trawiastych w Nottingham; w finale pokonał Maksa Mirnego.

W czerwcu 2006 obronił tytuł w Nottingham, a miesiąc później triumfował w szwajcarskim Gstaad, gdzie wygrał w finale z Hiszpanem Feliciano Lópezem. W dalszych miesiącach odniósł swój trzeci zawodowy triumf w Lyonie oraz awansował do finału zawodów Masters Series w Toronto; ostatecznie przegrał z Federerem.

Pod koniec września 2007 wygrał rozgrywki w Bombaju. Gasquet przez cały turniej nie stracił żadnego seta, a w finale pokonał Belga Oliviera Rochusa. Do końca sezonu zagrał również w finale turnieju w Tokio, w którym przegrał z Davidem Ferrerem.

W roku 2008 Francuz doszedł do jednego turniejowego finału, na kortach ziemnych w Stuttgarcie, jednak w finale nie sprostał Juanowi Martínowi del Potro.

W marcu 2009 został oskarżony o spożycie niedozwolonych środków dopingowych; efektem było roczne zawieszenie, obniżone później do 2,5 miesiąca.

Rok 2010 rozpoczął od finału w Sydney (porażka z Marcosem baghdatisem). W maju wygrał szósty turniej ATP w Nicei, pokonując w meczu o tytuł Hiszpana Fernando Verdasco w trzech setach. Pod koniec lipca zaliczył swój trzeci w sezonie finał, na kortach w Gstaad. Francuz przegrał jednak spotkanie finałowe w dwóch setach z Nicolásem Almagro.

W sezonie 2012 doszedł do finału turnieju w Estoril. Przegrał w nim z Juanem Martínem del Potro 4:6, 2:6.

W grze podwójnej Gasquet wygrał dwa turnieje, najpierw w roku 2006 w Metz w parze z Fabrice Santoro, a potem w 2008 w Sydney, wspólnie z Jo-Wilfriedem Tsongą. Ponadto był uczestnikiem dwóch deblowych finałów, w Monte Carlo (sezon 2007 z Julienem Benneteau) oraz Petersburgu (sezon 2009 z Jérémym Chardym).

Od roku 2005 Gasquet reprezentuje Francję w Pucharze Davisa. Do końca sezonu 2011 rozegrał dla zespołu 14 meczów. W singlu wygrał 6 pojedynków, a kolejne 7 przegrał, natomiast w deblu rozegrał 1 przegrany mecz.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 7. miejscu w lipcu 2007, natomiast w zestawieniu deblistów w kwietniu 2008 plasował się na 45. pozycji.

Statystyki turniejowe

Legenda

Wielki Szlem

Tennis Masters Cup

ATP Masters Series

Igrzyska Olimpijskie

ATP Tour 500

ATP Tour 250

Gra pojedyncza

Mistrz (6)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik w finale	Wynik finału
1.	2005	Nottingham	Trawiasta	Maks Mirny	6:2, 6:3
2.	2006	Nottingham	Trawiasta	Jonas Björkman	6:4, 6:3
3.	2006	Gstaad	Ceglana	Feliciano López	7:6(4), 6:7(3), 6:3, 6:3
4.	2006	Lyon	Dywanowa	Marc Gicquel	6:3, 6:1
5.	2007	Bombaj	Twarda	Olivier Rochus	6:3, 6:4
6.	2010	Nicea	Ceglana	Fernando Verdasco	6:3, 5:7, 7:6(5)

Finalista (9)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik w finale	Wynik finału
1.	2004	Metz	Twarda	Jérôme Haehnel	6:7(9), 4:6
2.	2005	Hamburg	Ceglana	Roger Federer	3:6, 5:7, 6:7(4)
3.	2006	Toronto	Twarda	Roger Federer	6:2, 3:6, 2:6
4.	2007	Estoril	Ceglana	Novak Đoković	6:7(7), 6:0, 1:6
5.	2007	Tokio	Twarda	David Ferrer	1:6, 2:6
6.	2008	Stuttgart	Ceglana	Juan Martín del Potro	4:6, 5:7
7.	2010	Sydney	Twarda	Marcos Baghdatis	4:6, 6:7(2)
8.	2010	Gstaad	Ceglana	Nicolás Almagro	5:7, 1:6
9.	2012	Estoril	Ceglana	Juan Martín del Potro	4:6, 2:6

Starty wielkoszlemowe

Turniej	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	Wygrane turnieje	Bilans w turnieju
Australian Open	–	1R	1R	–	1R	4R	4R	3R	1R	3R	4R	0 / 9	13-9
French Open	1R	1R	1R	3R	2R	2R	–	–	1R	4R		0 / 8	7–8
Wimbledon	–	–	1R	4R	1R	SF	4R	–	–	4R		0 / 6	14-6
US Open	–	–	–	4R	4R	2R	1R	1R	4R	2R		0 / 7	11-7
Bilans spotkań	0-1	0-2	0-3	8-3	4-4	10-4	6-3	2-2	3-3	9-4	3-1	N/A	45-30

Gra podwójna

Mistrz (2)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
1.	2006	Metz	Twarda	Fabrice Santoro	Julian Knowle Jürgen Melzer	3:6, 6:1, 11-9
2.	2008	Sydney	Twarda	Jo-Wilfried Tsonga	Bob Bryan Mike Bryan	4:6, 6:4, 11-9

Finalista (2)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
1.	2007	Monte Carlo	Ceglana	Julien Benneteau	Bob Bryan Mike Bryan	2:6, 1:6
2.	2009	Petersburg	Twarda	Jérémy Chardy	Colin Fleming Ken Skupski	6:2, 5:7, 4-10

Bibliografia

• Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 19 grudnia 2011].
• Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 19 grudnia 2011].
• Sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.). daviscup.com. [dostęp 19 grudnia 2011].