| Richard Hell and the Voidoids | |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | punkrock |
| Aktywność | 1976–1979 1982–1985 |
| Wytwórnia płytowa | Sire Records Red Star ROIR |
| Powiązania | The Neon Boys Television The Heartbreakers Ramones |
| Obecni członkowie | |
| Richard Hell Jody Harris Ted Horowitz Anton Fier |
|
| Byli członkowie | |
| Marc Bell Frank Mauro Jerry Antonius James Morrison John Xavier Julian Ivan Naux Fred Maher |
|
Richard Hell and The Voidoids (lub The Voidoids) – amerykański zespół punkrockowy utworzony w 1976 w Nowym Jorku przez wokalistę i basistę Richarda Hella (ex–Television i The Heartbreakers), gitarzystów: Roberta Quine'a i Ivana Juliana oraz perkusistę Marca Bella (później znany jako Marky Ramone).
Spis treści |
Zespół zadebiutował w 1976 w nowojorskim klubie CBGB's z repertuarem stworzonym przez Hella jeszcze w czasach The Heartbreakers[1]. W tym samym roku grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Sire Records. Rok później ukazał się debiutancki album Blank Generation, którego promowały dwie piosenki "Blank Generation" oraz "Love Comes in Spurts". Po wydaniu płyty zespół udał się w trasę koncertową po świecie m.in. otwierając występy The Clash w Wielkiej Brytanii. Mimo obiecującej kariery, o zespole zaczęło robić się stopniowo cicho – głównym tego powodem było narastające zniechęcenie Hella do grania tras koncertowych[1]. Na początku 1978 grupę opuścił Bell przechodząc do zespołu Ramones[2]. W tym czasie przez The Voidoids przewinęło się wielu muzyków m.in. perkusiści: Frank Mauro i James Morrison. Rok później Hell zawiesił działalność The Voidoids, wznawiając ją dopiero w 1982. Po reaktywacji (ze starego składu oprócz Hella pozostał jeszcze Quine) muzycy nagrali drugi album Destiny Street (Hellowi I Quine'owi towarzyszyli: gitarzysta Naux oraz perkusista Fred Maher. Po wydaniu albumu zespół występował sporadycznie[1], aż w 1985 po raz kolejny zawiesił działalność. W 1990 wytwórnia ROIR wypuściła na rynek album koncertowy Funhunt: Live at CBGB's & Max's zawierający nagrania z występów w nowojorskich klubach CBGB's (1979) i Max's Kansas (1978).