| Rika Fujiwara | |
Rika Fujiwara podczas Australian Open 2006 |
|
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Kanagawa |
| Data i miejsce urodzenia | 19 września 1981 Fujisawa |
| Wzrost | 155 cm |
| Masa ciała | 52 kg |
| Gra | praworęczna (oburęczny backhand) |
| Status profesjonalny | 1999 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 WTA, 8 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 84 (22 sierpnia 2005) |
| Australian Open | 1R (2006) |
| Roland Garros | 1R (2005) |
| Wimbledon | 1R (2005, 2008) |
| US Open | 1R (2005) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 1 WTA, 23 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 13 (11 listopada 2002) |
| Australian Open | QF (2002) |
| Roland Garros | SF (2002) |
| Wimbledon | 3R (2002) |
| US Open | 3R (2005) |
Rika Fujiwara (jap. 藤原里華 Fujiwara Rika?, ur. 19 września 1981 w Fujisawa, w prefekturze Kanagawa) – tenisistka japońska, klasyfikowana w czołowej piętnastce światowego rankingu gry podwójnej, reprezentantka w Pucharze Federacji.
Jest zawodniczką praworęczną, o bekhendzie oburęcznym. Do grona tenisistek profesjonalnych dołączyła w 1999, przez pierwsze lata występując niemal wyłącznie w rozgrywkach pod auspicjami Międzynarodowej Federacji Tenisowej ITF i jedynie sporadycznie otrzymując zaproszenia ("dzikie karty") do turniejów cyklu WTA Tour — organizowanych w Japonii. W 2000 po raz pierwszy odniosła turniejowe zwycięstwo w ITF Circuit, w deblu; rok później wygrała singlowy turniej w brytyjskim Surbiton.
W 2002 odnosiła sukcesy w grze podwójnej. Brała udział w trzech finałach (w międzynarodowych mistrzostwach Kanady w Montrealu, w turnieju w Szanghaju, wreszcie w Linzu), a także dotarła do wielkoszlemowego półfinału na międzynarodowych mistrzostwach Francji. We wszystkich tych osiągnięciach partnerowała jej Ai Sugiyama, z którą wystąpiła również w kończących sezon Tour Championships (Masters), gdzie Japonkom udało się wyeliminować najwyżej rozstawioną parę Virginia Ruano-Pascual/Paola Suárez (odpadły w półfinale z Jeleną Diemientiewą i Janette Husárovą). Wyniki te (a także styczniowy ćwierćfinał Australian Open, ale w parze ze Shinobu Asagoe) wywindowały ją w listopadzie 2002 na najwyższe w karierze, 13. miejsce w światowej klasyfikacji deblistek.
W grze pojedynczej najwyżej sklasyfikowana została w sierpniu 2005 — jako nr 84. W tymże roku debiutowała w singlowej rywalizacji wielkoszlemowej, ale wszystkie występy kończyła na I rundzie, w Paryżu odpadając z Magdaleną Malejewą, w Londynie z Marion Bartoli, w Nowym Jorku z Venus Williams. Największy sukces odniosła w marcu 2005 w Indian Wells, kiedy po awansie z eliminacji zdołała pokonać rozstawione Włoszkę Schiavone i Czeszkę Benešovą, by dopiero w 1/8 finału ulec Swietłanie Kuzniecowej. Dalszy awans w rankingu zakłóciły kontuzje, które sprawiły, że w 2006 Fujiwara znalazła się poza pierwszą pięćsetką na świecie. Rok 2007 zakończyła jako 238. tenisistka świata, a w 2008 powróciła do grona dwustu najlepszych tenisistek.
W kwietniu 2012 roku odniosła swoje pierwsze zwycięstwo w deblu. W Kopenhadze w parze z Kimiko Date-Krumm pokonała Sofię Arvidsson i Kaię Kanepi 6:2, 4:6, 10-5.
Od 2001 Fujiwara jest regularną reprezentantką Japonii w Pucharze Federacji. Grała jako deblistka w parze z Ai Sugiyamą, Yuką Yoshidą, Saori Obatą, Shinobu Asagoe, Akiko Morigami, Ayumi Moritą. W grze pojedynczej w zespole narodowym jej najcenniejszym sukcesem jest zwycięstwo nad Szwedką Sofią Arvidsson (2001).
Spis treści |
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Partnerka | Finalistki | Wynik | |
| 1. | 15/04/2012 | e-Boks Open |
International | 220 000 | twarda (hala) | 6:2, 4:6, 10-5 |
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Partnerka | Mistrzynie | Wynik | |
| 1. | 12/08/2002 | Rogers Cup |
Kategoria I | 1 224 000 | twarda | 4:6, 6:7(4) | ||
| 2. | 08/09/2002 | SVW Polo Open |
Kategoria IV | 140 000 | twarda | 5:7, 3:6 | ||
| 3. | 03/11/2002 | Generali Ladies Linz |
Kategoria II | 585 000 | twarda | 3:6, 2:6 |