Richard Parkes Bonington (ur. 25 października 1801 w Arnold pod Nottingham, zm. 23 września 1828), angielski malarz, grafik i pejzażysta.
Studiował w Paryżu. Przyjaźnił się z E. Delacroix i Th. Géricault. Malował w duchu nurtu epoki romantyzmu. Tworzył głównie akwarele, na których uwieczniał krajobrazy z Normandii. Oprócz tego malował również obrazy olejne o tematyce historycznej i sceny rodzajowe.
Często uwieczniał na swych obrazach nadmorskie plaże wraz z mającymi na nich miejsce wydarzeniami dnia codziennego. Jego prace wystawiane były w paryskim Salonie (w roku 1824 uzyskał złoty medal). Działał artystycznie w Londynie, Paryżu, Normandii oraz w Wenecji.
Richard Parkes Bonington chorował na gruźlicę, zmarł miesiąc przed ukończeniem 26 roku życia. Największe zbiory jego prac posiadają Wallace Collection w Londyn oraz City Museum and Art Gallery w Nottingham.
Wpłynął na wielu malarzy we Francji i Anglii (np. Jeana Corot). Jest uważany za prekursora szkoły barbizońskiej.