Rin (jap. 厘?) – drobna, brązowa moneta japońska bita w latach 1873-1919, o wartości 1/1000 jena[1].
W 1871 roku w Japonii przeprowadzono reformę monetarną. Nastąpiło to w dobie Meiji, gdy państwo weszło na drogę reorganizacji polityczno-ekonomicznej. System pieniężny został uproszczony. Do podziału waluty wprowadzono system dziesiętny. Najmniejszą jednostką monetarną był rin. Tysiąc rinów stanowiło jeden jen, sto rinów – jeden sen, dziesięć rinów – jeden fun[2][3].