Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Richard Widmark | |
.jpg&filetimestamp=20080710192249) Richard Widmark |
|
| Data i miejsce urodzenia | 26 grudnia 1914 Sunrise, stan Minnesota |
| Data i miejsce śmierci | 24 marca 2008 Roxbury, stan Connecticut |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Richard Widmark (ur. 26 grudnia 1914 w Sunrise w stanie Minnesota – zm. 24 marca 2008 w Roxbury w stanie Connecticut) - amerykański aktor filmowy nominowany do Oscara za swój aktorski debiut, drugoplanową rolę w kryminale Pocałunek śmierci (1947) w 1948.
Spis treści |
Jego matka (Ethel Mae z d. Barr) była pochodzenia angielsko-szkockiego, ojciec (Carl H. Widmark) był z pochodzenia Szwedem. Studiował w Princeton High School w Illinois oraz w Lake Forest College. Pierwsze kroki w zawodzie aktora stawiał pod koniec lat 30., występując w słuchowiskach nowojorskich rozgłośni (po raz pierwszy w MBS w 1938 roku). Na Broadwayu debiutował w 1943 r. (Kiss and Tell), na ekranie w 1947 r. rolą w kryminale Pocałunek śmierci.
W swej karierze aktorskiej Widmark grywał tzw. twardych facetów, kowbojów i czarne charaktery. Listę jego ról New York Times nazwał "galerią starych drani".
.jpg&filetimestamp=20080511214542)
Aktor wystąpił w ponad 60 filmach. Nominację do Oscara dostał za rolę chichoczącego zabójcy – mściwego gangstera-psychopaty Tommy'ego Udo w swym pierwszym filmie pt. Pocałunek śmierci Henry'ego Hathawaya z 1947 roku. Wielu krytyków uważa zresztą, że była to jego najlepsza rola. W następnym roku wystąpił wspólnie z Gregorym Peckiem i Anne Baxter w westernie Williama A. Wellmana - Droga do Yellow Sky oraz w kryminale Williama Keighleya - Ulica bez nazwy.
.jpg&filetimestamp=20070519011301)
Do najbardziej znaczących ról Widmarka należą kreacje w takich filmach jak m. in.: Dwa złote colty (1959; Edward Dmytryk), gdzie zagrał z Henrym Fondą i Anthonym Quinnem, Alamo (1960; reż. John Wayne), Długie łodzie wikingów (1963; reż. Jack Cardiff) oraz Morderstwo w Orient Expressie (1974; reż. Sidney Lumet), gdzie zagrał z Ingrid Bergman.
Po raz ostatni pojawił się na ekranie w 1991 w filmie Herberta Rossa Barwy prawdy.
Zmarł schorowany w wieku 93 lat w swoim domu w stanie Connecticut.
Był dwukrotnie żonaty. Jean Hazlewood była jego żoną od 5 kwietnia 1942 do swej śmierci 2 marca 1997. Mieli córkę Anne Heath (ur. 1945). W 1999 ożenił się ponownie z Susan Blanchard, która w latach 50. była żoną Henry'ego Fondy.
